Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 stycznia 2016 r., sygn. akt I OSK 3503/15, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną W.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 czerwca 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 162/15.
Pismem z dnia 29 lutego 2016 r. Wiesław Michalski wniósł o sprostowanie powyższego postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego, domagając się pełnego zacytowania treści jego pisma z dnia 29 grudnia 2014 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Nie zachodzą bowiem jakiekolwiek przesłanki dokonania sprostowania postanowienia z dnia 13 października 2015 r. Zgodnie bowiem z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – który to przepis reguluj kwestię sprostowania orzeczenia w postępowaniu sądowoadministracyjnym – Sąd może z urzędu sprostować w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W powołanym postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego błędy takie i omyłki nie powstały. Zawarte w uzasadnieniu tego postanowienia zwroty i sformułowania w pełni odpowiadają intencjom tego Sądu i są użyte celowo w takiej, a nie innej formie.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 151 w zw. z art. 193 i art. 64 § 3 oraz art. 156 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.