Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 8 listopada 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 1810/13, po rozpoznaniu skargi P. S. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia na aplikację sędziowską i prokuratorską, uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji (pkt 1) i stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości (pkt 2).
Minister Sprawiedliwości wniósł od powyższego wyroku skargę kasacyjną, zarzucając w niej m.in. naruszenie art. art. 29 ust. 6 w związku z art. 23 ust. 4 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury (Dz. U. Nr 26, poz. 157 ze zm.).
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 maja 2014 r. sygn. akt I OSK 1360/13 przedstawił składowi siedmiu sędziów tego Sądu do rozstrzygnięcia następujące zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: czy w świetle przepisu art. 29 ust. 6 w związku z art. 23 ust. 4 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury (Dz. U. Nr 26, poz. 157 ze zm.), niezależnie od przyczyny uwzględnienia przez sąd administracyjny skargi na decyzję o odmowie przyjęcia na aplikację sędziowską lub prokuratorską, Dyrektor Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury jest zobowiązany do wydania decyzji o przyjęciu na aplikację sędziowską lub prokuratorską, bez potrzeby ponownego badania wniosku kandydata i prowadzenia w tym celu postępowania administracyjnego?
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 6 czerwca 2014 r. sygn. akt I OSK 474/14 zawiesił postępowanie sądowe w niniejszej sprawie, uznając, że rozstrzygnięcie, jakie zostanie podjęte w sprawie o sygn. akt I OSK 1360/13, będzie miało wpływ na wynik niniejszej sprawy (art. 125 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej w skrócie p.p.s.a.).
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów, na podstawie art. 187 § 3 p.p.s.a. przejął sprawę o sygn. akt I OSK 1360/13 do rozpoznania i wyrokiem z dnia 17 grudnia 2014 r. sygn. akt I OPS 2/14 uchylił zaskarżony w tej sprawie wyrok Sądu pierwszej instancji oraz wydane przez organy decyzje. W uzasadnieniu wyroku wskazał m.in., że szczególne unormowanie przyjęte w art. 23 ust. 4 ustawy o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury, które polega na tym, że w razie uwzględnienia skargi przez sąd administracyjny, Dyrektor Krajowej Szkoły wydaje decyzję o przyjęciu na aplikację, oznacza, że w razie wadliwego sporządzenia listy klasyfikacyjnej (listy kwalifikacyjnej), w tym co do liczby punktów uzyskanych przez aplikanta (kandydata na aplikację ogólną) i jego miejsca na liście oraz uwzględnienia skargi przez sąd administracyjny z tego powodu, ma być podjęta decyzja o przyjęciu na aplikację, ponieważ nie jest możliwe sporządzenie nowej listy i określenie na nowo sumy punktów uzyskanych przez poszczególne osoby i ich miejsc na liście. Nie w każdym przypadku uwzględnienia skargi Dyrektor Krajowej Szkoły zobowiązany jest więc do wydania decyzji o przyjęciu na aplikację specjalistyczną. Brak jest podstaw do wydania takiej decyzji w przypadku, gdy do uwzględnienia skargi doszło z przyczyn formalnych, np. w sytuacji, gdy zaskarżona decyzja była dotknięta jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1 k.p.a. lub w innych przepisach.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 128 § 1 pkt 4 p.p.s.a., Sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, w szczególności, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania – od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie.
Z uwagi na fakt wydania przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroku z dnia 17 grudnia 2014 r. sygn. akt I OPS 2/14, w oparciu o art. 128 § 1 pkt 4 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.