Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 9 stycznia 2020 r., sygn. akt I OSK 3384/18

Uzasadnienie

Wyrokiem z 18 maja 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z [...] stycznia 2018 roku oraz poprzedzające je orzeczenie Komendanta Miejskiego Policji w [...] z [...] listopada 2017 roku w przedmiocie uznania T. P. winnym popełnienia zarzucanych mu czynów i odstąpienia od wymierzenia kary.

Wyrok ten wydany został w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Orzeczeniem z dnia [...] stycznia 2018 roku nr [...] Komendant Wojewódzki Policji w [...] (Komendant Wojewódzki) na podstawie art. 133 ust. 8 pkt 1 i art 135n ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 roku o Policji (tj. Dz. U. z 2017 roku, poz. 2067 ze zm., dalej: "ustawa o policji"), po rozpatrzeniu odwołania T. P. (Skarżący) od orzeczenia nr [...] Komendanta Miejskiego Policji w [...] (Komendant Miejski) z dnia [...] listopada 2017 roku obwinionego o to, że:

1. 1) pełniąc służbę na stanowisku detektywa Wydziału Kryminalnego Komendy Miejskiej Policji w [...] i zobowiązanym do realizacji zadań stałych określonych w karcie opisu stanowiska pracy, będąc wyznaczonym od [...] stycznia 2017 roku przez Naczelnika Wydziału Kryminalnego do prowadzenia rozpoznania operacyjnego kryptonim " [...] " o nr [...] nie wykonał w pełni polecenia z [...] lutego 2017 roku Naczelnika Wydziału Kryminalnego [...] P. S. poprzez nie sprawdzenie w [...] i rejestrację [...] wszystkich figurantów sprawy, sprawdzenia mienia figurantów, notowań kryminalnych figurantów sprawy czym naruszył dyscyplinę służbową określoną w art. 132 ust. 2 i 3 pkt 2 ustawy o Policji. w zw. z § 36 ust. 1 pkt 11 i 24 oraz § 40 ust. 1 decyzji 125 Komendanta Głównego Policji z dnia 5 kwietnia 2013 roku w sprawie funkcjonowania Krajowego Systemu Informacyjnego Policji (Dz. Urz. KGP poz. 28, dalej: decyzja 125 Komendanta Głównego Policji).
2. 2) pełniąc służbę na stanowisku detektywa Wydziału Kryminalnego Komendy Miejskiej Policji w [...] i zobowiązanym do realizacji zadań stałych określonych w karcie opisu stanowiska pracy, będąc wyznaczonym od dnia [...] stycznia 2017 roku do prowadzenia rozpoznania operacyjnego kryptonim " [...] " o nr [...] w okresie od [...] lutego 2017 roku do [...] marca 2017 roku nie wykonał polecenia Zastępcy Naczelnika Wydziału Kryminalnego [...] T. M. w zakresie wykonania analiz w/w sprawy operacyjnej, typowania liderów i członków grup pseudokibiców drużyny [...], którzy dokonując przestępstw około stadionowych oraz sprawdzenia w [...] i [...] i rejestrowania jako figurantów sprawy, czym naruszył dyscyplinę służbową określoną w art. 132 ust. 2 i 3 pkt 1 ustawy o Policji w zw. z § 36 ust. 1 pkt 11 i 24 oraz § 40 ust. 1 decyzji 125 Komendanta Głównego Policji,
3. 3) pełniąc służbę na stanowisku detektywa Wydziału Kryminalnego Komendy Miejskiej Policji w [...] zobowiązanym do realizacji zadań stałych określonych w karcie opisu stanowiska pracy, będąc wyznaczonym od [...] stycznia 2017 roku przez Naczelnik Wydziału Kryminalnego do prowadzenia rozpoznania operacyjnego krypt. " [...] " o nr [...] do dnia [...] czerwca 2017 roku nie wykonał polecenia Zastępcy Naczelnika Wydziału Kryminalnego [...] T. M. w zakresie objęcia danego figuranta zainteresowaniem, dokonania jego sprawdzeń, rejestracji [...], dokonania sprawdzeń [...] i typowania jako liderów, czym naruszył dyscyplinę służbowo określoną w art. 132 ust. 2 i 3 pkt 1 ustawy o Policji ze zm. w zw. z § 36 ust. 1 pkt 11 i 24 oraz § 40 ust. 1 Decyzji 125 Komendanta Głównego Policji oraz w zw. z § 191 zarządzenia pf- 34 Komendanta Głównego Policji z dnia 30 czerwca 2006 roku w sprawie metod i form wykonywania przez Policję czynności operacyjno-rozpoznawczych,
4. 4) pełniąc służbę na stanowisku detektywa Wydziału Kryminalnego Komendy Miejskiej Policji w [...] i zobowiązanym do realizacji zadań stałych określonych w karcie opisu stanowiska pracy, będąc wyznaczony od [...] stycznia 2017 roku przez Naczelnika Wydziału Kryminalnego do prowadzenia rozpoznania operacyjnego krypt. " [...] " o nr [...] nie wykonał w pełni polecenia Zastępcy Naczelnika Wydziału Kryminalnego [...] T. M. w zakresie uzyskiwania informacji dot. przestępstw dokonywanych przez kibiców i sporządzenie meldunków informacyjnych, czym naruszył dyscyplinę służbową określoną w art. 132 ust. 2 i 3 pkt 2 ustawy o Policji,
5. 5) pełniąc służbę na stanowisku detektywa Wydziału Kryminalnego Komendy Miejskiej Policji w [...] i zobowiązanym do realizacji zdań stałych określonych w karcie opisu stanowiska pracy, będąc wyznaczony od [...] stycznia 2017 roku przez Naczelnika Wydziału Kryminalnego do prowadzenia rozpoznania operacyjnego krypt. " [...] " o nr [...] do dnia [...] marca 2017 roku nie wykonał polecenia Zastępcy Naczelnika Wydziału Kryminalnego [...] T. M. w zakresie dążenie do pozyskania [...] na potrzeby typowania liderów grup pseudokibiców oraz członków takich popełniających przestępstwa, czym naruszył dyscyplinę służbową określoną w art. 132 ust. 2 i 3 pkt. 1 ustawy o Policji
6. 6) pełniąc służbę na stanowisku detektywa Wydziału Kryminalnego Komendy Miejskiej Policji w [...] i zobowiązanym do realizacji zadań stałych określonych w karcie opisu stanowiska pracy, będąc wyznaczony od [...] stycznia 2017 roku przez Naczelnika Wydziału Kryminalnego do prowadzenia rozpoznania operacyjnego krypt. " [...] " o nr [...] w okresie od [...] marca 2017 roku do [...] czerwca 2017 roku nie wykonał polecenia Zastępcy Naczelnika Wydział Kryminalnego [...] T. M. w zakresie wykonania obligatoryjnych ustaleń składników majątkowych figurantów sprawy (ruchomości, nieruchomości, pojazdy, REGON, Księgi Wieczyste, CEL, KR, CEPiC) z jednoczesnym stosowaniem środków techniki operacyjnej, która pozwoli na utrzymywanie bezpośredniej wiedzy o trasach przejazdu, miejscach pobytu, które zostaną wykorzystane do analizy zagrożeń i rozpoznania środowiska pseudokibiców [...], czym naruszył dyscyplinę służbową określoną w art. 132 ust. 2 i 3 pkt 1 ustawy o Policji,
7. 7) pełniąc służbę na stanowisku detektywa Wydziału Kryminalnego Komendy Miejskiej Policji w [...] i zobowiązanym do realizacji zadań stałych określonych w karcie opisu stanowiska pracy, będąc wyznaczonym od [...] stycznia 2017 roku przez Naczelnika Wydziału Kryminalnego do prowadzenia rozpoznania operacyjnego krypt. " [...] " okresie od [...] marca 2017 roku do [...] czerwca 2017 roku nie wykonał polecenia Zastępcy Naczelnika Wydziału Kryminalnego [...] T. M. wykonania i wykorzystania w ramach prowadzonej formy [...] różnych metod pracy operacyjnej obserwacja, środki technicznego wsparcia, wywiad operacyjny, analiza kryminalna, czym naruszył dyscyplinę służbową określoną w art. 132 ust. 2 i 3 pkt. 1 ustawy o Policji
8. 8) pełniąc służbę na stanowisku detektywa Wydziału Kryminalnego Komendy Miejskiej Policji w [...] i zobowiązanym do realizacji zadań stałych określonych w karcie opisu stanowiska pracy, będąc wyznaczonym od [...] stycznia 2017 roku przez Naczelnika Wydziału Kryminalnego do prowadzenia rozpoznania operacyjnego krypt. "[...]" w terminie do [...] lutego 2017 roku nie wykonał polecenia Zastępcy Naczelnika Wydziału Kryminalnego [...] T. M. w zakresie załączenia do powyższej formy pracy operacyjnej karty sprawdzeń mienia, czym naruszył dyscyplinę służbową określoną w art. 132 ust. 2 i 3 pkt 1 ustawy z dnia o Policji.
9. 9) pełniąc służbę na stanowisku detektywa Wydziału Kryminalnego Komendy Miejskiej Policji w [...] i zobowiązanym do realizacji zdań stałych określonych w karcie opisu stanowiska pracy, będąc wyznaczonym od [...] stycznia 2017 roku przez Naczelnika Wydziału Kryminalnego do prowadzenia rozpoznania operacyjnego krypt. "[...]" nie wykonał polecenia Zastępcy Naczelnika Wydziału Kryminalnego [...] T. M. w zakresie przedłożenia do wglądu do dnia [...] marca 2017 roku kontrolowanej formy pracy operacyjnej [...], czym naruszył dyscyplinę służbową określoną w art. 132 ust. 2 i 3 pkt 1 ustawy o Policji
10. - orzekł o uchyleniu zaskarżonego orzeczenia w części dotyczącej zarzutów opisanych w pkt 4, 5 i 8 orzeczenia i w tym zakresie uniewinnił obwinionego, w pozostałym zakresie zaskarżone orzeczenie utrzymał w mocy.

