Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 16 marca 2006 r. sygn. akt II SA/Gd 36/05, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił zaskarżoną przez K.K. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] sierpnia 2004 r. nr [...]. Decyzją tą Samorządowe Kolegium, w wyniku wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, utrzymało w mocy swoją decyzję z dnia [...] kwietnia 2004 r. nr [...], odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta Gdańska z dnia [...] lipca 1999 r. nr [...] o odmowie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności.
W uzasadnieniu wyroku Wojewódzki Sąd stwierdził, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze orzekało w tym samym składzie zarówno wydając decyzję w pierwszej instancji, jak i na skutek wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, co powoduje wadliwość decyzji drugoinstancyjnej z przyczyny wskazanej w art. 145 § 1 pkt 3 K.p.a., bowiem z mocy art. 24 § 1 pkt 5 w zw. z art. 27 § 1 i art. 127 § 3 K.p.a. wystąpiły przesłanki do wyłączenia pracownika, gdyż wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy powinien być rozstrzygnięty w innym składzie.
Reprezentowane przez radcę prawnego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku wniosło skargę kasacyjną od tego wyroku, domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku i zarzucając:
- 1) naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. b/ ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) przez błędne uznanie, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku jest dotknięta wadą wymienioną w art. 145 § 1 pkt 3 Kodeksu postępowania administracyjnego,
- 2) naruszenie przepisów art. 24 § 1 pkt 5 w zw. z art. 27 § 1 i art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że członkowie Samorządowego Kolegium Odwoławczego orzekający w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji organu gminy są wyłączeni od udziału w wydaniu decyzji na skutek wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, podczas gdy przepis art. 24 § 1 pkt 5 K.p.a. nie ma zastosowania w postępowaniu wywołanym wnioskiem, o którym mowa w art. 127 § 3 K.p.a.
Rozpoznając skargę, Naczelny Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie, postanowieniem z dnia 12 czerwca 2007 r. sygn. akt I OSK 992/08, z uwagi na to, że w sprawie II OSK 886/06 Naczelny Sąd postanowił przedstawić składowi siedmiu sędziów do rozstrzygnięcia zagadnienie prawne: "Czy art. 24 § 1 pkt 5 w zw. z art. 27 § 1 K.p.a. ma zastosowanie do członka Samorządowego Kolegium Odwoławczego w postępowaniu wszczętym na wniosek, o którym mowa w art. 127 § 3". Z kolei Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów, postanowieniem z dnia 5 listopada 2007 r. II OPS 3/07, przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne: czy art. 24 § 1 pkt 5 K.p.a. w zw. z art. 21 § 1 i art. 127 § 3 K.p.a. w zakresie w jakim ogranicza wyłączenie członka Samorządowego Kolegium Odwoławczego w postępowaniu z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy do członka kolegium, który brał udział w niższej instancji w wydaniu zaskarżonej decyzji jest zgodny z art. 2 w zw. z art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?
Po wydaniu przez Trybunał Konstytucyjny wyroku z dnia 15 grudnia 2008 r. P 57/07, Naczelny Sąd Administracyjny podjął postępowanie w niniejszej sprawie i zważył co następuje:
We wskazanym wyżej wyroku, Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że art. 24 § 1 pkt 5 w zw. z art. 27 § 1 i art. 127 § 3 K.p.a. w zakresie, w jakim nie wyłącza członka Samorządowego Kolegium Odwoławczego z postępowania z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, gdy członek ten brał udział w wydaniu zaskarżonej decyzji, jest niezgodny z art. 2 w zw. z art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Jeśli Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku miało do tej pory przekonanie, że można być sędzią we własnej sprawie, to ww. wyrok Trybunału nie pozostawia żadnych wątpliwości w kwestii, że postępowanie z wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy powinno się toczyć przed innym składem Samorządowego Kolegium Odwoławczego aniżeli przed tym, który wydał decyzję w pierwszej instancji. Dotyczy to zarówno członka jak i całego składu orzekającego (w niniejszej sprawie decyzja w drugiej instancji została wydana w składzie identycznym).
Zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż zaskarżona przez K.K. decyzja narusza przepisy postępowania administracyjnego dające podstawę do jego wznowienia (art. 145 § 1 pkt 3 K.p.a.) i uchylił ją na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b/ ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 184 P.p.s.a.