Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 13 września 2016 r. sygn. akt II SA/Lu 292/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, po rozpoznaniu skargi J. G., uchylił postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego.
Wyrok zapadł na tle następujących okoliczności sprawy:
Postanowieniem z dnia [...] października 2015 r. Burmistrz Nałęczowa orzekł w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego nieruchomości położonych w obrębie [...], gm. Nałęczów, oznaczonych jako działki nr [...] (własność A. G.) i [...] (własność J. G.), ustalając ich wysokość na kwotę 3.800,00 zł, którą obciążeni zostali po połowie właściciele wskazanych nieruchomości.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie, po rozpatrzeniu zażalenia A. G., postanowieniem z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji.
Skargę na powyższe postanowienie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie J. G., wskazując że organ nie rozpatrzył jego zażalenia z dnia 14 października 2015 r., co ewidentnie wynika z treści uzasadnienia decyzji, gdzie na pierwszej stronie znajduje się stwierdzenie "po rozpatrzeniu zażalenia A. G.". Ponadto uzasadnienie zaskarżonego postanowienia dotyczy tylko i wyłącznie zażalenia A. G. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uwzględniając skargę wskazał, że niedopełnienie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie obowiązku rozpatrzenia wszystkich zażaleń (tj. łącznie zażalenia A. G. i J. G.) od postanowienia Burmistrza Nałęczowa z dnia [...] października 2015 r. w jednym terminie i jednym postanowieniem musi skutkować oceną naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy i w konsekwencji uchyleniem zaskarżonego postanowienia z powodów formalnych, bez merytorycznej kontroli zaskarżonego postanowienia.
Wobec powyższego Sąd wskazał, że ponownie prowadząc postępowanie organ odwoławczy zobligowany będzie rozpoznać łącznie zażalenie A. G. i J. G. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie, zarzucając:
- naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy poprzez jego zastosowanie w oparciu o błędne przekonanie, że doszło do naruszenia przez Kolegium przepisu art. 138 k.p.a. poprzez nie rozpatrzenie zażaleń wszystkich stron postępowania łącznie, w sytuacji gdy rozpatrzenie takie nastąpiło w trybie postępowania nadzwyczajnego wznowienia postępowania, która to okoliczność została całkowicie pominięta przez Sąd I instancji;
- naruszenie art. 132 P.p.s.a. i art. 7 P.p.s.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy poprzez zaniechanie przez Sąd I instancji wydania orzeczenia służącemu merytorycznemu rozstrzygnięciu sprawy pomimo istnieniu ku temu przesłanek i uchylenie zaskarżonego postanowienia Kolegium z powodów formalnych, które w sprawie nie zaistniały;
- art. 133 § 1 P.p.s.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy poprzez wydanie zaskarżonego wyroku z pominięciem akt sprawy dotyczącej wznowienia postępowania w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego, która miała kluczowy wpływ na wynik zapadłego rozstrzygnięcia;
- naruszenie art. 141 § 4 P.p.s.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy poprzez zawarcie w uzasadnieniu wyroku wskazań co do dalszego postępowania, które zostały już w postępowaniu administracyjnym (nadzwyczajnym) zrealizowane;
- naruszenie art. 141 § 4 P.p.s.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy poprzez wadliwe uzasadnienie wyroku, nieodpowiadające wymogom tego przepisu, polegające na braku zawarcia, pomimo wskazania istniejących w orzecznictwie sądowoadministracyjnym stanowisk, jednoznacznego stanowiska (i próby jego wyjaśnienia) odnośnie do skutków procesowych stwierdzonych uchybień, za którym Sąd I instancji się opowiada.
W oparciu o powyższe zarzuty Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie wniosło o:
- uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie;
- zasądzenie kosztów postępowania według norm prawem przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw do jej uwzględnienia, dlatego podlega oddaleniu. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje bowiem sprawę tylko w granicach skargi kasacyjnej (art. 183 § 1 p.p.s.a.), z urzędu biorąc pod uwagę jedynie nieważność postępowania, co oznacza związanie przytoczonymi w skardze kasacyjnej jej podstawami, określonymi w art. 174 p.p.s.a. Wobec niestwierdzenia zaistnienia przesłanek nieważności postępowania, oceniając wyrok Sądu pierwszej instancji w ramach zarzutów zgłoszonych w skardze kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny uznał te zarzuty za niezasadne.
Formułując zarzuty skargi kasacyjnej, skarżące kasacyjnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze, podniosło, że Sąd pierwszej instancji rozpoznając skargę J. G. na postanowienie z dnia [...] listopada 2015 r., nie wziął pod uwagę okoliczności, które miały miejsce po wydaniu zaskarżonego postanowienia. Mianowicie postanowieniem z dnia [...] grudnia 2015 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wznowiło postępowanie w sprawie zakończonej swoim postanowieniem z dnia [...] listopada 2015 r., a postanowieniem z dnia [...] grudnia 2015 r. stwierdziło, że postanowienie z dnia [...] listopada 2015 r. zostało wydane z naruszeniem prawa. Zaś postanowieniem z dnia [...] lutego 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy swoje postanowienie z dnia z [...] grudnia 2015 r.
Odnosząc się do zarzutów, należy wyraźnie podkreślić, że zgodnie z art. 1 § 2 p.p.s.a. sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Jedną z podstawowych zasad charakteryzujących postępowanie przed sądem administracyjnym jest zasada orzekania według stanu obowiązującego w czasie określonym datą podjęcia zaskarżonego aktu lub czynności. Zasada orzekania według stanu obowiązującego w dacie podjęcia zaskarżonego aktu lub czynności nie jest wyrażona wprost przez ustawodawcę, wynika jednak z podstawowych założeń strukturalnych i mechanizmu postępowania sądowoadministracyjnego. Jego kontrolny charakter i co do zasady kasacyjny model orzekania przez sąd wymagają przyjęcia, że sąd, badając zgodność zaskarżonego aktu lub czynności z prawem, bierze za punkt odniesienia zarówno stan faktyczny, jak i stan prawny, obowiązujący w dniu wydania tego aktu lub podjęcia czynności, a nie w dniu orzekania.
Sąd administracyjny ma zatem obowiązek ocenić, czy zebrany w postępowaniu administracyjnym materiał dowodowy jest pełny, został prawidłowo zebrany i jest wystarczający do ustalenia stanu faktycznego, jaki wynika z akt sprawy i czy w świetle istniejącego wówczas stanu prawnego podjęte przez organ rozstrzygnięcie jest prawidłowe. Tym samym rozpoznając skargę na postanowienie z dnia [...] listopada 2015 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny zobowiązany był dokonać kontroli zaskarżonego postanowienia na datę jego wydania, a wszczęte po tej dacie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze postępowanie wznowieniowe i rozstrzygnięcia wydane w tym postępowaniu nie mogą wpływać na ocenę postanowienia z dnia [...] listopada 2015 r. Natomiast okolicznością bezsporną w sprawie, nie kwestionowaną przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze jest okoliczność, że postanowienie z dnia [...] listopada 2015 r. zostało wydane z naruszeniem prawa, albowiem mimo, że zostały złożone dwa zażalenia, rozpoznane zostało tylko zażalenie A. G., a zażalenia J. G. Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie rozpoznało. Ta okoliczność sprawia, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa i dlatego zasadnie zostało uchylone przez Sąd pierwszej instancji. Nadto wydane w postępowaniu wznowieniowym postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2016 r. było przedmiotem odrębnej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 347/16, a następnie skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. akt I OSK 432/17.
Mając powyższe na uwadze, zarzuty skargi kasacyjnej są niezasadne. Sąd pierwszej instancji nie naruszył również art.141 § 4 p.p.s.a., uzasadnienie wyroku spełnia wymagania wynikające z tego przepisu, jak również nie doszło do naruszenia art. 133 § 1 p.p.s.a., jak wskazano bowiem wyżej rozpoznając skargę na postanowienie z dnia [...] listopada 2015 r. Sąd nie mógł brać pod uwagę późniejszych postanowień wydanych w postępowaniu wznowieniowym.
Mając powyższe na uwadze, a także fakt, że w sprawie o sygn. akt I OSK 432/17 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Samorządowego Kolegium Odwoławczego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 13 września 2016 r. sygn. akt II SA/Lu 347/16, którym wyeliminowanie zostały z porządku prawnego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2016 r., z dnia [...] grudnia 2015 r. i z dnia [...] grudnia 2015 r., dotyczące wznowienia postępowania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze zobowiązane jest do rozpoznania zażaleń złożonych przez A. G. i J. G. od postanowienia Burmistrza Nałęczowa z dnia [...] października 2015 r. w sprawie ustalenia wysokości kosztów postępowania rozgraniczeniowego. Rozpoznanie obu zażaleń powinno nastąpić w jednym postępowaniu zakończonym wydaniem jednego postanowienia.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 2 p.p.s.a.