Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 17 lipca 2023 r., sygn. akt I SA/Wa 939/23, oddalił skargę J. M., S. B., E. B., J. B. i A. B. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 lutego 2023 r. nr DAP-WN-727-97/2022/WWP w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.
Od powyższego wyroku skarżący złożyli skargę kasacyjną, w której zawarli wniosek o zawieszenie postępowania kasacyjnego do czasu rozpoznania przez Trybunał Konstytucyjny sprawy o sygn. akt K 2/22 w przedmiocie wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich o zbadanie zgodności art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 1491 – dalej "ustawa nowelizująca") - w zakresie w jakim uniemożliwia stwierdzenie wydania decyzji administracyjnej z naruszeniem prawa z art. 2 Konstytucji RP, z art. 45 ust. 1 Konstytucji oraz z art. 77 ust. 2 Konstytucji oraz z art. 64 ust. 1 i ust. 2 Konstytucji – przez to, że pozbawia prawnej ochrony prawa do wynagrodzenia szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym.
Pozostałe strony postępowania nie sprzeciwiły się wnioskowi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Przepis ten określa przesłanki fakultatywnego zawieszenia postępowania sądowego, a zagadnienie wstępne, będące przyczyną zawieszenia, musi mieć wpływ na wynik danego postępowania.
W niniejszej sprawie takim postępowaniem jest toczące się przed Trybunałem Konstytucyjnym z wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich postępowanie w sprawie o sygn. akt K 2/22 o stwierdzenie, że art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej w zakresie, w jakim uniemożliwia stwierdzenie wydania decyzji administracyjnej z naruszeniem prawa, jest niezgodny z art. 2, art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2, a także z art. 64 ust. 1 i 2 Konstytucji RP. Jak wynika ze złożonego do Trybunału Konstytucyjnego wniosku, zastrzeżenia Rzecznika budzi przyjęte w zaskarżonym przepisie rozwiązanie intertemporalne, które nakazuje umorzenie postępowań pozostających w toku.
Mając powyższe na uwadze, należy wskazać, że znaczna część zarzutów skargi kasacyjnej oparta została na art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej w powiązaniu m.in. z przepisami Konstytucji RP wskazanymi we wniosku Rzecznika. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, pomiędzy rozpoznawaną sprawą a postępowaniem przed Trybunałem zachodzi zatem związek, o którym mowa w w/w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a, co uzasadnia zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu rozpoznania przez Trybunał Konstytucyjny sprawy o sygn. akt K 2/22.
Przeciwko zawieszeniu niniejszego postępowania nie przemawia zasada sprawiedliwego i jawnego rozpoznawania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, wynikająca z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, skoro żądaniu skarżącej kasacyjnie nie sprzeciwiła się żadna ze stron.
Wobec tego, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił, jak w sentencji.