Postanowienie NSA z 24 kwietnia 2007 r., I OSK 477/07

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 24 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Ł. S.

Od orzeczenia

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 8 stycznia 2007 r., sygn. akt IV SA/Gl 1420/06 odrzucającego skargę Ł. S. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] w [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie nadania stopnia i tytułu naukowego - skreślenia z listy uczestników studiów doktoranckich postanawia:

Skład

Sędzia NSA Małgorzata Stahl przewodniczący

Sentencja

oddalić skargę kasacyjną

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 8 stycznia 2007 r., sygn. akt IV SA/Gl 1420/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę Ł. S. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] w [...] z dnia [...], nr [...]. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd stwierdził, że zgodnie z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga, która została wniesiona przez adwokata lub radcę prawnego, a nie została należycie opłacona podlega odrzuceniu. Tymczasem skarga podlegała wpisowi w wysokości 200 zł., który powinien zostać uiszczony zgodnie z dyspozycją art. 219 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - gotówką lub na rachunek bankowy sądu, natomiast została opłacona znakami opłaty sądowej (w wysokości 100 zł.). Biorąc zaś pod uwagę okoliczność, że skarżący wykonuje zawód adwokata, skargę należało odrzucić na podstawie art. 221 powoływanej ustawy.

W skardze kasacyjnej od tego postanowienia pełnomocnik skarżącego, adwokat M. E. zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na treść postanowienia przez odrzucenie skargi, podczas gdy nie było podstaw do odrzucenia skargi na podstawie art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz naruszenie przepisu § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.) poprzez przyjęcie, że skarga podlega wpisowi w wysokości 200 zł. a nie 100 zł. oraz, że nie jest dopuszczalne uiszczenie opłaty w znakach opłaty sądowej. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że brak jest podstaw do przyjęcia, iż skarga wnoszona przez osobę wpisaną na listę adwokatów, jeśli nie dotyczy ona w żadnej mierze zagadnień związanych z wykonywaniem zawodu adwokata podlega rygorom art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Trudno bowiem przyjąć, że te zaostrzone wymogi (art. 221 powoływanej ustawy) miałyby dotyczyć wyłącznie adwokatów i radców prawnych, z pominięciem innych zawodów prawniczych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. W niniejszej sprawie bezspornym jest, że wnoszący skargę Ł. S. (będący adwokatem) uiścił wpis sądowy od skargi w wysokości 100 zł. w znakach opłaty sądowej.

Tymczasem stosownie do art. 219 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wpis uiszcza się gotówką do kasy lub na rachunek bankowy sądu.

Słusznie zauważył Sąd I instancji, iż pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone podlegają odrzuceniu, bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Nieuiszczenie wpisu stałego przez adwokata lub radcę prawnego wnoszącego pismo podlegające takiej opłacie skutkuje bowiem odrzuceniem tego pisma (w tym przypadku skargi), zgodnie z art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Bez znaczenia natomiast jest okoliczność, czy adwokat lub radca prawny wnosi pismo za stronę czy we własnym imieniu - w innym przypadku przepis wskazywałby "pełnomocnika" a nie adwokata/radcę prawnego. Konstrukcja tego artykułu wskazuje zatem, że ustawodawca przyjął, iż z uwagi na profesjonalne przygotowanie ale i zawodowy udział w postępowaniach sądowych, bezcelowe byłoby wzywanie adwokata lub radcy prawnego do uiszczania wpisów sądowych. Jakkolwiek skarżący nie zaznaczył w skardze, że jest adwokatem, to fakt ten bezspornie wynika z akt administracyjnych sprawy. W takiej sytuacji Sąd I instancji prawidłowo zastosował art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec uiszczenia wpisu sądowego w niewłaściwy sposób, pozostałe zarzuty skargi kasacyjnej nie znajdują uzasadnienia.

Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.