Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 9 listopada 2009 r. sygn. akt I SA/Wa 1288/09 oddalił skargę Powiatu [...] na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nabycia przez powiat z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. własności nieruchomości.
Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, że Wojewoda Łódzki decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r., działając na podstawie art. 60 ustawy z dnia 13 października 1998r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. nr 133 poz. 872 ze zm.), odmówił stwierdzenia nieodpłatnego nabycia przez Powiat [...] z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. prawa własności nieruchomości, położonych w [...] gm. [...], oznaczonych w ewidencji gruntów jako działki nr [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] o łącznej pow. 76,1570 ha, uregulowanych w księgach wieczystych KW nr [...], KW nr [...], KW nr [...], prowadzonych przez Sąd Rejonowy w Zduńskiej Woli V Wydział Ksiąg Wieczystych uznając, iż Zespół Szkół Rolnicze Centrum Kształcenia Ustawicznego w [...] nie posiadał w dniu 31 grudnia 1998 r. tytułu prawnego do nieruchomości oraz, że przedmiotowe nieruchomości zostały przekazane do Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa i nie podlegają przekazaniu na rzecz jednostek samorządu terytorialnego.
Od powyższej decyzji Zarząd Powiatu w Zduńskiej Woli wniósł odwołanie.
Po rozpatrzeniu odwołania, Minister Skarbu Państwa decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu Minister wskazał, iż na podstawie art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną przekazaniu powiatom i miastom na prawach powiatu nie podlega mienie wchodzące w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa.
Minister ustalił, że właścicielem spornych nieruchomości na dzień 1 stycznia 1999r. był Skarb Państwa - Agencja Własności Rolnej Skarbu Państwa. Świadczy o tym m.in. wypis z rejestru gruntów spornych działek, jak również odpisy z ksiąg wieczystych, z których jednoznacznie wynika, że właścicielem działki był Skarb Państwa, zaś prawo własności wykonuje Agencja Nieruchomości Rolnych.
Zdaniem organu, przedmiotowe nieruchomości stanowiące mienie Skarbu Państwa wchodzące w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa podlegają wyłączeniu z przekazania, o którym mowa w § 9 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 2 lutego 1999 r. w sprawie trybu przekazania mienia przez Skarb Państwa powiatom i miastom na prawach powiatu oraz określenia kategorii mienia wyłączonego z przekazywania (Dz. U. Nr 13, poz. 114), który stanowi, że przekazywaniu powiatom i miastom na prawach powiatu nie podlega: 1) mienie Skarbu Państwa wchodzące w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa, 2) własność nieruchomości wchodzących w skład zasobu nieruchomości Skarbu Państwa nie służących do wykonania zadań powiatów, 3) mienie Skarbu Państwa będące w zarządzie Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe, 4) prawa do akcji i udziałów należących do Skarbu Państwa, 5) mienie przedsiębiorstw państwowych, dla których organem założycielskim są wojewodowie lub Minister Skarbu Państwa, z zastrzeżeniem art. 64 ustawy wprowadzającej.
Organ odwoławczy podkreślił, że wyłączenie mienia wchodzącego w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa znajduje swoje uzasadnienie w tym, że Agencja Nieruchomości Rolnych na podstawie ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (Dz. U. z 2004 r. Nr 208, poz. 2128 ze zm.) wykonuje prawo własności i inne prawa rzeczowe w stosunku do nieruchomości Zasobu, obejmuje we władanie składniki mienia Skarbu Państwa i jest wyposażona w osobowość prawną oraz wykonuje swoje zadania samodzielnie i na zasadzie wyłączności. Posiadanie przez Agencję takiej kategorii praw i obowiązków w stosunku do nieruchomości wchodzących w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa uzasadnia wyłączenie tej kategorii mienia z możliwości przekazania go przez Skarb Państwa na rzecz jednostek samorządu terytorialnego.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Zarząd Powiatu w [...] zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie prawa materialnego, tj. art. 60 ust.1, 3 w związku z art. 48 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r.- Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administracje publiczną i § 9 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 2 lutego 1999 r. w sprawie trybu przekazania mienia Skarbu Państwa powiatom i miastom na prawach powiatu oraz określenia kategorii mienia wyłączonego z przekazania.
