Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 26 lutego 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi kasacyjnej S.P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 2 października 2014 r. sygn. akt II SAB/Lu 145/14 w sprawie ze skargi S.P. na bezczynność Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego w L. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w punkcie pierwszym oddalił skargę kasacyjną oraz w punkcie drugim zasądził od S.P. na rzecz Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego w L. kwotę 240 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
W uzasadnieniu wyroku wskazano, że o kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) w związku z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490).
Pismem z dnia 29 marca 2016 r. reprezentujący skarżącego kasacyjnie pełnomocnik z urzędu zwrócił się o uzupełnienie wskazanego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego poprzez orzeczenie o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że dotyczy, jak w niniejszej sprawie, wyłącznie kosztów (art. 157 § 3 p.p.s.a.). Orzeczenie uzupełniające wyrok co do zwrotu kosztów może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 p.p.s.a.). Na mocy art. 193 p.p.s.a. unormowania te mają zastosowanie również w postępowaniu kasacyjnym.
W niniejszej sprawie w wyroku z dnia 26 lutego 2016 r. nie rozpoznano wniosku pełnomocnika skarżącego ustanowionego z urzędu o przyznanie mu wynagrodzenia, gdyż wynagrodzenie za wykonaną na zasadzie prawa pomocy pomoc prawną, należne od Skarbu Państwa przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach 258 - 261 p.p.s.a. Wniosek o przyznanie wynagrodzenia związanego z udziałem w sprawie pełnomocnika ustanowionego w ramach prawa pomocy zgodnie z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. podlega więc rozpoznaniu przez referendarza sądowego wojewódzkiego sądu administracyjnego. Zatem w niniejszej sprawie wniosek o przyznanie wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu powinien być skierowany do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.
Z tych względów, na podstawie art. 157 § 2 i 3 w zw. z art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny odmówił uzupełnienia wyroku.