Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 października 2005 r., sygn. akt I OSK 143/05 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 29 listopada 2004 r., sygn. akt II SA/Rz 820/04 o odrzuceniu skargi W. K. na czynności Zarządu Powiatu w [...] w przedmiocie konkursu na dyrektora szkoły.
Pismem z dnia 23 maja 2006 r. W. K. wniósł skargę o wznowienie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie, które zostało zakończone prawomocnym postanowieniem o odrzuceniu skargi. W piśmie procesowym (k. 34 akt) oraz na rozprawie w dniu 14 września 2006 r. skarżący potwierdził, że domaga się wznowienia postępowania na podstawie art. 273 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie. Sąd ten postanowieniem z dnia 14 września 2006 r. (sygn. akt II SA/Rz 505/06) przekazał skargę o wznowienie postępowania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, wskazując w uzasadnieniu, że do wznowienia postępowania właściwy jest Sąd, który ostatnio orzekał w sprawie.
Postanowieniem z dnia 23 listopada 2006 r., sygn. akt I OSK 1660/06, Naczelny Sąd Administracyjny przekazał sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie, wskazując w uzasadnieniu postanowienia, że przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie dają podstaw do modyfikowania, czy korygowania przez Sąd przedmiotu zaskarżenia, a tym samym do wznowienia postępowania zakończonego innym orzeczeniem niż wskazane w skardze, dlatego nie zachodziły podstawy do rozpoznania skargi przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę o wznowienie postępowania postanowieniem z dnia 17 stycznia 2007 r. (sygn. akt II SA/Rz 1107/06).
W uzasadnieniu Sąd podkreślił, że skarżący oparł żądanie skargi o wznowienie postępowania na art. 273 § 2 i § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wskazane w tych przepisach podstawy wznowienia postępowania mają zaś charakter restytucyjny, których właściwość rzeczową sądu określa art. 275 zd. drugie powołanej ustawy, zgodnie z tym przepisem - do rozpoznania tej skargi właściwy jest Sąd, który ostatnio orzekał w sprawie. W takiej sytuacji właściwym do rozpoznania skargi o wznowienie postępowania byłby Naczelny Sąd Administracyjny, ale pod warunkiem poprawnego sformułowania skargi o wznowienie postępowania. Tymczasem skarżący jednoznacznie stwierdził, że jego skarga nie dotyczy postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 października 2005 r., dlatego skarga ta jest niedopuszczalna.
W skardze kasacyjnej od tego postanowienia zarzucono naruszenie przepisów o postępowaniu - art. 6, art. 58 § 1 pkt 6, art. 190, art. 280 i 281 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez przyjęcie, ze zachodzą przesłanki do odrzucenia skargi o wznowienie postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. Postępowanie ze skargi o wznowienie postępowania nie jest następnym etapem postępowania wszczętego konkretną skargą, lecz odrębnym postępowaniem sądowoadministracyjnym, związanym jedynie z postępowaniem poprzednim tożsamością osądzonej sprawy. W takiej sytuacji ma odpowiednie zastosowanie także art. 58 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stał się podstawą odrzucenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie skargi o wznowienie postępowania w niniejszej sprawie (art. 58 § 1 pkt 6). Słusznie wskazał Sąd I instancji, że z uwagi na treść art. 275 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd ten nie był właściwy w sprawie ze skargi o wznowienie postępowania, wobec czego prawidłowo zastosował przepis art. 58 § 1 pkt 6 powoływanej ustawy.
Nie można uznać za zasadny zarzut naruszenia art. 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z samego faktu, że skarżący w postępowaniu występował osobiście, bez udziału profesjonalnego pełnomocnika, nie można wyprowadzać wniosku, że Sąd naruszył powołany przepis. Skarżący był obecny na rozprawie, na której skonkretyzował żądanie skargi o wznowienie postępowania, w skardze kasacyjnej nie zawarto natomiast jakichkolwiek okoliczności wskazujących na to, że Sąd zaniedbał obowiązek prawidłowego pouczenia skarżącego.
Nie znajduje także uzasadnienia zarzut naruszenia art. 280 i 281 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd może bowiem stosownie do art. 58 § 3 tej ustawy odrzucić skargę na posiedzeniu niejawnym. Skoro do skargi o wznowienie postępowania ma odpowiednie zastosowanie art. 58, to skarga o wznowienie postępowania, która została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 6, mogła zostać odrzucona na posiedzeniu niejawnym. Nie narusza to przepisów art. 280 i 281 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 190 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy zauważyć, że postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego są ostateczne, wobec czego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie był zobligowany do rozpoznania skargi o wznowienie postępowania, zgodnie z postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 listopada 2006 r., przekazującym mu tę skargę w sytuacji, gdy skarżący wyjaśniał, że chodzi mu o wznowienie postępowania przed sądem I instancji.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.