Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 listopada 2019 r. sygn. akt II SA/Go 645/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił skargę V.R. na czynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie postępowania konkursowego.
Sąd I instancji podniósł, że pismem z 23 sierpnia 2019 r. V.R. (dalej skarżąca) wniosła do WSA w Gorzowie Wlkp. skargę m.in. na "czynności Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie postępowania konkursowego na stanowisko urzędnicze - nr ogłoszenia: [...] (...)".
W uzasadnieniu skargi podniosła, że doszło do rażących uchybień i zaniedbań podczas przeprowadzanej procedury konkursowej na stanowisko urzędnicze, które skutkowały naruszeniem praworządności i interesów skarżącej [k. 3-7 akt sądowych].
Organ wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie [k. 36-39 akt sądowych].
Wobec niejednoznacznej treści skargi, Sąd wezwał stronę do jej sprecyzowania, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, przez wskazanie, czy skarga dotyczy wyniku naboru na stanowisko urzędnicze (pismo Prezydenta Miasta [...] z [...] lutego 2019 r. znak [...]), czy dotyczy czynności komisji rekrutacyjnej podejmowanych w trakcie postępowania konkursowego, pod rygorem uznania, że skarga dotyczy czynności komisji rekrutacyjnej podejmowanych w trakcie postępowania konkursowego [k. 47, 49 akt sądowych].
W odpowiedzi skarżąca pismem z 7 listopada 2019 r. wskazała, że skarga dotyczy czynności komisji rekrutacyjnej [k. 57 akt sądowych].
Wobec powyższego, uznano, że przedmiotem niniejszej sprawy są czynności komisji rekrutacyjnej podejmowane w trakcie postępowania konkursowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga podlegała odrzuceniu.
Zaskarżone czynności komisji rekrutacyjnej podejmowane w trakcie postępowania konkursowego na stanowisko urzędnicze nie zalicza[ją] się do wyliczonych w 3 § 2 ppsa działań administracji publicznej objętych właściwością sądu administracyjnego.
Postępowanie w niniejszej sprawie prowadzone było w trybie ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1282 ze zm.) i w oparciu o zarządzenie Nr [...] Prezydenta Miasta z [...] czerwca 2009 r. w sprawie określenia regulaminu naboru na wolne stanowiska urzędnicze i kierownicze stanowiska urzędnicze.
Postępowanie konkursowe rozpoczyna się w momencie ogłoszenia o naborze, a kończy w chwili przedstawienia informacji o wyniku przeprowadzonego naboru. Postępowanie to składa się z kilku etapów. Poszczególne czynności podejmowane w toku postępowania rekrutacyjnego stanowią zamknięty ciąg czynności, które nie mają charakteru samodzielnego. Nie każda z tych czynności stanowi czynność w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ppsa.
Sąd I instancji podzielił pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 24.1.2017 r. I OSK 2966/15 (dalej wyrok I OSK 2966/15 [,Lex 2293633]), że wprawdzie postępowanie rekrutacyjne składa się z kilku etapów, to nie oznacza to jednak, że jego poszczególne etapy stanowią czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ppsa. Poszczególne czynności podejmowane w toku postępowania rekrutacyjnego stanowią zamknięty ciąg czynności, które nie mają charakteru samodzielnego. Dokonana przez komisję rekrutacyjną odmowa dopuszczenia kandydata do kolejnego etapu postępowania rekrutacyjnego nie stanowi innego niż określony [w pkt 1-3] art. 3 § 2 pkt 4 ppsa aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, ponieważ komisja nie jest organem administracji publicznej. Komisję konkursową powołuje Prezydent, a wykonuje ona czynności doraźne w celu wyłonienia i przedstawienia organowi kandydatów na określone stanowiska pracy.
Czynności te nie rozstrzygają o prawach kandydata, gdyż o tych decyduje organ, podając do wiadomości wynik postępowania rekrutacyjnego. Działania komisji rekrutacyjnej stanowią jedynie pomoc dla organu w procesie rekrutacji na wolne stanowisko urzędnicze. Z obowiązujących przepisów nie wynika nawet, że odmowa dopuszczenia kandydata do kolejnego etapu postępowania rekrutacyjnego przybiera określoną formę. Ustawa o pracownikach samorządowych nie wypowiada się w tej kwestii.
Czynności komisji rekrutacyjnej polegające na analizie dokumentów aplikacyjnych pod względem formalnym nie stanowią czynności, które można skutecznie zaskarżyć do sądu administracyjnego. Dopiero informacja o wyniku naboru, która kończy postępowanie konkursowe, stanowi czynność w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ppsa. Pochodzi ona bowiem od organu i rozstrzyga o prawach kandydata (uchwała składu 7 sędziów NSA z 13.4.2015 r. I OPS 5/14 dotycząca charakteru aktów i czynności podejmowanych w toku postępowania konkursowego na stanowisko dyrektora szkoły). Skarżąca w piśmie z 7 listopada 2019 r. wskazała jednoznacznie, że jej skarga dotyczy czynności komisji rekrutacyjnej.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne, o czym orzekł w sentencji postanowienia (k. 59-63 akt sądowych).