W odpowiedzi na skargę Minister Skarbu Państwa wniósł o jej oddalenie i jednocześnie podtrzymał stanowisko prezentowane dotychczas w sprawie.
Przechodząc do rozważań Sąd I instancji zauważył, że rację ma Wojewoda Łódzki i Minister Skarbu Państwa twierdząc, iż przekazanie prawa własności nieruchomości oznaczonych jako działki ewidencyjne nr: [...],/[...],[...][...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] o łącznej pow. 76,1570 ha do Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa jest przeszkodą w przekazaniu na rzecz Powiatu [...] mienia Skarbu Państwa obejmującego przedmiotowy majątek.
Sąd I instancji wyjaśnił, że decyzje w rozpoznawanej sprawie zostały wydane na podstawie art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, z którego wynika, że mienie Skarbu Państwa będące we władaniu instytucji i państwowych jednostek organizacyjnych przejmowanych z dniem 1 stycznia 1999 r. przez jednostki samorządu terytorialnego na podstawie przepisów ustawy kompetencyjnej oraz przepisów niniejszej ustawy z tym dniem staje się z mocy prawa mieniem właściwych jednostek samorządu terytorialnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Analizując kwestię komunalizacji mienia w tym trybie nie można jednak pominąć zdarzeń prawnych, które dotyczyły przedmiotowego mienia, a które wystąpiły przed dniem 1 stycznia 1999 r. oraz obowiązującego wówczas stanu prawnego.
Sąd wojewódzki podał, iż mienie Skarbu Państwa obejmujące prawo własności do działek nr: [...],/[...],[...][...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] zostało przekazane w 1997 r. Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa i weszło do Zasobu WRSP, co potwierdza ostateczna decyzja Wojewody [...]z dnia [...]października 1997 r., nr [...]i protokół zdawczo - odbiorczy z dnia [...]listopada 1997 r. Powyższa decyzja nie została wycofana z obrotu prawnego i rodzi skutki prawne określone przez przepisy ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa. Na podstawie przepisów tej ustawy (w stanie prawnym obowiązującym w dniu 1 stycznia 1999 r.) Agencja Własności Rolnej Skarbu Państwa władała i administrowała przedmiotowym mieniem, miała prawo do dokonania obrotu gruntem. Podmiot ten miał w szczególności prawo do sprzedaży mienia, oddania go do odpłatnego korzystania, przekazania w zarząd lub na własność jednostki samorządu terytorialnego (art. 5 ust. 1 i 2, art. 6 pkt 3 i 4, art. 12 ust. 1-3, art. 24 ust. 1 i 5 pkt 1 ustawy z dnia 19 października 1991 r.).
Sąd I instancji podzielił stanowisko Powiatu [...], że rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 2 lutego 1999 r. w sprawie trybu przekazania mienia Skarbu Państwa powiatom i miastom na prawach powiatu oraz określenia kategorii mienia wyłączonego z przekazania zawiera przede wszystkim normy o charakterze proceduralnym i w założeniu akt ten ustala jednolite w skali całego kraju zasady nabywania mienia skarbowego przez powiat, na podstawie różnych przepisów prawa. Zaznaczył jednak, że ustawodawca w art. 47 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym upoważnił Radę Ministrów także do określenia w rozporządzeniu kategorii mienia wyłączonego z przekazywania powiatom, co znalazło swój wyraz w § 9 rozp. W tej sytuacji nie można zarzucić Ministrowi Skarbu Państwa i Wojewodzie Łódzkiemu, że prawnej przeszkody w komunalizacji mienia w trybie art. 60 ust. 1 ustawy - Przepisy wprowadzające.... upatruje w treści przepisu § 9 pkt 1 powołanego wyżej rozporządzenia, skoro zgodnie z art. 7 Konstytucji RP i art. 6 Kpa organy administracji publicznej obowiązane były do działania na podstawie i w granicach prawa.
