Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 października 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 1734/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę B. R. na postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] września 2010 r., nr [...] w przedmiocie zmiany postanowienia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] marca 2009 r., nr [...] o powołaniu do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożył B. R., wnosząc jednocześnie o zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny kolejnych skarg konstytucyjnych związaniem z kwestionowaniem poglądu prawnego, iż w sprawach indywidualnych sędziów (a takimi są postanowienia Prezydenta o nominacji, odmowie udzielenia nominacji, czy też jak w przypadku skarżącego po uprzedniej odmowie wręczenia nominacji wydanie postanowienia o wykreśleniu nazwiska z wcześniejszego postanowienia Prezydenta RP o nominacji) sądy administracyjne nie są właściwe do rozpoznawania tych skarg, albowiem organ Prezydenta nie jest w swoim działaniu i wydawaniu postanowień organem administracji publicznej w znaczeniu funkcjonalnym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zatem warunkiem zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego jest to, aby postępowanie administracyjne, sądowoadministracyjne, sądowe lub przed Trybunałem Konstytucyjnym było w toku, a więc było wszczęte.
W niniejszej sprawie brak jest podstaw do zawieszenia postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, bowiem Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z dnia 19 czerwca 2012 r., sygn. akt SK 37/08 umorzył postępowanie ze względu na niedopuszczalność wydania wyroku a ponadto skarżący nie wykazał zaistnienia przesłanki wymaganej art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
W związku z powoływaniem się jedynie w sposób ogólny na skargi konstytucyjne, związane z kwestionowaniem poglądu prawnego, iż w sprawach indywidualnych sędziów, sądy administracyjne nie są właściwe do rozpoznawania tych skarg, bez odniesienia się do konkretnego postępowania, należało odmówić zawieszenia postępowania.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.