Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 19 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Gd 848/08, odrzucił skargę Gminy Miastko na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Pomorskiego z dnia 3 października 2008 r., nr NK.VI.MS.0911/112/08, w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie przeznaczenia do sprzedaży w drodze przetargu nieruchomości stanowiącej mienie komunalne.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarga podlegała wpisowi stałemu w wysokości 300 zł, a tym samym powinna być opłacona nie później niż w chwili upływu terminu do jej wniesienia. W niniejszej sprawie skarga została wniesiona przez pełnomocnika Rady Miejskiej w Miastku – radcę prawnego M. P., który nie uiścił od niej wpisu. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę odrzucił.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego Gmina Miastko i zaskarżając je w całości podniosła zarzut naruszenia art. 100 w zw. z art. 98 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w zw. z art. 233 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 84 i art. 92 ust. 1 Konstytucji RP.
Wskazując na powyższe uchybienia wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku do ponownego rozpoznania.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podano, że w myśl art. 100 ustawy o samorządzie gminnym, postępowanie sądowe ze skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze, o którym mowa w art. 91 ust. 1, art. 92a i art. 98 ust. 1 tej ustawy jest zwolnione od opłat. W związku z powyższym Gmina nie miała obowiązku uiszczania wpisu od skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do postanowień art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalszej części tego uzasadnienie ustawą procesową) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej z urzędu biorąc pod uwagę tylko nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek nieważności postępowania, wymienionych w art. 183 § 2 ustawy procesowej tym samym sprawa ta mogła być rozpoznana przez Naczelny Sąd Administracyjny wyłącznie w granicach zakreślonych w skardze kasacyjnej.
Skarga kasacyjna w niniejszej sprawie zasługuje na uwzględnienie.
Zasadą obowiązującą w postępowaniu sądowoadministracyjnym, jest obciążenie kosztami sądowymi (tj. opłatami sądowymi, takimi jak wpis i opłata kancelaryjna oraz zwrotem wydatków) tego podmiotu, który wnosi pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Takimi pismami są przede wszystkim skarga, skarga kasacyjna, zażalenie lub skarga o wznowienie postępowania, powodujące wszczęcie postępowania w danej instancji, od których pobiera się wpis (art. 230, 231 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi –zwanej w dalszej części tego uzasadnienia ustawą procesową.
Od przedstawionej zasady wyrażonej w art. 214 § 1 ustawy procesowej wprowadzono liczne wyjątki. Wynikają one przede wszystkim z przedmiotowo-podmiotowych zwolnień od kosztów sądowych (art. 239 ustawy procesowej), jak też z odrębnych przepisów.
Przede wszystkim mając na uwadze rozpoznawaną sprawę zauważyć należy, iż Gmina Miastko złożyła skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Pomorskiego podjęte w trybie art. 91 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym a więc w ramach postępowania dotyczącego nadzoru nad gminą. Natomiast przepis art. 100 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. Nr 2001, Nr 142, poz. 1591 ze zm.), trafnie wskazany w skardze kasacyjnej stanowi, że postępowanie sądowe, o którym mowa w artykułach poprzedzających rozdziału 10 tej ustawy, odnoszące się do nadzoru nad działalnością gminy, jest wolne od opłat sądowych. Powołana ustawa jest ustawą szczególną w stosunku do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i wyłączała regulację zawartą w art. 214 § 1 ustawy procesowej. Tym samym Gmina składając skargę na przedmiotowe rozstrzygniecie nadzorcze nie ponosi kosztów z tym związanych.
Skoro więc w przedmiotowej sprawie skarga wniesiona przez Gminę Miastko dotyczy rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody Pomorskiego, to stosownie do art. 100 w związku z art. 98 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, gmina jest zwolniona od uiszczenia wpisu od tej skargi.
W świetle powyższego, uznać należy, iż w niniejszej sprawie brak było podstaw do odrzucenia skargi z powodu nieuiszczenia wpisu. To zaś powala uznać zarzuty skargi kasacyjnej jako usprawiedliwione w okolicznościach rozpoznawanej sprawy.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.