Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 6 września 2013 r., sygn. akt I OSK 450/13

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 6 listopada 2012 r., sygn. akt II SA/Kr 1117/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę [...] S.A. z siedzibą w [...] na postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania.

Od tego orzeczenia [...] S.A., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika procesowego, wniosła skargę kasacyjną, w której zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła:

1. 1. naruszenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b i lit. c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dalej jako "P.p.s.a."), art. 16 § 1, art. 58 § 1, art. 59 § 1 i art. 134 K.p.a. poprzez uznanie, że w dniu wydania przez Wojewodę Małopolskiego zaskarżonego postanowienia z dnia [...] czerwca 2012 r., decyzja Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. nie była decyzją ostateczną,
2. 2. naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b i lit. c P.p.s.a., a także art. 16 § 1, art. 58 § 1, art. 59 § 1 i art. 134 K.p.a. poprzez oddalenie skargi i uznanie, że dopiero z chwilą wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania decyzja Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. stanie się ostateczna,
3. 3. naruszenie art. 133 § 1 w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. b i lit. c P.p.s.a. oraz art. 16 § 1, art. 58 § 1, art. 59 § 1 i art. 134 K.p.a. poprzez błędne zastosowanie zasady aktualności i nieuwzględnienie deklaratoryjnego charakteru postanowienia o uchybieniu terminu,
4. 4. naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b i lit. c P.p.s.a. i art. 148 § 1 w związku z art. 145 § 1 K.p.a. poprzez błędne stanowisko co do biegu terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania,
5. 5. naruszenie art. 133 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 24 § 1 pkt 1 i pkt 3 K.p.a., poprzez nieuwzględnienie zarzutów dotyczących wyłączenia Prezydenta Miasta [...] oraz pracowników tego organu od udziału w postępowaniu,
6. 6. naruszenie art. 106 § 3 P.p.s.a. poprzez nieprzeprowadzenie dowodów z dokumentów niezbędnych do wyjaśnienia sprawy,
7. 7. naruszenie art. 141 § 4 P.p.s.a. poprzez brak uzasadnienia w zakresie zarzutu dotyczącego wyłączenia Prezydenta Miasta [...] i jego pracowników od udziału w sprawie,
8. 8. naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b i lit. c P.p.s.a. oraz art. 24 § 3 w związku z art. 24 § 1 pkt 1 i pkt 3 K.p.a.,
9. 9. naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b i lit. c P.p.s.a. oraz art. 145 § 1 pkt 3 i pkt 5 K.p.a.,
10. 10. naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b i lit. c P.p.s.a. w związku z art. 145 § 1 pkt 7 K.p.a.,
11. 11. naruszenie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
12. 12. naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b i lit. c P.p.s.a. i art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a.,
13. 13. naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b i lit. c P.p.s.a. i art. 61 § 3 oraz art. 149 § 1 i § 3 K.p.a.

W związku z powyższymi zarzutami autor skargi kasacyjnej wniósł o uchylenie wyroku w całości oraz o uchylenie zaskarżonego postanowienia Wojewody Małopolskiego z dnia [...] czerwca 2012 r. i postanowienia Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] marca 2012 r. o odmowie wznowienia postępowania zakończonego decyzją Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] czerwca 2011 r., a także o zasądzenie kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych.

Następnie pismem procesowym z dnia 26 czerwca 2013 r. pełnomocnik wnoszącego skargę kasacyjną, cofnął wniesioną skargę kasacyjną i wniósł o umorzenie postępowania sądowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej jako "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten ma również odpowiednie zastosowanie do skarg kasacyjnych na mocy art. 193 P.p.s.a.

Skarżący kasacyjnie może więc rozporządzać skargą kasacyjną po jej wniesieniu, ponieważ jego oświadczenie w tej kwestii jest, co do zasady, wiążące dla sądu. Natomiast odpowiednie stosowanie w postępowaniu kasacyjnym art. 60 P.p.s.a. oznacza, że należy odmówić uwzględnienia żądania skarżącego w sytuacji, gdy cofnięcie spowodowałoby uprawomocnienie się zaskarżonego orzeczenia wydanego w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotkniętym wadą nieważności, którą stosownie do art. 183 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny bierze pod rozwagę z urzędu, niezależnie od granic skargi kasacyjnej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 20 czerwca 2008 r., sygn. akt II FSK 575/07 – Lex nr 479000; z dnia 27 czerwca 2008 r., sygn. akt II FSK 573/07 – Lex 475575; z dnia 23 września 2010 r., sygn. akt I OSK 1517/10 – Lex 741557).

W niniejszej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, że zachodzi jakakolwiek z przesłanek nieważności postępowania wymienionych w art. 183 § 2 P.p.s.a., jak również cofnięcie nie zmierza do obejścia prawa, dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne.

Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w punkcie 1 postanowienia.

O zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi