Uzasadnienie
Postanowieniem z 21 maja 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę M. R. na bezczynność Starosty Z. w przedmiocie budowy drogi. Uznając skargę za niedopuszczalną Sąd wskazał, że budowa drogi, której domaga się skarżący nie następuje poprzez decyzję administracyjną, ani też nie jest czynnością, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Tym samym objęta skargą bezczynność nie mieści się w katalogu aktów i czynności z art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a.
W skardze kasacyjnej wniesionej od powyższego postanowienia M. R., reprezentowany przez adwokata, podniósł zarzut naruszenia art. 58 § 1 w zw. z art. 3 § 2 pkt 8 (p.p.s.a. - dop. Sądu) poprzez uznanie, że bezczynność organu polegająca na niewykonaniu decyzji z dnia [...] 2014 r. w części dotyczącej zagospodarowania poscaleniowego (budowa drogi dojazdowej do gruntu rolnego, oznaczonego działka nr [...], położonej przy ul. [...] w obrębie geodezyjnym [...], gm.), do którego organ był zobowiązany na mocy art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o scalaniu i wymianie gruntów (Dz. U. z 2018 r. poz. 908) nie podlega kontroli sądu administracyjnego, a uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Wskazując na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Starosta Z., reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł o jej oddalenie w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach.
Przede wszystkim należy podkreślić, że właściwość sądów administracyjnych do rozpoznania konkretnej sprawy wyznacza nie tylko podmiot, którego kontroli działalności dokonuje ten sąd. Granice bowiem rozpoznania, a zatem zakres przedmiotowy spraw należących do kognicji sądów administracyjnych, wyznacza ustawa p.p.s.a. w art. 3-5. Nadzór judykacyjny będzie zatem przysługiwał nad wskazanymi ustawowo formami działania administracji publicznej oraz w zakresie bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawach pozostających we właściwości sądów administracyjnych.
Mając na uwadze przedmiot zaskarżenia podkreślić należy, że bezczynność organu powiązana być musi z kompetencją do wydania w danej sprawie decyzji, postanowienia, czy też innych aktów bądź czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Realizacja decyzji Starosty Z. z [...] 2014 r. utrzymanej w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z [...] 2014 r. o zatwierdzeniu projektu scalenia gruntów, z której skarżący wywodzi obowiązek organu budowy drogi dojazdowej do gruntu rolnego, nie mieści się w żadnej z form działania organów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Przed Starostą Z. nie toczy się żadne postępowanie, w którym można byłoby zarzucić temu organowi bezczynność w podanym powyżej znaczeniu. Okoliczności przywołane w skardze należą do materii postępowania skargowego uregulowanego w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, zatytułowanym Skargi i wnioski. Przedmiotem tego rodzaju skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.
Skarga ta wnoszona jest w związku z już podjętym działaniem organu, ewentualnie w związku z brakiem takiego działania, ma na celu zwrócenie uwagi właściwym organom na wszelkie nieprawidłowości powstałe w wyniku takiego działania lub zaniechania.
W związku z powyższym stwierdzić należy, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie dotyczy zaniechania organu w zakresie niewymagającym zajęcia stanowiska w drodze czynności bądź aktu administracyjnego, który podlegałby kontroli sądu administracyjnego. We wskazanych powyżej okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do zakwalifikowania skargi M. R. inaczej jak skargi wniesionej na podstawie przepisów Działu VIII k.p.a. na niewłaściwe działanie Starosty Z. przejawiające się w braku podjęcia czynności wynikających z realizacji decyzji podziałowej. Taka zaś skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, bowiem nie mieści się w zakresie właściwości sądów administracyjnych. Podlega rozpoznaniu przez właściwy organ wskazany w art. 229 k.p.a., a o sposobie jej rozpoznania zawiadamia się skarżącego (art. 237 § 3 k.p.a.). Ten sposób procedowania, jak i sposób załatwienia skargi pozostaje jednak poza zakresem właściwości sądów administracyjnych.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, nie stwierdzając zarzucanych naruszeń, na podstawie art. 184 p.p.s.a., skargę kasacyjną oddalił.