Jak wynika z akt sprawy orzeczeniem nr [...] z [...] listopada 2017 roku Komendant Miejski uznał skarżącego za winnego zarzucanych czynów opisanych w pkt 1 – 9 sentencji orzeczenia i odstąpił od ukarania.

W odwołaniu skarżący podniósł, że przedstawione zarzuty oparto na zeznaniach zaledwie kilku funkcjonariuszy Wydziału Kryminalnego, którzy pozostają blisko związani z T. M.. O ich faworyzowaniu świadczą chociażby grafiki służb i wysokość przyznawanych premii. W porównaniu z pozostałymi funkcjonariuszami mają znacznie mniejszą ilość dyżurów, wynagradzani są niewspółmiernie do innych funkcjonariuszy wykonujących takie same zdania.

Skarżący wyjaśnił, że jednym z zarzutów jest, iż nie udało się pozyskać kwalifikowanego źródła informacji.

Kolejne zarzuty dotyczą niewykonania bądź częściowego niewykonania poleceń wydawanych przez przełożonych w formie pisemnej. Jak stwierdził Skarżący z jego wiedzy wynika, iż do chwili obecnej większość funkcjonariuszy Wydziału Kryminalnego nie pozyskała kwalifikowanego źródła informacji, jak również nie wykonała wszystkich poleceń wpisywanych w karty nadzoru. Fakt, iż zarzuty zostały postawione wyłącznie jemu wskazuje jednoznacznie, iż postępowanie stanowi osobistą zemstę T. M. na złożony przez obwinionego raport o mobbingu. Skarżący wskazał, że wszelkie odstąpienia od rejestracji osób, których dane pojawiły się w [...] kryptonim "[...]" konsultował z przełożonymi tj. P. S. i T. M.. Nie rejestrował wyłącznie osób, co do których po wstępnych czynnościach okazało się, iż nie miały powiązań z lokalnym środowiskiem pseudokibiców. Wydanie orzeczenie T. P. uznał za krzywdzące, niezgodne ze stanem faktycznym, podjęte w sposób subiektywny, rozstrzygające wszelkie wątpliwości na niekorzyść obwinionego.

Decyzją z [...] grudnia 2017 roku Komendant Wojewódzki powołał Komisję do zbadania zaskarżonego orzeczenia Komendanta Miejskiego Policji w [...]. W dniu [...] stycznia 2018 roku Komisja, po zbadaniu zaskarżonego orzeczenia, sporządziła sprawozdanie, w którym wniosła o uniewinnienie obwinionego T. P. od zarzutów wymienionych w pkt 4, 5 i 8 orzeczenia Komendanta Miejskiego Policji w [...], a w pozostałym zakresie o utrzymanie badanego orzeczenia w mocy.

W zaskarżonym orzeczeniu Komendant Wojewódzki przywołał brzmienie art. 132 ust. 1 i ust. 3 ustawy o Policji. Wyjaśnił, że zgodnie z § 36 ust. 1 decyzji nr 125 Komendanta Głównego Policji - w rozdziale 9 - Procedura rejestracji informacji w KSIP.. "W zbiorach KS/P należy rejestrować informacje zgodnie z rodzajami oraz zakresem informacji określonym w rozdziałach 5 - 8, dokonując przyporządkowania informacji do właściwych zbiorów danych oraz zestawów informacji, a także dokonując rejestracji informacji we właściwej formie.

