Uzasadnienie
Jak wskazał Sąd w uzasadnieniu orzeczenia, uchwałami z dnia [...] Rada Miejska w [...] wyraziła zgodę na zbycie nieruchomości stanowiących własność Gminy Miejskiej [...]:
- w trybie bezprzetargowym nieruchomości położonej w [...] obr. nr 85, oznaczonej jako działka nr 164/8 oraz 1/3 niewydzielonej części działki nr 164/7 (uchwała Nr 88/2005),
- w trybie przetargu nieruchomości położonej w [...] obr. nr 85, oznaczonej jako działka nr 164/9 wraz z 1/3 niewydzielonej części działki nr 164/7 oraz działki nr 164/3 wraz z 1/3 niewydzielonej części działki nr 164/7 (uchwała Nr 89/2005).
Skarżąc obie te uchwały do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie E. W. i S. S. wnieśli o ich uchylenie, zarzucając im rażące naruszenie prawa, w tym naruszenie interesów osób prowadzących w tym rejonie działalność gospodarczą, poprzez ich nierówne traktowanie.
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta [...] wniósł o jej oddalenie w części dotyczącej uchwały Nr [...] oraz o odrzucenie skargi na uchwałę Nr [...] (w tym zakresie wskazał na wynikający z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym wymóg bezskutecznego wezwania przed wniesieniem skargi do usunięcia naruszenia prawa - wezwaniem takim skierowanym w imieniu skarżących przez radcę prawnego A. G. została objęta jedynie uchwała Nr [...]).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucając skargę zważył, iż za prawidłowy należy uznać zaprezentowany w odpowiedzi na skargę wniosek Prezydenta Miasta [...] o odrzucenie skargi co do uchwały Nr [...]. Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r., Nr 142 póz. 1591 ze zm.) niezbędnym warunkiem skutecznego zaskarżenia uchwały do sądu administracyjnego przez podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, jest uprzednie bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia. Do wskazanej wyżej uchwały takie wezwanie nie zostało przez skarżących wystosowane, stąd wniesiona na nią skarga podlega odrzuceniu.
Odrzuceniu, chociaż z odmiennych przyczyn, podlega także skarga na uchwałę Nr [...], jako, że mimo doręczenia w dniu 14 listopada 2005r. wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni do dnia otrzymania wezwania, skarżący nie zadośćuczynili temu obowiązkowi. Obowiązek uiszczenia wpisu wynika z art. 219 i 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., zaś skutek jego nieuiszczenia w terminie w postaci odrzucenia skargi wynika z art. 220 § 3 tej ustawy
Wobec tego uchybienia obowiązkom skarżącego i jego skutków bez znaczenia pozostaje okoliczność, czy skarga była wniesiona po upływie terminu do załatwienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa przez organ wezwany, czy też przed upływem tego terminu.
Wyczerpanie trybu wezwania właściwego organu gminy do usunięcia naruszenia prawa oznacza bezskuteczny upływ terminu wyznaczonego w tym celu organowi gminy albo dokonaną w wyniku tego wezwania odmowę usunięcia przez organ tego z naruszenia. W sprawie wezwania do usunięcia naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym (art. 101 ust. 3 powołanej ustawy) co oznacza, że można wnieść skargę do sądu administracyjnego jeśli organ gminy nie wypowie się w przedmiocie usunięcia naruszenia w terminie obowiązującym do załatwienia tych spraw (art. 35 i 36 Kodeksu postępowania administracyjnego). Według art. 35 ust. 3 Kpa należałoby przyjąć, iż organowi gminy przysługuje co najmniej 30-dniowy termin na ustosunkowanie się do wezwania do usunięcia naruszenia prawa, jednak zgodnie z ugruntowanym w tym zakresie orzecznictwem sądowym do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego stosuje się określony również w tym przepisie termin dwumiesięczny, chyba że przed jego upływem doręczono skarżącemu odpowiedź na jego wezwanie; w takiej sytuacji termin do wniesienia skargi liczony jest od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi na skierowane przez niego wezwanie.
Sąd zważył jednak, iż w przypadku uchwały Nr [...] do Urzędu Rady Miejskiej w [...] w dniu 3 sierpnia 2005 r. wpłynęło wezwanie pełnomocnika skarżących dotyczące usunięcia naruszenia ich interesów, jednak z akt sprawy nie wynika, aby udzielono na nie odpowiedzi. Z porównania tej daty i daty nadania skargi do Sądu - 22 wrzesień 2005 r. wynika iż dwumiesięczny termin przewidziany w art. 35 § 3 Kpa nie upłynął przed wniesieniem skargi. Oznacza to, że wezwanie nie mogłoby w świetle przedstawionego wyżej poglądu być uznane za bezskuteczne, a to czyniłoby skargę niedopuszczalną i skutkowałoby podobnie, jak brak wpisu odrzuceniem skargi, z tymże w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. P.p.p.s.a.
Pismem z dnia 27 stycznia 2006 r. skargę kasacyjną na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 20 grudnia 2005 r. złożyli E. W., S. S. - PHD "A." Sp. jawna.
