Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 31 grudnia 2012 r., sygn. akt II SA/Ke 738/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę K.M. na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Kielcach. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału II tego Sądu z dnia 29 października 2012 r. skarżąca wezwana została, pod rygorem odrzucenia skargi, do uiszczenia wpisu sądowego oraz do podpisania skargi i nadesłania dwóch jej odpisów, poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Wezwanie to doręczone zostało skarżącej w dniu 3 listopada 2012 r. W zakreślonym siedmiodniowym terminie skarżąca nadesłała dwa podpisane odpisy skargi oraz złożyła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym.
W ocenie Sądu I instancji strona nie wykonała prawidłowo wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, bowiem nie podpisała jej własnoręcznie. Zdaniem Sądu nawet gdyby jeden z nadesłanych odpisów uznać za podpisaną skargę, to wtedy przyjąć trzeba by, iż strona nie złożyła wszystkich wymaganych odpisów pisma. Wojewódzki Sąd Administracyjny przyjął więc, iż w sprawie zachodziła konieczność odrzucenia wniesionego środka zaskarżenia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a.
Skargę kasacyjną od tego postanowienia wniosła K.M., reprezentowana przez radcę prawnego działającego z urzędu, domagając się uchylenia orzeczenia i zarzucając mu naruszenie art. 141 § 4 ustawy P.p.s.a. przez przyjęcie, że skarżąca z własnej winy nie podpisała skargi, której dwa odpisy dostarczyła. Zdaniem pełnomocnika strony nie była ona świadoma tego, iż winna dostarczyć trzy odpisy skargi, względnie podpisać ją własnoręcznie. Skarżąca domagała się jednocześnie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 46 § 1 P.p.s.a. każde pismo kierowane do sądu powinno zawierać oznaczenie sądu, do którego jest kierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli lub pełnomocników; oznaczenie rodzaju pisma; osnowę wniosku lub oświadczenia; podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; wymienienie załączników. Wymogi te spełniać musi każde pismo kierowane przez strony lub ich przedstawicieli do sądu.
W przedmiotowej sprawie skarga przesłana została do Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Kielcach w formie elektronicznej. Organ dokonał wydruku przesłanego dokumentu i doręczył Sądowi I instancji skargę w tej formie, co oznaczało, iż pozbawiony jest on osobistego podpisu strony. Brak było także wymaganej ilości odpisów skargi, które przesłane miały być pozostałym uczestnikom postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny wezwał więc skarżącą do uzupełnienia braków skargi w tym zakresie, jednakże skarżąca nadesłała jedynie dwa odpisy skargi, nie opatrując jednocześnie wniesionego środka zaskarżenia własnoręcznym podpisem. W ocenie Sądu I instancji sytuacja ta powodowała konieczność odrzucenia wniesionego środka zaskarżenia. Ze stanowiskiem tym nie można jednak się zgodzić.
Zauważyć bowiem trzeba, iż skarżąca w toku postępowania przed organami korzystała z ustawowej możliwości wnoszenia pism drogą elektroniczną.
Również w ten sposób wniesiona została skarga, za pośrednictwem Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Kielcach. Organ ten, mając na uwadze brak przepisów umożliwiających bezpośrednie przekazanie sądowi administracyjnemu skargi wniesionej drogą elektroniczną, dokonał wydruku przesłanego pisma i dopiero ta "fizyczna" forma dokumentu przesłana została Sądowi I instancji. Oznaczało to, iż skarga, którą otrzymał Sąd pozbawiona była własnoręcznego podpisu strony, która jednak opatrzyła oryginalnie wniesioną skargę bezpiecznym podpisem elektronicznym. Skarżąca pozostawać zatem mogła w przeświadczeniu o prawidłowości wniesienia skargi, szczególnie jeśli uwzględnić fakt, iż wnoszone drogą elektroniczną pisma w postępowaniu administracyjnym uznawane były za prawidłowe i pozbawione jakichkolwiek braków. Wojewódzki Sąd Administracyjny, wzywając ją do uzupełnienia braków formalnych skargi wskazał, iż skarżąca winna podpisać wniesiony środek zaskarżenia, nie określając przy tym czemu złożony przez skarżącą podpis elektroniczny nie może być uznany za prawidłowy i wypełniający wymogi z art. 46 § 1 ustawy P.p.s.a. Przyjąć należy, iż skarżąca – gdyby Sąd prawidłowo wskazał jakie przyczyny legły u podstaw żądania do uzupełnienia braków formalnych – prawidłowo wykonałaby wezwanie, na co wskazuje treść jej pisma z dnia 12 stycznia 2013 r., w którym podkreśliła, iż nie zrozumiała, dlaczego ma podpisać skargę opatrzoną skutecznym, w jej ocenie, podpisem elektronicznym, do którego nadto dołączyła skargę z dnia 10.10. 2012r. opatrzoną własnoręcznym podpisem. Sąd I instancji od tego momentu dysponował trzema egzemplarzami skargi opatrzonymi oryginalnym podpisem K.M.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego brak właściwego wyjaśnienia i wskazania dlaczego złożony przez skarżącą podpis elektroniczny nie może być uznany za prawidłowy i wypełniający wymogi z art. 46 § 1 ustawy P.p.s.a. powodował wadliwość wezwania skierowanego do strony, a co za tym idzie niewykonanie takiego wadliwego wezwania nie mogło skutkować odrzuceniem skargi.
Tym samym postanowienie odrzucające skargę K.M. naruszało art. 58 § 1 pkt 3 ustawy P.p.s.a. i z tej przyczyny podlegało ono uchyleniu.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 185 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.