Skargę kasacyjną od postanowienia II SA/Go 645/19 wywiodła V.R., reprezentowana przez adw. M.B., która zaskarżając postanowienie w całości, zarzuciła postanowieniu naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 134 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 ppsa przez nie rozpoznanie skargi w jej granicach w wyniku przyjęcia, że dotyczy ona wyłącznie czynności komisji rekrutacyjnej, podczas gdy zarówno z treści skargi, jak i pisma z [...] listopada 2019 r. wywnioskować należy, że dotyczy ona również wyniku naboru na stanowisko urzędnicze (pismo Prezydenta z [...] lutego 2019 r.), co skutkowało nieuprawnionym odrzuceniem skargi.
Skarżąca wniosła o: uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania; zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego wg norm przepisanych; rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie (k. 71-74 akt sądowych).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W świetle art. 183 ppsa Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej i bierze z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania; bada przy tym wszystkie podniesione przez skarżącego zarzuty naruszenia prawa (uchwała pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2009 r. sygn. akt I OPS 10/09, ONSAiWSA 2010, z. 1, poz. 1).
W sprawie nie zachodzą przesłanki nieważności postępowania.
Nieusprawiedliwiony był zarzut naruszenia art. art. 134 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 ppsa.
Zasadnie Sąd I instancji powziął wątpliwości, co do przedmiotu i zakresu skargi z 23 sierpnia 2019 r. W petitum skargi skarżąca wniosła o "zbadanie czynności Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie postępowania konkursowego na stanowisko urzędnicze – nr ogłoszenia: [...] (...)", "1. usunięcia naruszenia prawa powstałego w przedmiocie postępowania konkursowego (...)", "zarzucam: 1. wykonywanie czynności przez Organ: Urząd Miasta [...] z naruszeniem prawa w przedmiocie postępowania konkursowego (...)". W uzasadnieniu znalazły się następujące sformułowania: "doszło do rażących uchybień i zaniedbań podczas przeprowadzanej procedury konkursowej (...)", "podtrzymuję skargę na wadliw[i]e przeprowadzaną procedurę konkursową (...)".
W konsekwencji WSA wezwał skarżącą do sprecyzowania skargi, chcąc ustalić granice sprawy w rozumieniu art. 134 § 1 ppsa. Sąd wyraźnie wskazał, że należy sprecyzować czy skarga dotyczy 1. wyniku naboru na stanowisko urzędnicze (pismo Prezydenta z [...] lutego 2019 r.), czy też 2. czynności komisji rekrutacyjnej podejmowanych w trakcie postępowania konkursowego.
W piśmie z 7 listopada 2019 r. skarżąca jednoznacznie wskazała, że "moja skarga dotyczy czynności komisji rekrutacyjnej. Jednocześnie zaznaczam, że zarzuty kierowane wobec czynności komisji miały niewątpliwie wpływ na wynik naboru" (k. 57 akt sądowych). Nie budzi tym samym wątpliwości, że intencją skarżącej było zaskarżenie czynności komisji rekrutacyjnej a nie wyniku naboru.
Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, a określenie tych granic obciąża strony postępowania (art. 134 § 1 ppsa). Skarżąca wyraźnie oświadczyła, że skarga z 23 sierpnia 2019 r. dotyczy czynności komisji rekrutacyjnej.
Na marginesie należy wskazać, że Sąd może zastosować art. 135 ppsa jedynie w sytuacji, w której uwzględnia skargę (M. Jagielska, R. Stankiewicz, M. Grzywacz w: red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C.H. Beck 2017, s. 636, nb 4; A. Kabat, w: B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VII, Komentarz do art. 135 ppsa, pkt 9, LEX). Skoro w rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji skargę odrzucił, to nie mógł zastosować art. 135 ppsa.
Sąd I instancji słusznie uznał, że na czynności komisji rekrutacyjnej nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, czego pełnomocnik skarżącej nie kwestionuje (wyrok I OSK 2966/15). Tym samym skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa.
Stosownie do art. 182 § 1 ppsa Naczelny Sąd Administracyjny może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego kończącego postępowanie w sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny nie jest związany wnioskami i żądaniami uczestników postępowania odnośnie do trybu procedowania, jeśli przepisy proceduralne nie stanowią inaczej. W niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył zasadności wyznaczenia rozprawy, w związku z czym rozpatrzył skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym.
Na podstawie art. 184 ppsa skargę kasacyjną należało oddalić.