Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 6 lipca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę W. N. i P. N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] kwietnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego wydaniem decyzji ustalającej opłatę adiacencką.
W. N. i P. N. wywiedli skargę kasacyjną od powyższego wyroku.
W piśmie z dnia 16 lutego 2020 r. (data wpływu do NSA – 22 luty 2021 r.) skarżący kasacyjnie wnieśli o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej, w związku z pojawieniem się nowego, istotnego dowodu w spawie, stanowiącego – w ich ocenie - podstawę do wstrzymania wykonania decyzji. Do wniosku załączono pismo [...] Ośrodka Geodezji z 27 stycznia 2021 r. Skarżący kasacyjnie wskazali, że treść tego pisma dowodzi, iż od 8 stycznia 2013 r. była już znana na mapach geodezyjnych, lokalizacja uzbrojenia przedmiotowych działek, będących przedmiotem wydanej decyzji z dnia [...] maja 2015 r. Jest to nowy dowód w sprawie potwierdzający poświadczenie nieprawdy przez biegłego mający wpływ na ww. decyzje.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Należy wskazać, że po oddaleniu skargi, skarżący, który wniósł skargę kasacyjną może wystąpić z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego do sądu aktu administracyjnego (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07; ONSAiWSA z 2007 r., Nr 4, poz. 77). Uwzględnienie takiego wniosku przez Sąd jest możliwe, jeżeli spełnione są przesłanki określone w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 – zwanej dalej P.p.s.a.). Zgodnie z tym przepisem po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
W niniejszej sprawie skarżący kasacyjnie nie przedstawili argumentów uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej, w szczególności nie wskazali, na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda lub nieodwracalne skutki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. W tym względzie nie wystarczy ogólnikowe stwierdzenie, że pojawił się nowy dowód, który podważa prawidłowość wydanych w tej sprawie rozstrzygnięć, gdyż uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Strona wnioskująca o wstrzymanie przywołała argumentację, która dotyczy kwestii merytorycznych, wskazując na odkrycie nowego dowodu, potwierdzającego istnienie w tej sprawie przesłanki wznowieniowej. Twierdzenia o wadliwości decyzji w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej, jak też zaskarżonego postanowienia o odmowie wznowienia postępowania w tej sprawie, nie mieszczą się w granicach przesłanek warunkujących pozytywne załatwienie wniosku.
Sąd na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu, nie bada ani jego legalności, ani nie ocenia prawdopodobieństwa jego uchylenia w razie skutecznego wznowienia postępowania, a jedynie dokonuje oceny wystąpienia ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu. Jak już wyżej wskazano, przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. warunkuje uzyskanie ochrony tymczasowej od spełnienia przynajmniej jednej z dwóch przesłanek, tj. zajścia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a nie od kwestii ewentualnej wadliwości decyzji.
Reasumując stwierdzić należy, że składający wniosek nie uprawdopodobnili, by w okolicznościach tej sprawy na skutek wykonania decyzji objętych wnioskiem mogła zajść któraś z przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. Biorąc pod uwagę zarówno charakter zaskarżonego aktu (postanowienie o odmowie wznowienia postępowania zakończonego wydaniem decyzji ustalającej opłatę adiacencką), jak i uzasadnienie wniosku, należało odmówić wstrzymania wykonania wskazanych decyzji.
Dlatego, na mocy art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.