Sąd wojewódzki nie zgodził się natomiast ze stanowiskiem skarżącego o istnieniu w niniejszej sprawie podstaw do komunalizacji mienia w trybie art. 60 ustawy wprowadzającej. W ocenie Sądu skarżący pominął to, że decyzja wydana na podstawie wyżej wymienionego przepisu nie może - sama przez się - wygasić, czy w inny sposób znieść skutków prawnych wcześniejszej decyzji o przekazaniu mienia do Zasobu WRSP przed dniem 1 stycznia 1999 r., wydanej na podstawie art. 17 ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa. Sąd podał, że przepisy prawa obowiązujące w dacie komunalizacji nie dopuszczały sytuacji, w której mienie o określonym jak w niniejszej sprawie statusie prawnym, którym włada Agencja, byłoby własnością jednostki samorządu terytorialnego (ustawa z dnia 19 października 1991 r. normuje gospodarowanie jedynie mieniem Skarbu Państwa) i znajdowało się jednocześnie w dwóch zasobach - Zasobie WRSP, którym dysponowała Agencja (art. 12 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 19 października 1991 r.) i zasobie powiatowym (art. 2 pkt 4, art. 4 pkt 2, art. 10 ust. 1, art. 25a i art. 25b ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.), którym gospodarował zarząd powiatu.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł Zarząd Powiatu [...], zaskarżając go w całości zarzucił naruszenie prawa materialnego tj. art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r.- Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administracje publiczną, polegającą na przyjęciu, że " władanie" określone w tym przepisie nie jest tożsame z władztwem faktycznym, lecz dotyczy tylko takiego rodzaju władania mieniem Skarbu Państwa, które dawało władającemu możliwość samodzielnego korzystania z nieruchomości, w szczególności w formach analogicznych do użytkowania bądź trwałego zarządu oraz błędną wykładnię przepisu §9 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 2 lutego 1999 r. w sprawie trybu przekazywania mienia Skarbu Państwa powiatom i miastom na prawach powiatu oraz określenia kategorii mienia wyłączonego z przekazywania, polegającą na przyjęciu, że mienie Skarbu Państwa wchodzące w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa zostało wyłączone z przekazywania i w tym przypadku niemożliwe jest nabycie z mocy prawa tegoż mienia przez jednostkę samorządu terytorialnego na podstawie art. 60 ust. 1 wyżej powołanej ustawy.
W konkluzji skargi kasacyjnej wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.
W uzasadnieniu podniesiono, że gdyby ustawodawca zdecydował o wyłączeniu z nabycia z mocy prawa przez jednostki samorządu terytorialnego pewnych kategorii mienia, to expressis verbis postanowiłby o tym w przepisach ustawy z dnia 13 października 1998r.- Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, analogicznie jak to uczynił w ustawie z dnia 10 maja 1990 roku — Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych. W przypadku nabycia mienia z mocy prawa przez jednostki samorządu terytorialnego z dniem 1 stycznia 1999 r. ustawodawca wyłączył jedynie z tego procesu mienie gminne (komunalne) - art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy o samorządzie powiatowym. Skoro zatem ustawodawca nie wyłączył z nabycia z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999r. przez jednostki samorządu terytorialnego żadnych kategorii mienia Skarbu Państwa,to nie można odczytać treści § 9 ust. 1 cytowanego rozporządzenia w ten sposób, że dotyczy on również nabywania z mocy prawa mienia Skarbu Państwa na podstawie art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998r.-Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną.
Podkreślono, że Zespół Szkół Rolnicze Centrum Kształcenia Ustawicznego w [...]- jednostka organizacyjna Powiatu [...] (przy zmianach nazwy Szkół) włada przedmiotowymi nieruchomościami od czasów reformy rolnej. Co więcej potwierdzają to też decyzje Wojewody [...], znajdujące się w aktach sprawy, a dotyczące przekazania przedmiotowych nieruchomości rolnych Skarbu Państwa do Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa.