Wskazał, że § 40 ust. 1 powyższej decyzji stanowi, że informacje stanowiące podstawę do dokonania rejestracji operacyjnej lub uzasadniające jej dokonanie rejestruje się [...], z zastrzeżeniem ust. 6, niezwłocznie, jednak nie później niż w ciągu 24 godzin: 1) od sporządzenia lub uzyskania dokumentu z informacji stanowiącej podstawę lub uzasadniającej dokonanie rejestracji w tej formie;

1. 2) od uzyskania informacji dających podstawę do opatrzenia rejestracji operacyjnej zastrzeżeniem koordynacyjnym w przypadku dokonania takiego zastrzeżenia.

Metody i formy pracy operacyjnej zawarte w przepisach niejawnych zarządzenia Pf-634 Komendanta Głównego Policji z 30 czerwca 2006 roku w sprawie metod i form wykonywania przez Policję czynności operacyjno-rozpoznawczych znane były obwinionemu, chociażby przez fakt ukończenia stosownego szkolenia, stanowiąc podstawowe narzędzie prawne, z którego korzysta i które wykorzystuje w codziennej realizacji nałożonych obowiązków służbowych.

Komendant Wojewódzki wyjaśnił, że wyższy przełożony dyscyplinarny podzielił ustalenia Komisji zawarte w sprawozdaniu z [...] stycznia 2018 roku i w związku z tym:

W zakresie zarzutu 1 niewykonania w pełni polecenia Naczelnika Wydziału Kryminalnego poprzez nie sprawdzenie w KSIP i brak rejestracji wszystkich figurantów sprawy uznał Skarżącego winnym naruszenia dyscypliny służbowej. Wyjaśnił, że Skarżący jest długoletnim funkcjonariuszem pionu operacyjnego, posiadającym stosowne przeszkolenie, znającym treść regulacji prawnych w sprawie funkcjonowania Krajowego Systemu Informacyjnego Policji i problematyki prowadzenia czynności operacyjnych, znającym zakres obowiązków służbowych zawartych w karcie opisu stanowiska pracy. Zgodnie z przepisami Decyzji nr 125 Komendanta Głównego Policji i pisemnym poleceniem uprawnionego przełożonego Naczelnika Wydziału Kryminalnego nie dokonał sprawdzenia osób i rejestracji figurantów. Potwierdzają to bezpośrednie dowody w postaci zapisów poleceń służbowych, treści aktów prawnych, karty zapoznania się z dokumentami, karta nadzoru, zakres zadań na stanowisku pracy, notatka z analizy - oględzin [...], zeznania świadków, w tym [...] P. S..

W ocenie organu, wyjaśnienia obwinionego, że naczelnik ustnie zmieniał polecenia w ocenie organu nie zasługują na uwzględnienie, gdyż przeczą zgromadzonemu materiałowi dowodowemu. Gdyby przyjąć, iż faktycznie doszło do zmiany poleceń w tym zakresie, skarżący jako długoletni funkcjonariusz powinien wiedzieć, iż należy w takim przypadku dążyć do uzyskania stosownej formy pisemnej, adekwatnie do wydanego wcześniej pisemnego polecenia.

W zakresie zarzutu 2 niewykonania polecenia Zastępcy Naczelnika Wydziału w zakresie dokonania analizy sprawy operacyjnej, typowania liderów i członków grup pseudokibiców oraz sprawdzenia ich w KSIP i rejestrowania ich jako figurantów organ odwoławczy uznał skarżącego winnym naruszenia dyscypliny służbowej. W przedmiotowym zakresie podobnie jak w uzasadnieniu do zarzutu nr 1 zgromadzony materiał dowodowy potwierdził zawinienie policjanta. W szczególności zeznania świadków, forma pisemna polecenia, brak dokumentacji na wykonanie polecenia w teczce [...] potwierdzonej notatką [...] D. O. z [...] lipca 2017 roku, przygotowanie zawodowe do wykonania zadania, a również wcześniejsze informacje i tłumaczenia obwinionego jak w notatce skarżącego z dnia [...] lipca 2017 roku, gdzie wbrew późniejszym tłumaczeniom stwierdził "Naczelnik oddał mi teczki i poinformował o dalszych założeniach i celach związanych z prowadzonym przeze mnie zagadnieniem.

Po odebraniu teczek nie zwróciłem uwagi że w dniu [...] moja teczka była kontrolowana przez Zastępcę Naczelnika Wydziału Kryminalnego KMP w [...] Uchybienie to jest spowodowane moją winą lecz nie było to działania celowe, czy w raporcie z dnia [...] czerwca 2017 roku, gdzie stwierdził "wszystkie polecenia były wydawane na piśmie/ gdzie niejednokrotnie miałem problem z ich odczytaniem"'.

W zakresie zarzutu nr 3 niewykonania pisemnego polecenia Zastępcy Naczelnika Wydziału dotyczącego braku objęcia figuranta zainteresowaniem, dokonania jego sprawdzeń SIO, rejestracji w KSIP i typowania jako lidera organ odwoławczy uznał skarżącego winnym naruszenia dyscypliny służbowej. Organ wskazał, że uzasadnienie pozostaje analogiczne jak do zarzutu nr 2.

W zakresie zarzutu nr 4 niewykonania polecenia Zastępcy Naczelnika dotyczącego uzyskiwania informacji dot. przestępstw popełnianych przez pseudokibiców i sporządzania meldunków informacyjnych oraz zarzutu nr 5 nie wykonania polecenia Zastępcy Naczelnika Wydziału Kryminalnego w zakresie dążenia do pozyskania [...] na potrzeby typowania liderów organ odwoławczy uniewinnił skarżącego. Zdaniem organu zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pomimo, że wskazuje na fakt braku pozyskania [...] w tym okresie i sporządzenie jedynie 1 meldunku informacyjnego, nie wskazuje na faktyczną możliwość pozyskania źródła, a także iż zdobyta wiedza operacyjna nie przełożyła się na sporządzenie meldunków informacyjnych. Polecenie Zastępcy Naczelnika "dążenia do pozyskania [...] oraz "uzyskiwania informacji dotyczących przestępstw dokonywanych przez pseudokibiców"', nie znajduje odniesienia w zgromadzonym materiale dowodowym, iż była taka możliwość, a nadto nie wskazuje jakich czynności policjant zaniechał w realizacji wskazanego polecenia.

