Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 17 kwietnia 2007 r., sygn. akt I OSK 406/07

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Sędzia NSA Jan Paweł Tarno przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 17 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 stycznia 2007 r., sygn. akt II SA/Wa 1819/06 o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem tego Sądu z dnia 7 lutego 2006 r. sygn. akt II SA/Wa 1411/05
Sprawa
w sprawie ze skargi J. N. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty specjalnej

Sentencja

postanawia:

  1. uchylić zaskarżone postanowienie

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. N. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem tego Sądu z dnia 7 lutego 2006 r. sygn. akt II SA/Wa 1411/05. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż z treści skargi wynikało, że skarżący jako podstawę wznowienia postępowania wskazuje, że był niewłaściwie reprezentowany przez ustanowionego z urzędu radcę prawnego. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego samo wskazanie podstawy dla wznowienia nie stanowi jeszcze, iż skarga o wznowienie może być automatycznie uznana za opartą na ustawowej podstawie. Sąd ustalił, iż z akt sprawy wynika, że strona była właściwie reprezentowana, zaś fakt niezłożenia przez pełnomocnika wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie świadczy o tym, że niewłaściwie reprezentował stronę.

Skargę kasacyjną na to postanowienie wniósł J. N., reprezentowany przez adwokata wyznaczonego z urzędu W. U., wnosząc o jego uchylenie i zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej i zarzucając Sądowi naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności art. 280 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W uzasadnieniu pełnomocnik strony podkreślił, iż Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym pozbawiając tym samym skarżącego, działającego bez profesjonalnego reprezentanta, możliwości przedstawienia uzasadnienia przesłanki wskazanej w skardze o wznowienie postępowania.

Ponadto, zdaniem adwokata działającego w sprawie, Sąd winien był, na podstawie art. 280 § 2 powołanej ustawy, wyznaczyć rozprawę, na której skarżący mógłby przedstawić okoliczności uzasadniające jego skargę.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.

Art. 280 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), na naruszenie którego wskazuje J. N. w swojej skardze kasacyjnej, stanowi, że na żądanie Sądu składający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia. Za zasadne uznać należy stanowisko strony przedstawione w skardze kasacyjnej, iż Sąd winien był zastosować ten przepis, zaś jego pominięcie stanowiło naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Jeżeli Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznając skargę o wznowienie postępowania uznał, iż oparta jest ona o ustawową przesłankę, która jednak jego zdaniem nie była dostatecznie uzasadniona, to obligowany był on do wezwania skarżącego do przedstawienia okoliczności, które uprawdopodabniałyby przedstawioną w skardze podstawę wznowienia.

Odrzucenie skargi o wznowienie, która oparta była na ustawowej przesłance, co wskazane zostało przez Sąd I instancji, uznać należy za niezasadne, zaś zaskarżone postanowienie, jako naruszające art. 280 § 2 przywołanej ustawy, podlega uchyleniu.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 185 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.