Uzasadnienie
Z. S. (dalej: "skarżący") złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z [...] października 2018 r., nr [...] w przedmiocie nakazu opróżnienia i przekazania w stanie wolnym tymczasowej kwatery. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 26 lutego 2019 r., sygn. akt II SA/Wa 12/19 uwzględnił wniosek skarżącego i wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.
Następnie wyrokiem z 24 lipca 2019 r., sygn. akt II SA/Wa 12/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił ww. skargę skarżącego.
W skardze kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący zaskarżył powyższy wyrok w całości. Jednocześnie wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie mógł zostać uwzględniony.
Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Zgodnie z art. 61 § 6 p.p.s.a., wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: 1) wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę;
- uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.
Z akt niniejszej sprawy wynika, że wykonanie zaskarżonej decyzji zostało wstrzymane postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 26 lutego 2019 r., sygn. akt II SA/Wa 12/19. Postanowienie to na obecnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego pozostaje w mocy. Pomimo bowiem, że po jego wydaniu Sąd pierwszej instancji wyrokiem 24 lipca 2019 r. oddalił skargę skarżącego, wyrok ten nie uprawomocnił się, ponieważ została złożona od niego skarga kasacyjna. Tym samym - mając na uwadze, treść ww. art. 61 § 6 pkt 2 p.p.s.a. - skoro wykonanie zaskarżonej decyzji pozostaje wstrzymane do czasu uprawomocnienia się wydanego w sprawie wyroku oddalającego skargę, to nie można mówić o istniejącym niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub możliwości spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a.).
Zwrócić jednocześnie należy uwagę, że fakt udzielenia pozostającej w mocy ochrony tymczasowej na wcześniejszym etapie postępowania sądowoadministracyjnego w istocie świadczy też o bezprzedmiotowości wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Nie zachodzą jednak przesłanki do umorzenia postępowania z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Bezprzedmiotowość wniosku istniała już bowiem w chwili jego wniesienia, a ponadto umorzenie dotyczy tylko pism wszczynających postępowanie sądowoadministracyjne (skarg i wniosków w rozumieniu art. 63 p.p.s.a.), postępowanie o ochronę tymczasową jest natomiast postępowaniem wpadkowym, zatem wniosek w tym przedmiocie nie jest wnioskiem wszczynającym postępowanie w sprawie.
Mając powyższe na uwadze, nie ma też podstaw do odrzucenia wniosku, bowiem nie można mówić o jego niedopuszczalności w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
W konsekwencji, skoro w przedstawionym stanie faktycznym i prawnym sprawy brak istnienia ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, przedmiotowy wniosek podlega oddaleniu.
Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.