Również w treści uzasadnienia orzeczenia organu I instancji, które powinno zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne, nie ma odniesienia się do tego zagadnienia, w szczególności jakie dowody potwierdzają ten zarzut i zostały przez organ orzekający uwzględnione. W tym stanie nie sposób przypisać policjantowi winy za brak realizacji tych poleceń, a jeśli nawet, to wina nie została udowodniona i należycie poparta stosowną argumentacją w treści uzasadnienia dokonanego rozstrzygnięcia. Tym samym w zakresie obu tych czynów należało obwinionego uniewinnić.

W zakresie zarzutu nr 6 tj. niewykonania polecenia Zastępcy Naczelnika Wydział Kryminalnego w zakresie ustalenia składników majątkowych figurantów sprawy z jednoczesnym stosowaniem środków techniki operacyjnej – uznano skarżącego za winnego naruszenia dyscypliny służbowej. Skarżący posiadał w tym zakresie wiedzę i doświadczenie w zakresie realizacji tego obowiązku. Polecenie zostało wydane w formie pisemnej. Jako osoba której przydzielono w styczniu 2017 tę formę pracy operacyjnej miał świadomość konieczności dokonania tych ustaleń. Brak ustaleń w tym zakresie potwierdza notatka [...] T. O., który dokonał analizy teczek [...] oraz treść przesłuchania [...] T. M., który stwierdził "podczas prowadzonej kontroli w przedłożonej mi sprawie w dniu [...] maja 2017 roku nie znajdował się żaden dokument dotyczący wykorzystania jakiejkolwiek metody pracy operacyjnej. Nie znajdowała się tam żadna karta sprawdzeń mienia, czy tabela".

W odniesieniu do realizacji przez [...] T. P. poleceń Zastępcy Naczelnika Wydziału Kryminalnego organ podkreślił fakt wskazany przez obwinionego w treści złożonych wyjaśnień w dniu [...] sierpnia 2017 roku, gdzie wskazał, że z wytycznymi Zastępcy Naczelnika w karcie nadzoru formy zapoznał się dopiero po kontroli [...] maja 2017 roku. Stało się tak dlatego, że nikt nie poinformował go o jakichkolwiek wpisach w karcie nadzoru i żadne z poleceń nie było z nim omówione przez Zastępcę Naczelnika. Ponadto wpis był na odwrocie karty i nie rzucił mu się w oczy. O wytycznych z dnia [...] lutego 2017 roku Zastępcy Naczelnika skarżący nie miał pojęcia, ponieważ nie prosił go o teczkę do kontroli''.

Takie tłumaczenie, zdaniem organu odwoławczego, nie zasługuje na uwzględnienie, świadcząc o całkowitym braku należytego podejścia do nałożonych obowiązków służbowych.

W zakresie zarzutu nr 7 niewykonania polecenia Zastępcy Naczelnika Wydziału w zakresie wykonania i wykorzystania w ramach prowadzonej formy [...] różnych metod pracy operacyjnej uznano skarżącego za winnym naruszenia dyscypliny służbowej. Organ odwoławczy wskazał, że na winę policjanta w przedmiotowym zakresie wskazują dowody adekwatne do przytoczonych w zakresie zarzutu nr 6 w szczególności treść wydanego pisemnie polecenia oraz notatka służbowa [...] T. O. z analizy teczki [...].

W odniesieniu do zarzutu nr 8 dotyczącym niewykonania polecenia Zastępcy Naczelnika Wydziału dotyczącego załączenia do powyższej formy pracy operacyjnej karty sprawdzeń mienia, Komendant wskazał, że wobec postawienia obwinionemu zarzutu nr 6 niewykonania polecenia sprawdzeń mienia i wniosku o uznanie winy obwinionego w tym zakresie, fakt nie załączenia kart sprawdzeń do teczki był bezcelowy. Absurdem byłoby załączenie do teczki dokumentu z czynności, której nie dokonano. Biorąc powyższe pod uwagę w tym obszarze zarzucanego czynu, uznano obwinionego za niewinnego zarzucanego czynu.

W zakresie zarzutu nr 9 niewykonania polecenia Zastępcy Naczelnika Wydziału Kryminalnego, dotyczącego przedłożenia przez skarżącego do wglądu do [...] marca 2017 r kontrolowanej formy pracy operacyjnej – uznano obwinionego winnym naruszenia dyscypliny służbowej. Kwestia winy obwinionego w przedmiotowym zakresie pozostaje bezsporna. Wbrew pisemnemu poleceniu uprawnionego przełożonego teczka tej formy pracy operacyjnej nie została przez prowadzącego udostępniona. W rozpytaniu z [...] lipca 2017 roku obwiniony w tej materii wyjaśnił, że w zakresie polecenia przedłożenia sprawy do kontroli [...] marca 2017 roku stwierdził, że nie przedłożył sprawy Zastępcy Naczelnika w wyznaczonym terminie. Uchybienie to jest spowodowane winą skarżącego, lecz nie było to działaniem celowe z jego strony.

Reasumując organ odwoławczy wyjaśnił, że w stanie sprawy należało uchylić zaskarżone orzeczenie w zakresie zarzutów opisanych w pkt 4, 5 i 8 i w tym zakresie uniewinnić obwinionego. W zakresie czynów opisanych w pkt 1, 2, 3, 6, 7, 9 obwinionemu można przypisać winę. Opisane przewinienia w ocenie organu uznać należy za zawinione, co najmniej w rozumieniu art. 132a pkt 2 ustawy o Policji.

W kwestii kary Komendant Wojewódzki wskazał, że stosownie do art. 135j ust. 5 ustawy o Policji - przełożony dyscyplinarny może odstąpić od ukarania, jeżeli stopień winy lub stopień szkodliwości przewinienia dyscyplinarnego dla służby nie jest znaczny, a właściwości i warunki osobiste policjanta oraz dotychczasowy przebieg służby uzasadniają przypuszczenie, że pomimo odstąpienia od ukarania będzie przestrzegał dyscypliny służbowej oraz zasad etyki zawodowej. Organ odwoławczy wskazał, że już w orzeczeniu przełożonego dyscyplinarnego wskazano, iż obwiniony posiada pozytywną ostatnią opinię służbową przełożonych, był nagradzany nagrodami pieniężnymi za zaangażowania w służbie i jest doświadczonym życiowo funkcjonariuszem.

W tym stanie Komendant Wojewódzki uznał, że orzeczenie o odstąpieniu do ukarania, spełni zakładane cele prewencyjne i wychowawcze związane z zapobieżenie powrotowi obwinionego na drogę sprzeczną z zasadami dyscypliny służbowej oraz jest wystarczającą reakcją przełożonego dyscyplinarnego na udowodnione przewinienia dyscyplinarne.