Podstawową przesłanką nabycia mienia Skarbu Państwa w trybie art. 60 ust. 1 ustawy jest " władanie" tym mieniem przez państwową jednostkę organizacyjną przejmowaną z dniem 1 stycznia 1999r przez określoną jednostkę samorządu terytorialnego. Ustawa z dnia 13 października 1998r nie zawiera normatywnej definicji pojęcia "władanie" użytego w art. 60 ust. 1, a także w innych przepisach rozdziału " Nabycie mienia". Pojecie "władanie" użyte w tym przepisie powoduje niewątpliwie rozbieżności interpretacyjne. Tym niemniej zdaniem skarżącego brak jest racjonalnych przesłanek aby nie mogło być to pojecie identyfikowane z pojęciem " faktyczne władanie", jakim posługuje się Kodeks cywilny i winno podlegać wykładni co do jego prawnego (normatywnego) znaczenia, która stosowana jest w przypadku przepisów Kodeksu cywilnego.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Minister Skarbu Państwa wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny kontroluje zgodność zaskarżonego orzeczenia z prawem materialnym i procesowym w granicach skargi kasacyjnej. Dokonując tej kontroli Sąd nie jest uprawniony do badania ewentualnej wadliwości zaskarżonego orzeczenia wykraczającej poza ramy wyznaczone zarzutami skargi kasacyjnej. Oznacza to związanie zarzutami i wnioskami skargi kasacyjnej. A zatem zakres rozpoznania sprawy wyznacza strona wnosząca skargę kasacyjną przez przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie.
Skarga kasacyjna złożona w niniejszej sprawie nie posiada usprawiedliwionych podstaw.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie dokonał prawidłowej wykładni art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr. 133, poz. 872 ze zm.).
Stosownie do art. 60 ust. 1 ustawy mienie Skarbu Państwa będące we władaniu instytucji i państwowych jednostek organizacyjnych przejmowanych z dniem 1 stycznia 1999 r. przez jednostki samorządu terytorialnego na podstawie przepisów ustawy kompetencyjnej oraz przepisów niniejszej ustawy z tym dniem staje się z mocy prawa mieniem właściwych jednostek samorządu terytorialnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Nabycie mienia, o którym mowa w ust. 1 stwierdza wojewoda w drodze decyzji – art. 60 ust. 3 ustawy.
Podstawową przesłanką nabycia mienia Skarbu Państwa w trybie art. 60 ust. 1 ustawy jest "władanie" tym mieniem przez państwową jednostkę organizacyjną przejmowaną z dniem 1 stycznia 1999 r. przez określoną jednostkę samorządu terytorialnego. Ustawa z dnia 13 października 1998 r. nie zawiera normatywnej definicji pojęcia "władanie" użytego w art. 60 ust. 1, a także w innych przepisach rozdziału 4 "Nabycie mienia". Pojęcie "władanie" powodowało rozbieżności interpretacyjne zarówno w praktyce organów administracji publicznej jak i orzecznictwie sądowym. Wykładni tego pojęcia dokonał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 4 grudnia 2002 r. sygn. akt III RN 206/01. Wprawdzie wyrok ten odnosi się do art. 68 powołanej wyżej ustawy, lecz dotyczy pojęcia identycznego z tym, którym ustawodawca posłużył się w art. 60.
W uzasadnieniu tegoż wyroku Sąd Najwyższy stwierdził, iż użyte w art. 68 ust. 1 ustawy /a zatem i w art. 60 ust. 1 / - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną pojęcie "władanie" nie może być identyfikowane z pojęciem "faktyczne władanie", jakim posługuje się Kodeks cywilny i może podlegać wykładni co do jego prawnego (normatywnego) znaczenia odmiennej od tej, która stosowana jest w przypadku przepisów Kodeksu cywilnego (art. 222, art. 336, art. 338, art. 339 k.c.). Jeżeli bowiem spojrzeć na przepisy ustawy nie jako na przepisy regulujące jedynie stosunki cywilnoprawne (prywatnoprawne, własnościowe), lecz przepisy o charakterze ustrojowym (publicznoprawnym), regulujące kwestię wyposażenia nowo tworzonych jednostek samorządu terytorialnego w mienie mające służyć wykonywaniu przez nie ich publicznych zadań, to wówczas "władanie mieniem", o jakim stanowi przepis art. 68 ust. 1 ustawy / a także art. 60 ust. 1 /, nie powinno być utożsamiane z pojęciem posiadania w ujęciu cywilnoprawnym.
