Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 6 grudnia 2018 r. sygn. akt I OSK 3729/18 odrzucił skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 maja 2016 r. sygn. akt I OSK 2194/14 oddalającym skargę kasacyjną M.D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 maja 2014 r. sygn. akt IV SA/Gl 884/12 w sprawie ze skargi M.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego.
W dniu 27 lutego 2019 r. (data wpływu do NSA) skarżący złożył osobiście zażalenie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 grudnia 2018 r. wyrażając w nim swoje niezadowolenie z podjętego rozstrzygnięcia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie, jako niedopuszczalne, należało odrzucić.
Zgodnie bowiem z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) – dalej w skrócie: "P.p.s.a.", zażalenie do NSA przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 P.p.s.a. Ustawodawca, w powołanej wyżej ustawie, nie przewidział środków odwoławczych od orzeczeń (zarówno wyroków jak i postanowień) Naczelnego Sądu Administracyjnego. Orzeczenia tego Sądu stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (art. 168 § 1 P.p.s.a.).
A zatem wniesione w niniejszej sprawie zażalenie na postanowienie NSA jest niedopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 w związku z art. 180 i art. 197 § 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.