Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 9.11.2005 r. sygn. akt SA/Sz 2324/03, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę J. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] z dnia [...] nr [...] w sprawie przyznania J. C. zasiłku celowego w wysokości 120 zł na zakup żywności dietetycznej. Sąd wyjaśnił, iż podstawą decyzji był art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998 r. Nr 64, poz. 414 ze zm.), który pozwala organowi na przyznanie zasiłku na określony cel, nie określając jego wysokości co oznacza, że przyznanie zasiłku i jego wysokość pozostawione zostały uznaniu organów pomocy społecznej, a uznanie to uzasadnione jest tylko sytuacją osoby potrzebującej pomocy i możliwościami finansowymi ośrodka pomocy społecznej. Reasumując Sąd podkreślił, iż organy prawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy, właściwie zinterpretowały obowiązujące przepisy, nie przekroczyły granic uznania administracyjnego, a zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Skargę kasacyjną od tego wyroku złożył J. C., reprezentowany przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu i wniósł o uchylenie lub zmianę wyroku, zarzucając naruszenie prawa materialnego, w szczególności art. 67 Konstytucji RP art. 2a ust. 1 pkt 2 oraz art. 32 ustawy o pomocy społecznej oraz § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 września 2001 r. w sprawie wywiadu środowiskowego (rodzinnego)... (Dz. U. z 2001 r. Nr 114, poz. 1220) poprzez błędną interpretację i zastosowanie lub brak zastosowania. Naruszenia tych przepisów skarżący upatruje w tym, że domagał się zasiłku na miesiąc sierpień 2003 r., a przyznano mu go na miesiąc wrzesień, gdyż wywiadu środowiskowego nie przeprowadzono w ciągu 2 dni, jak nakazuje ww. przepis rozporządzenia, a dopiero [...] choć podanie o zasiłek zostało złożone 21.08.2003 r. Zasiłek ten w związku z sytuacją rodzinną i finansową (choroba ciotki skarżącego, konieczność sprawowania nad nią opieki, brak jakichkolwiek dochodów), za miesiąc sierpień był konieczny, niezbędny i należny – podkreślił skarżący.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie mogła być uwzględniona, bowiem nie posiada usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998 r. Nr 64, poz. 414 ze zm.), który stanowił podstawę rozpoznania wniosku J. C., w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej, może być przyznany zasiłek celowy z pomocy społecznej, z przeznaczeniem w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów leczenia i leków, remontu mieszkania, opału, odzieży, pobytu dziecka w żłobku lub przedszkolu, kosztów pogrzebu. Jak wynikało z tego przepisu zasiłek celowy przyznawany mógł być w ramach tzw. uznania administracyjnego, na pomoc w realizacji określonego celu. Jedynymi warunkami przyznania tego świadczenia była sytuacja osobista, materialna osoby ubiegającej się o pomoc i możliwości finansowe organu pomocy społecznej, bowiem przepis ten nie określał ani wysokości tego zasiłku, ani terminu jego przyznania.
W tak zakreślonych ramach, organy pomocy społecznej ustaliły w wywiadzie środowiskowym, sytuację J. C. i uznały, że istnieją podstawy do przyznania tej formy pomocy.
Zarzut, iż wywiad środowiskowy został przeprowadzony niezgodnie z § 3 ust. 2 cytowanego wcześniej rozporządzenia, a zasiłek przyznany w następnym miesiącu po złożeniu wniosku nie może skutkować uwzględnieniem skargi kasacyjnej, bowiem fakty te pozostały bez wpływu na rozstrzygnięcie.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).