Skarżący nie zgadzając się z powyższym orzeczeniem wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w której zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił:

1. 1. naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy - art. 132 ust. 2 i 3 pkt 1 i 2 ustawy o Policji, poprzez jego nieuzasadnione zastosowanie w sprawie i w konsekwencji wszczęcie postępowania dyscyplinarnego, gdy z okoliczności faktycznych w sprawie wynika, że nie mógł on dopuścić się zarzucanego mu czynu mającego znamiona naruszenia dyscypliny służbowej.
2. 2. naruszenie przepisów art. 135 lit. j ust. 2 pkt 6 ustawy o Policji poprzez zaniechanie wskazania w zaskarżonym orzeczeniu uzasadnienia faktycznego, które wskazywałoby na fakty, które organ uznał za udowodnione, dowody na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, jak również zawarcie bardzo lakonicznego uzasadnienia prawnego zastosowanej kwalifikacji prawnej naruszenia dyscypliny służbowej, przez co orzeczenie to nie poddaje się kontroli instancyjnej, a także sprzecznego z podstawą prawną umorzenia o postępowania dyscyplinarnego, uzasadnienia wniosków końcowych, które determinowały organ do wydania orzeczenia w przedmiocie umorzenia postępowania dyscyplinarnego.
3. 3. błędną wykładnię § 36 ust. 1 pkt 11 i 24 oraz § 40 ust. 1 decyzji 125 Komendanta Głównego Policji oraz § 191 zarządzenia pf-634 Komendanta Głównego Policji z dnia 30 czerwca 2006 roku w sprawie metod i form wykonywania przez Policję czynności operacyjno- rozpoznawczych.

Skarżący wniósł o uchylenie orzeczenia I i II instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi opisanym na wstępie wyrokiem uchylił orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego oraz poprzedzające je orzeczenie Komendanta Miejskiego.

Sąd pierwszej instancji zwrócił uwagę na wynikający z ustawy o Policji sformalizowany tryb postępowania w zakresie czynności procesowych w postępowaniu w przedmiocie odpowiedzialności dyscyplinarnej policjantów. Wskazał następnie, że w rozpoznawanej przezeń sprawie standardy prowadzenia postępowania dyscyplinarnego nie zostały zachowane. Wbrew bowiem przepisom art. 135 a ustawy o Policji postępowanie wyjaśniające, które poprzedziło formalne wszczęcie postępowania dyscyplinarnego nie zostało przeprowadzone przez rzecznika dyscyplinarnego. Prowadził je wyznaczony przez Komendanta KMP w [...] Naczelnik Wydziału do Walki z Przestępczością Gospodarczą i Korupcyjną KMP w [...][...] D. O.. Jest to istotne naruszenie procedury zważywszy na fakt jakie czynności przeprowadził [...] D. O. i jakie one miały znaczenia dla rozpoznania sprawy.

W trakcie prowadzonych czynności [...] D. O.:

1. 1. Wystąpił do Naczelnika Wydziału Kryminalnego KMP w [...] o ustosunkowanie się do zarzutów zawartych w raporcie z dnia [...] czerwca 2017 roku, którym Zastępca Naczelnika Wydziału Kryminalnego KMP w [...] informował Komendanta o niewypełnieniu przez T. P. poleceń służbowych i wnioskował o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego.
2. 2. Wnioskował do Naczelnika Wydziału Kryminalnego KMP w [...], aby ten "zobligował T. P. do sporządzenia wyjaśnienia w taki sposób, by zostało w nim zawarte odniesienie do sposobu realizacji każdego z poleceń zawartych w każdej z kart nadzoru sprawy [...]."
3. 3. Występował do Zastępcy Naczelnika Wydziału Kryminalnego KMP w [...] " o uzupełnienie raportu z dnia [...] czerwca 2017 roku poprzez przekazanie informacji w formie notatki służbowej, dotyczącej realizacji poleceń przez [...] T. P.tak, by zostało w niej zawarte odniesienie do sposobu realizacji każdego z poleceń zawartych w [...], łącznie z terminem wydania polecenia służbowego oraz czasem jego wykonania, częściowego wykonania lub niewykonania, co zgodnie z raportem miało wpływ na rażące naruszenie dyscypliny służbowej."
4. 4. Wnioskował do Naczelnika Wydziału Kryminalnego KMP w [...] o przekazanie informacji dotyczących faktu zapoznania T. P.z obowiązującymi przepisami prawa mającymi znaczenia dla rozstrzygnięcia.
5. 5. Wnioskował do Naczelnika Wydziału Kryminalnego KMP w [...] o przekazanie teczki [...] celem dokonania analizy dla potrzeb prowadzonego postępowania.

6.Występował do Komendanta Miejskiego o przedłużenie czasu trwania czynności wyjaśniających w sprawie.

7.Przeprowadził analizę 6 tomów [...] kryptonim "[...]" 8.Dokonał [...] lipca 2017 r, rozpytania [...] T. P. na okoliczności podnoszone w raporcie i notatkach służbowych Zastępcy Naczelnika Wydziału Kryminalnego KMP w [...] w kontekście realizacji poleceń przełożonego.

9. Sporządził sprawozdanie z [...] lipca 2017 roku w którym za zasadne uznał wszczęcie postępowania dyscyplinarnego wobec [...] T. P.i wnosił o włączenie całości materiałów z czynności wyjaśniających do postępowania dyscyplinarnego.

Sąd wskazał następnie, że całość tych materiałów z naruszeniem art. 135 d ust. 9 ustawy o Policji została włączona do akt postępowania i wykorzystana w uzasadnieniach zaskarżonych orzeczeń dyscyplinarnych m.in. poprzez zacytowanie fragmentów wyjaśnień T. P. i fragmentów analizy akt [...] przedstawionej przez [...] D. O.. Jak wynika z akt sprawy w toku postępowania wyjaśniającego/dyscyplinarnego tylko [...] D. O. analizował akta [...] pod kątem okoliczności wykonywania poleceń służbowych przez T. P.. Sam rzecznik dyscyplinarny w swoim sprawozdaniu z [...] listopada 2017 roku stwierdził, że do akt sprawy, jako dowody, włączone zostały materiały z postępowania wyjaśniającego w postaci dokumentów mających znaczenia dla oceny zarzucanego czynu.