Pełnomocnik skarżących zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisów postępowania, w szczególności:
- art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (j.t. Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) związku z art. 222 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) poprzez przyjęcie, że skarga została wniesiona przed upływem terminu do załatwienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, a zatem winna ona być odrzucona bez żądania opłat od pisma, jeżeli już z niego wynikało że podlega ono odrzuceniu;
- art. 220 § 1 P.p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że skarżący nie zadośćuczynił obowiązkowi uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, w sytuacji, gdy do skarżącego się takie wezwanie nie dotarło,
- sprzeczność istotnych ustaleń Sądu z treścią zebranego w sprawie materiału, poprzez pominięcie pisma skarżących z dnia 22 września 2005 r., które to pismo faktycznie było wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.
Zarzucając powyższe pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do merytorycznego rozpatrzenia.
Jak podniesiono w uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżący się w dniu 28 września 2005 r. otrzymali z Sądu informację o nadaniu biegu skardze, w dniu 2 listopada 2005 r. otrzymali z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie pismo z dnia 28 października 2005 r. przekazujące odpowiedź Prezydenta Miasta [...] na skargę, natomiast w dniu 14 listopada 2005 r. otrzymali wezwanie do usunięcia braków poprzez złożenie dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie do podpisania skargi, tj. wyciągu z rejestru sądowego. Innych wezwań skarżący nie otrzymali.
Z uzasadnienia postanowienia o odrzuceniu skargi wynika, że wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi rzekomo wpłynęło także w dniu 14 listopada 2005 r. Nic zatem nie stało na przeszkodzie, by opłacić wpis przelewem na rachunek bankowy Sądu. Skoro odpis z rejestru sądowego został wysłany, to gdyby było wezwanie o wpis, taki wpis także zostałby opłacony.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszenia prawa materialnego przez błędna wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie;
- naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem według art. 183 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc jedynie pod uwagę nieważność postępowania. Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego podstawami skargi kasacyjnej wymaga prawidłowego ich określenia w samej skardze. Oznacza to konieczność powołania konkretnych przepisów prawa, którym zdaniem skarżącego – uchybił Sąd, uzasadnienia ich naruszenia a w razie zgłoszenia zarzutu naruszenia prawa procesowego - wskazania dodatkowo, że wytknięte naruszenie mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Kasacja nie odpowiadająca tym wymogom pozbawiona konstytuujących ją elementów treściowych uniemożliwia sądowi ocenę jej zasadności. Ze względu na to, że skarga kasacyjna jest bardzo sformalizowanym środkiem prawnym jest obwarowana przymusem adwokacko – radcowskim (art. 175 § 1 –3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Opiera się on na założeniu, że powierzenie tej czynności wykwalifikowanym prawnikom zapewni skardze odpowiedni poziom merytoryczny i formalny.
W skardze kasacyjnej zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które spowodowało, iż niezasadnie odrzucono skargę na uchwałę Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] Nr [...] gdyż skarżący nie wykonali wezwania do uiszczenia wpisu gdyż go nie otrzymali, ponadto Sąd błędnie przyjął, iż skarga została wniesiona przed upływem terminu do załatwienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
Oceniając powyższe zarzuty podniesione w skardze kasacyjnej należy stwierdzić, iż są one niezasadne.
Wbrew temu co twierdzi pełnomocnik skarżących otrzymali oni bowiem wezwanie do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi na uchwałę Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] Nr [...]. W aktach sprawy (k -36,37) znajduje się wezwanie wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru z którego wynika, iż wezwanie zostało odebrane w dniu 2 listopada 2005 r., co potwierdza pieczątka firmowa oraz podpis osoby która odebrała pismo. Wojewódzki Sąd Administracyjny błędnie, co prawda, ustalił, iż wezwanie to zostało doręczone w dniu 14 listopada 2005 r., nie ma to jednak znaczenia dla oceny prawnej faktu doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu. Z akt jednocześnie wynika, iż wezwanie to nie zostało wykonane tj. wpis od skargi na uchwałę Rady Miejskiej w [...] Nr [...] nie został uiszczony, co przyznaje się także w skardze kasacyjnej. Zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie prawidłowo na podstawie art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił skargę w przedmiocie uchwały Rady Miejskiej w [...] Nr [...]. Zarzut naruszenia art. 220 § 1 w/w ustawy jest zatem nieuzasadniony, tym bardziej, iż podstawą odrzucenia skargi przez Sąd był § 3 tego artykułu.
Z powyższego względu bezprzedmiotowa jest już kwestia, czy skarga na uchwałę Rady Miejskiej w [...] Nr [...], została wniesiona przed czy po upływie terminu do rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa skoro skarga ta z powodu nieuiszczenia wpisu i tak podlegała odrzuceniu.
W skardze kasacyjnej nie podniesiono wyraźnie sprecyzowanych zarzutów, co do zasadności odrzucenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie skargi na uchwałę Rady Miejskiej w [...] Nr [...] a zarzut naruszenia art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym postawiono co do zasadności odrzucenia skargi na uchwałę Rady Miejskiej w [...] Nr [...], która została odrzucona przez Sąd z powodu nieuiszczenia wpisu.
W takiej sytuacji należy uznać, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie prawidłowo postanowieniem z dnia 20 grudnia 2005 r. odrzucił skargi na uchwały Rady Miejskiej w [...] z dnia [...], Nr [...] i Nr [...].
Z tego względu na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę kasacyjną E. W., S. S. - PHD "A." Sp. jawna należało oddalić.