Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 13 listopada 2015r., sygn. akt III SA/Gd 541/15, oddalił skargi S. P. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...], w przedmiocie zasiłku celowego.
W dniu 15 kwietnia 2016 r. do biura podawczego Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęło pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku przekazujące pismo Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia 31 marca 2016 r., w którym to piśmie poinformowano, że S. P. zmarł w dniu 17 marca 2016 r. Do pisma załączono kopię aktu zgonu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej "p.p.s.a."),sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. Stosownie zaś do art. 124 § 3 p.p.s.a. nie zawiesza się postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego.
W niniejszej sprawie skarga kasacyjna została wniesiona od wyroku oddalającego skargę na decyzje wydane w przedmiocie zasiłku celowego.
W myśl art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 ze zm.), zasiłek celowy przyznany jest w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej. Może być przyznany w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów zakupu żywności, leków i leczenia, opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, drobnych remontów i napraw w mieszkaniu, a także kosztów pogrzebu (ust. 2). Natomiast osobom bezdomnym i innym osobom niemającym dochodu oraz możliwości uzyskania świadczeń na podstawie przepisów o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych może być przyznany zasiłek celowy na pokrycie części lub całości wydatków na świadczenia zdrowotne (ust. 3).
Mając na uwadze brzmienie powołanych wyżej przepisów stwierdzić należy, że zasiłek celowy jest ściśle związany jest z osobą skarżącego. Celem zasiłku celowego jest bowiem udzielenie pomocy na zaspokojenie niezbędnej potrzeby bytowej danej, konkretnej osoby. Tym samym nie podlega on dziedziczeniu, nie dotyczy bowiem interesu prawnego innych osób.
Z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy wynika, że S. P. zmarł w dniu 17 marca 2016 r., natomiast wynik toczącego się postępowania kasacyjnego nie dotyczy interesu prawnego innych osób. W tej sytuacji, wobec śmierci osoby wyłącznie uprawnionej do ubiegania się o przyznanie przedmiotowego zasiłku celowego, postępowanie kasacyjne w niniejszej sprawie podlega umorzeniu.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.
Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o kosztach pomocy prawnej udzielonej z urzędu, ponieważ przepisy art. 209 i 210 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, mają zastosowanie tylko do kosztów postępowania pomiędzy stronami, zaś wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną, należne od Skarbu Państwa (art. 250 ustawy), przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258 - 261 wskazanej ustawy.