Podsumowując sąd wskazał, że prowadzenie postępowania wyjaśniającego przez funkcjonariusza niebędącego rzecznikiem dyscyplinarnym jest istotnym naruszeniem procedury prowadzenia postępowania dyscyplinarnego przewidzianej w art. 135a ust. 1 ustawy o Policji w zw. z art. 135 e ust. 1 i 2 tejże ustawy. Przepis art. 135a ust. 1 ustawy o Policji brzmi jednoznacznie i stanowi, że postępowanie dyscyplinarne oraz czynności wyjaśniające, o których mowa w art. 134i ust. 4 prowadzi rzecznik dyscyplinarny. Zgodnie z ust. 3 art. 135a ustawy o Policji przełożony dyscyplinarny do prowadzenia postępowania dyscyplinarnego oraz czynności wyjaśniających, o których mowa w art. 134i ust. 4, wyznacza rzecznika dyscyplinarnego w stopniu(...).

Sąd podkreślił, że nie jest to przepis o charakterze uznaniowym pozwalający przełożonemu dyscyplinarnemu na zlecenie przeprowadzenia tych czynności innemu funkcjonariuszowi niż rzecznik dyscyplinarny. Sąd wskazał, że w aktach sprawy nie ma żadnego dokumentu, który wskazywałby w jakim trybie, przewidzianym w ustawie o Policji, Komendant polecił [...] D. O. przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego, o którym mowa w art. 134i ust. 4, do którego odwołuje się art. 135a ust. 1 i 3 ustawy o Pollicji.

Zważywszy zatem, że materiały postępowania wyjaśniającego wykorzystano w postępowaniu dyscyplinarnym jako istotne dowody stanowi to o wadliwości przeprowadzonego postępowania dyscyplinarnego w zakresie gromadzenia materiału dowodowego.

Sąd podniósł następnie, że włączenie materiałów postępowania wyjaśniającego do postępowania dyscyplinarnego zostało dokonane z naruszeniem przepisów ustawy o Policji. Jak wynika z akt sprawy o włączenie materiałów postępowania wyjaśniającego do postępowania dyscyplinarnego wnioskował prowadzący postępowanie wyjaśniające [...] D. O.. Następnie protokołem z dnia [...] sierpnia 2017 roku rzecznik dyscyplinarny na podstawie art. 135d ust. 9 ustawy o Policji za zgodą Komendanta Miejskiego włączył do akt postępowania dyscyplinarnego akta czynności wyjaśniających w całości. Tymczasem jak wynika z art. 135d ust. 9 ustawy o Policji, jeżeli czyn będący przedmiotem postępowania dyscyplinarnego jest lub był przedmiotem innego postępowania, w tym postępowania przygotowawczego, przełożony dyscyplinarny może zwrócić się do właściwego organu o udostępnienie akt tego postępowania w całości lub w części. Za zgodą tego organu, potrzebne odpisy lub wyciągi z udostępnionych akt włącza się do akt postępowania dyscyplinarnego.

Jak więc wynika z tego przepisu to przełożony dyscyplinarny może zwrócić się do właściwego organu o udostępnienie akt tego postępowania w całości lub w części. Za zgodą tego organu, potrzebne odpisy lub wyciągi z udostępnionych akt włącza się do akt postępowania dyscyplinarnego. Taka sytuacja nie miała miejsca w przedmiotowej sprawie.

Również z tej przyczyny, że prawidłowo - zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 135a ust. 1 - postępowanie wyjaśniające o którym mowa w art. 134i ust. 1 i postępowanie dyscyplinarne prowadzi rzecznik dyscyplinarny przepis art. 135 d ust. 9 nie jest przewidziany do sytuacji jaka miała miejsce w okolicznościach przedmiotowej sprawy.

Sąd wskazał, że zarzuty postawione obwinionemu w pkt 2, 3, 6, 7 i 9 sformułowano nieprawidłowo. Brak jest bowiem w ich treści daty polecenia służbowego, którego niewykonanie zarzuca się obwinionemu. Tylko w zarzucie 1 wskazano, że obwiniony "(...) nie wykonał w pełni polecenia z dnia [...] lutego 2017". Przy pozostałych zarzutach przedstawiono tylko czasokres w którym skarżący nie wykonał polecenia służbowego bez wskazania daty tego polecenia. Tymczasem należy mieć na uwadze, że w postępowaniu dyscyplinarnym istotny jest opis zarzucanego przewinienia dyscyplinarnego oraz jego kwalifikacja prawna. W postępowaniu tym policjantowi stawia się konkretny zarzut, a rozstrzygnięcie jest ściśle związane z poczynionymi ustaleniami dotyczącymi tegoż zarzutu. Postępowanie dyscyplinarne jest postępowaniem quasi - karnym, w którym nie dokonuje się oceny, czy policjant popełnił jakiekolwiek przewinienie dyscyplinarne, ale czy popełnił zarzucane mu przewinienie dyscyplinarne.

Sąd dodał następnie, że analiza zgromadzonego materiału dowodowego oraz uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia wskazuje że opis ustalonego stanu faktycznego jest lakoniczny i z uwagi na brak zamieszczenia przez organ szczegółowych rozważań nad materiałem dowodowym niemożliwy do jednoznacznego zbadania, czy ów stan faktyczny przewinienia dyscyplinarnego został ustalony prawidłowo czy też nie. Wydane przez organy orzeczenia dyscyplinarne dotknięte są wadliwością uzasadnienia faktycznego, nie pozwalającą sądowi ocenić prawidłowości wydanego rozstrzygnięcia. Uzasadnienie faktyczne tych orzeczeń I i II instancji jest niepełne i w tym znaczeniu wadliwe.

Sąd dodał również, że uzasadnienie orzeczenia Komendanta Wojewódzkiego jest wierną kopią sprawozdania Komisji powołanej do zbadania zaskarżonego orzeczenia przełożonego dyscyplinarnego. Jedynie w części uzasadnienia odnoszącej się do kwestii odstąpienia od ukarania Komendant Wojewódzki Policji w [...] przedstawił samodzielne stanowisko i argumenty.

Sąd pierwszej instancji wskazał następnie, że prawidłowe uzasadnienie faktyczne powinno wskazywać konkretne dowody, na podstawie których ustalenia zostały poczynione (np. daty poleceń, konkretne zeznanie konkretnie wskazanego świadka, dowody ze wskazaniem ich miejsca w aktach), wyjaśnić dlaczego określone dowody organ uznał za przekonujące, i którym dowodom odmówił wiary oraz wskazać przyczyny takiej oceny. Przy czym powoływanie się na dowody zgromadzone w postępowaniu wyjaśniającym takie jak notatka służbowa [...] T. O. z analizy teczki [...], notatka skarżącego z [...] lipca 2017 roku, brak dokumentacji na wykonanie polecenia w teczce [...] potwierdzonej notatką [...] D. O. z [...] lipca 2017 roku, sąd uznał za niedopuszczalne z uwagi na ich sporządzenie przez osobę, która nie była rzecznikiem dyscyplinarnym oraz z uwagi na ich wadliwe włączenie do akt postępowania.