Sąd Najwyższy wyraził pogląd, iż nabycie ex lege prawa własności nieruchomości będącej we władaniu określonego w ustawie podmiotu mogło dotyczyć tylko takiego władztwa nad mieniem państwowym, które dawało władającemu możliwość samodzielnego korzystania z państwowej nieruchomości zgodnie z wymaganiami prawidłowej gospodarki, czyli takich form władztwa nad mieniem Skarbu Państwa, które zawierało w sobie wiele cech właściwych dla wykonywania władztwa przez właściciela /w szczególności analogicznych do użytkowania, zarządu lub trwałego zarządu /.
Posiadanie zależne nie stanowi zatem "władania" w rozumieniu art. 68 ust. 1 czy art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną i tym samym nie stanowi przesłanki nabycia przez jednostkę samorządu terytorialnego prawa własności mienia Skarbu Państwa w trybie powołanych przepisów (por. OSNP 2003/24/584).
Powyższy pogląd zyskał aprobatę w orzecznictwie sądowym (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2005 r., I OSK 1064/04 nie publik., wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 30 września 2003 r., I SA 1345/03 nie publik., z dnia 11 grudnia 2001 r., I SA/00, LEX nr 81993). Pogląd ten podziela także Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie.
Z powyższych względów nie znajduje uzasadnienia zaprezentowany w skardze kasacyjnej pogląd, zgodnie z którym władanie o jakim mowa w art. 60 ust. 1 ustawy należy rozumieć jako władanie faktyczne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie dokonał także poprawnej wykładni § 9 pkt. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 2 lutego 1999r. w sprawie trybu przekazywania mienia przez Skarb Państwa powiatom i miastom na prawach powiatu oraz określenia kategorii mienia wyłączonego z przekazania (Dz. U. Nr. 13, p[oz. 114).
Zgodnie z tym przepisem przekazywaniu powiatom i miastom na prawach powiatu nie podlega:
- mienie Skarbu Państwa wchodzące w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa,
- własność nieruchomości wchodzących w skład zasobu nieruchomości Skarbu Państwa nie służących do wykonania zadań powiatów,
- mienie Skarbu Państwa będące w zarządzie Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe,
- prawa do akcji i udziałów należących do Skarbu Państwa,
- mienie przedsiębiorstw państwowych, dla których organem założycielskim są wojewodowie lub Minister Skarbu Państwa, z zastrzeżeniem art. 64 ustawy.
W okolicznościach rozpoznawanej sprawy jest bezsporne, że działki o nieodpłatne nabycie których wystąpił Powiat [...]stanowią mienie Skarbu Państwa wchodzące w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa. Powyższe potwierdzone zostało odpisem księgi wieczystej Nr. [...], [...]i [...]oraz decyzją Wojewody [...]z dnia [...]października 1997r. [...]. Wykładnia powyższego przepisu nie nasuwa żądnych wątpliwości interpretacyjnych. W odniesieniu do mienia w nim wymienionego art. 60 ust. ustawy Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną nie znajduje zastosowania.
Nie można podzielić argumentów skargi kasacyjnej co do tego, że § 9 rozporządzenia nie dotyczy nabywania z mocy prawa mienia Skarbu Państwa na podstawie art. 60 ust. 1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną. Zgodnie bowiem z § 1 rozporządzenia określa ono:
- tryb przekazywania powiatom i miastom na prawach powiatu mienia:
- nabywanego z mocy prawa, na podstawie art. 60 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 i Nr 162, poz. 1126), zwanej dalej "ustawą",
- nabywanego na wniosek powiatu, w drodze decyzji administracyjnej, na podstawie art. 64 ustawy,
- nabywanego, w drodze porozumienia, na podstawie art. 47 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. Nr 91, poz. 578 i Nr 155, poz. 1014), zwanej dalej "ustawą o samorządzie powiatowym",
- kategorie mienia wyłączonego z przekazywania powiatom i miastom na prawach powiatu, przeznaczonego na zaspokojenie roszczeń reprywatyzacyjnych oraz realizację programu powszechnego uwłaszczenia.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.