Nie zgadzając się z wyrokiem, Komendant Wojewódzki wniósł skargę kasacyjną w której wyrokowi sądu pierwszej instancji na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. zarzucił naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy to jest:

1. 1. art. 135 a ust. 1 w zw. z art. 135 e ust. 1 i 2 ustawy o Policji poprzez przyjęcie, iż czynności wyjaśniające przeprowadziła osoba niebędąca rzecznikiem dyscyplinarnym bez dokonania przez Sąd pierwszej instancji żadnych ustaleń w tym zakresie, w sytuacji kiedy wszystkie czynności postępowania zostały przeprowadzone przez osobę wyznaczoną na rzecznika dyscyplinarnego na podstawie decyzji nr [...] roku Komendanta Miejskiego Policji w [...] z dnia [...] lutego 2017 roku;
2. 2. art. 135 e ust. 9 ustawy o Policji poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, że postępowanie wyjaśniające jest "innym postępowaniem", w stosunku do postępowania dyscyplinarnego, podczas gdy jest to tylko etap poprzedzający postępowanie dyscyplinarne;
3. 3. art. 135 j ust. 1 i 2 ustawy o Policji poprzez przyjęcie, iż zaskarżone orzeczenie nie zawiera prawidłowego opisu czynów oraz dostatecznego uzasadnienia faktycznego w sytuacji, kiedy organ zawarł w nim wszystkie niezbędne elementy, w tym w szczególności- dokładny opis czynów wraz z kwalifikacją prawną oraz uzasadnienie faktyczne i prawne;
4. 4. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a., poprzez jego błędne zastosowanie i uwzględnienie skargi (będące konsekwencją wskazanego powyżej naruszenia art. 135 a ust. 1 w zw. z art. 135 e ust. 1 i 2, art. 135 e ust. 9 oraz art. 135 j ust. 1 i 2 ustawy o Policji);
5. 5. art. 151 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy skarga-wobec braku jej usprawiedliwionych podstaw - winna podlegać oddaleniu.

Skarżący kasacyjnie wniósł o uchylenie - na podstawie art. 188 p.p.s.a. - zaskarżonego wyroku w całości i oddalenie skargi - w razie uznania przez Sąd, iż istota sprawy została dostatecznie wyjaśniona, względnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi do ponownego rozpoznania, oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W skardze kasacyjnej zawarty został wniosek o dopuszczenie dowodu z dokumentu – decyzji Komendanta Miejskiego z [...] lutego 2017 roku o wyznaczeniu [...] D. O. na rzecznika dyscyplinarnego na okres czterech lat na okoliczność, że wszystkie czynności w postępowaniu dyscyplinarnym zostały przeprowadzone przez rzecznika dyscyplinarnego.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Skarżący wniósł o jej oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga kasacyjna jest uzasadniona.

Stosownie do art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie stwierdzono żadnej z przesłanek nieważności wymienionych w art. 183 § 2 p.p.s.a., wobec czego rozpoznanie sprawy nastąpiło w granicach zgłoszonych podstaw i zarzutów skargi kasacyjnej.

Skoro w niniejszej sprawie pełnomocnik – na podstawie art. 176 § 2 p.p.s.a. – zrzekł się rozprawy, a strona przeciwna w ustawowym terminie nie zawnioskowała o przeprowadzenie rozprawy, to rozpoznanie skargi kasacyjnej nastąpiło na posiedzeniu niejawnym, zgodnie z art. 182 § 2 i 3 p.p.s.a.

Skarżący kasacyjnie organ dołączył do skargi kasacyjnej odpis decyzji Komendanta Miejskiego Policji w [...] z [...] lutego 2017 roku o wyznaczeniu [...] D. O. na rzecznika dyscyplinarnego.

Dokumentu tego rzeczywiście nie było w aktach administracyjnych i nie był on znany sądowi pierwszej instancji. Dowód z tego dokumentu został dopuszczony i przeprowadzony dopiero przed sądem kasacyjnym.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że dopuszczenie dowodu z powyższego dokumentu jest niezbędne dla oceny legalności zaskarżonego aktu. Pozwala bowiem na ocenę, czy czynności wyjaśniające przeprowadzone zostały przez uprawnioną osobę to jest przez rzecznika dyscyplinarnego.

Przedstawiony przez skarżącego kasacyjnie dokument potwierdza, że D. O. został wyznaczony rzecznikiem dyscyplinarnym [...] lutego 2017 roku. Mógł zatem przeprowadzić postępowanie wyjaśniające, o którym mowa w art. 134i ust. 4 ustawy o Policji.

Zgodnie z art. 134i ust. 4 ustawy o Policji, przeprowadzenie czynności wyjaśniających zleca przełożony dyscyplinarny. W aktach sprawy nie ma dokumentu potwierdzającego zlecenie tych czynności. Tym niemniej w kolejnych pismach przywoływana jest sygnatura zlecenia czynności wyjaśniających ([...]). Jak wskazuje się w doktrynie, zlecenie przeprowadzenia czynności wyjaśniających może mieć również formę ustną (por. Sebastian Maj, Komentarz do niektórych przepisów ustawy o Policji, [w:] Postępowanie dyscyplinarne w służbach mundurowych. Komentarz LexisNexis 2008 r.). Zatem sam fakt, że w aktach postępowanie nie ma zlecenia przeprowadzenia czynności wyjaśniających nie może skutkować uznanie, że przeprowadzone zostały one nieprawidłowo, to jest bez odpowiedniego polecenia służbowego.

Z akt postępowania wynika, że czynności te zostały ukończone w terminie 30 dni, o którym mowa w art. 134i ust. ustawy 4 Policji. Pierwsze czynności podjęte zostały przez rzecznika dyscyplinarnego [...] czerwca 2017 roku. Czynności wyjaśniające zakończone zostały sporządzeniem przez rzecznika dyscyplinarnego sprawozdania w dniu [...] lipca 2017 roku. Sporządzenie tego sprawozdania stało się podstawą do wydania postanowienia o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego w [...] sierpnia 2017 roku.

Prowadzi to do wniosku, że czynności wyjaśniające, wbrew stanowisku wyrażonemu w zaskarżonym wyroku, przeprowadzone zostały przez rzecznika dyscyplinarnego, zgodnie z art. 134i ust. 4 ustawy o Policji.

Sąd pierwszej instancji uznał, że włączenie materiałów z postępowania wyjaśniającego do postępowania dyscyplinarnego jest możliwe jedynie w trybie art. 135i ust. 9 ustawy o Policji.

Pogląd sądu o konieczności włączenia materiałów z innych postępowań do akt postępowania dyscyplinarnego w trybie art. 135i ust. 9 ustawy o Policji jest prawidłowy. Materiały z innych postępowań nie włączone w sposób zgodny z powołanym przepisem nie mogą stanowić dowodu w sprawie o przewinienie dyscyplinarne. Rozważyć jednak należy, czy czynności wyjaśniające, poprzedzające wszczęcie postępowania dyscyplinarnego mogą być traktowane jako inne postępowanie o którym mowa w art. 135i ust. 9 ustawy o Policji.

Przede wszystkim wskazać należy, że czynności wyjaśniające nie są prowadzone przez "inny organ". Są one prowadzone przez rzecznika dyscyplinarnego. Skoro w art. 135i ust. 9 ustawy o Policji mowa jest o zwróceniu się przez przełożonego dyscyplinarnego do "innego organu" o udostępnienie akt to przepis ten nie może dotyczyć włączania do postępowania dyscyplinarnego materiałów uzyskanych w toku czynności wyjaśniających.

W ustawie o Policji nie zostało wprost uregulowane a jaki sposób włączane są materiały zgromadzone w toku czynności wyjaśniających do postępowania dyscyplinarnego.

Należy jednak zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 135e ust. 2 ustawy o Policji z czynności innych niż wymienione w ustępie 1 cytowanego artykułu sporządza się protokół jeżeli przepis szczególny tego wymaga albo przełożony dyscyplinarny lub rzecznik dyscyplinarny uzna to za potrzebne. Zatem rzecznik dyscyplinarny może dokonać włączenia dokumentów uzyskanych w toku czynności wyjaśniających poprzez sporządzenie protokołu z czynności włączenia tychże dokumentów do akt postępowania. Zachowanie takiej formy włączenia dokumentów oznacza, że obwiniony zna dokładnie zakres materiału dowodowego sprawy.

Zatem wbrew stanowisku sądu pierwszej instancji, materiały uzyskane w toku czynności wyjaśniających przez rzecznika dyscyplinarnego D. O. mogą być postawą ustaleń faktycznych, co do dopuszczenia się przez skarżącego naruszenia dyscypliny służbowej.

Oznacza to, że za zasadne uznać należało zarzuty objęte punktami 1 i 2 petitum skargi kasacyjnej.

Stawiając zarzut objęty punktem 3 petitum skargi kasacyjnej, Komendant dążył do wykazania, że orzeczenie sformułowane zostało prawidłowo, wbrew twierdzeniu sądu pierwszej instancji, zawiera bowiem wszystkie niezbędne elementy, w tym dokładny opis czynów wraz z kwalifikacją prawną oraz uzasadnieniem faktycznym i prawnym.

Zarzut ten uznać należało za zasadny. Sąd pierwszej instancji uznając, że w zarzutach objętych puntami 2, 3, 6, 7 i 9 orzeczenia nie wskazano daty polecenia służbowego pominął niesporną w sprawie okoliczność, że w dniu [...] lutego 2017 roku [...] T. M. dokonał sprawdzenia sprawy prowadzonej przez Skarżącego oraz wydał mu polecenie przeprowadzenia konkretnych czynności w związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami. Czynności te miały być przeprowadzone do [...] marca 2017 roku.

Czynności te dotyczyły wykonania analizy sprawy operacyjnej, typowania liderów i członków grup pseudokibiców drużyny [...], sprawdzania w [...] i [...] oraz rejestrowania jako figurantów sprawy (punkt 2), objęcia figuranta zainteresowaniem, dokonania sprawdzenia, rejestracji [...], sprawdzenia [...] i typowania jako liderów (zarzut nr 3), ustalenia składników majątkowych figurantów (zarzut nr 6), wykorzystania różnych metod pracy operacyjnej (zarzut nr 8) i przedłożenia do wglądu do [...] marca 2017 roku formy pracy (zarzut nr 9).

Skarżący nie kwestionował wydania polecenia. W piśmie z [...] lipca 2017 roku wyjaśnił, że nie zauważył przedstawionych mu przez [...] T. M. zaleceń. W wyjaśnienia złożonych [...] sierpnia 2017 roku wskazał, że z wytycznymi w karcie nadzoru zapoznał się dopiero po kontroli [...] maja 2017 roku.

Zaskarżone orzeczenie zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne zarzutów postawionych Skarżącemu, poprzez odwołanie się do materiałów zebranych w toku czynności wyjaśniających, w tym do pisma Skarżącego z [...] lipca 2017 roku, notatki sporządzonej przez rzecznika dyscyplinarnego [...] lipca 2017 roku, jak również do materiałów zebranych w toku postępowania dyscyplinarnego, takich jak wyjaśnienia samego Skarżącego z [...] sierpnia 2017 roku. Organ odniósł się również do przedstawianych przez Skarżącego wyjaśnień dotyczących rzekomej zmiany poleceń czy też braku dokładnego wyjaśnienie przedstawionych mu poleceń służbowych.

Sąd kasacyjny podkreśla w tym miejscu wewnętrzną sprzeczność twierdzeń Skarżącego, który z jednej strony podnosi, że nie wykonał zaleceń T. M. ponieważ ich nie zauważył a z drugiej strony twierdzi, że nie wiedział jak je wykonać, i że nie mógł liczyć na pomoc czy wyjaśnienia przełożonych.

W ocenie sądu kasacyjnego niesporny jest fakt wydania przez T. M. zaleceń [...] lutego 2017 roku, niesporny jest również fakt ich niewykonania przez Skarżącego z uwagi na ich niedostrzeżenie. W konsekwencji zaskarżone orzeczenie uznające Skarżącego winnym zarzutów objętych punktem 1, 2, 3, 6, 7 i 9 uznać należało za prawidłowe.

Zwrócić należy w tym miejscu uwagę, że orzeczeniem z [...] stycznia 2018 roku uniewinniono Skarżącego od zarzutów wymienionych w pkt 4, 5 i 8 orzeczenia Komendanta Miejskiego w Policji. Tymczasem sąd pierwszej instancji uchylił orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego w całości a więc również w zakresie korzystnym dla Skarżącego, to jest w zakresie uniewinniającym go od zarzutu popełnienia czynów objętych punktem 4, 5 i 8 orzeczenia organu pierwszej instancji.

Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 188 p.p.s.a. uwzględnił skargę kasacyjną i uchylił zaskarżony wyrok, zaś uznając, że sprawa jest dostatecznie wyjaśniona, po rozpoznaniu skargi, oddalił ją na podstawie art. 151 p.p.s.a w związku z art. 193 p.p.s.a.

Na podstawie art. 207 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny odstąpił od zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego w całości.