Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 24 listopada 2011 r., sygn. akt IV SAB/Gl 40/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uwzględnił skargę E.S. na bezczynność Przewodniczącego Rady Miasta Chorzów w przedmiocie informacji publicznej i zobowiązał Przewodniczącego Rady Miasta Chorzów do załatwienia wniosku skarżącego z dnia [...] maja 2011 r. w zakresie informacji objętej akapitami od 1 do 5 w terminie 14 dni, a w pozostałym zakresie umorzył postępowanie sądowe.
Wyrok został wydany w następujących okolicznościach faktycznych i prawych.
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w dniu 17 maja 2011r., podpisanej przez E. S. określającego się jednocześnie jako [...], skarżący wystąpił o stwierdzenie bezczynności Przewodniczącego Rady Miasta Chorzowa i zobowiązanie go do podjęcia stosownych działań zmierzających do usunięcia jej skutków.
Uzasadniając przedstawione żądania skarżący wyjaśnił, iż "[...]" działającym na podstawie ustawy Prawo prasowe wpisanym do rejestru prowadzonego przez Sąd Okręgowy w K. nr [...]. W dniach [...] lutego i [...] kwietnia 2011 r., za pośrednictwem poczty elektronicznej, skarżący zwrócił się do Przewodniczącego Rady Miasta Chorzowa o udostępnienie określonych informacji publicznej. Wobec braku odpowiedzi, w piśmie z dnia [...] maja 2011 r., wystąpił o doręczenie mu pisemnej odmowy udostępnienia żądanych informacji. W dniu [...] maja 2011 r. otrzymał pisemną odpowiedź sporządzoną przez Przewodniczącego Rady Miasta, w której poinformowano go, iż podtrzymuje się stanowisko zawarte w piśmie z dnia [...] stycznia 2011r. nr [...].
Skarżący zaznaczył, iż wbrew twierdzeniom Przewodniczącego Rady Miasta Chorzowa, wymienione pismo nie zawierało żadnych informacji, a żądane informacje nie były również dostępne w Biuletynie Informacji Publicznej, zwanej dalej BIP.
Z kolei w przekazanych przez organ wraz ze skargą aktach znajdowały się dwa wydruki pism przesyłanych drogą elektroniczną zaadresowanych do Przewodniczącego Rady Miasta i podpisanych przez E. S. z adnotacją dotyczącą daty – "[...] kwietnia 2011 r." W pismach tych E. S. domagał się udzielenia, w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, informacji o stanie bezpieczeństwa w Chorzowie oraz o planie pracy Komisji Praworządności i Bezpieczeństwa, a nadto zażądał udostępnienia protokołu sesji Rady Miasta z dnia [...] marca 2011 r., statystyki aktywności radnych poprzedniej kadencji ze wskazaniem imiennym aktywności poszczególnych radnych, tj. ilości wystąpień, złożonych przez nich interpelacji, dyżurów, informacji o obecności i nieobecności radnych na sesjach Rady Miasta i posiedzeniach komisji oraz udostępnienia zbiorczego sprawozdania z działalności Rady poprzedniej kadencji. Wnioskodawca złożył również wniosek o udostępnienie mu protokołów z sesji niezwłocznie po jej zakończeniu, gdyż jego zdaniem publikacja w BIP następuje dopiero po upływie kilku tygodni od sesji.
Oprócz listów elektronicznych w przedłożonym Sądowi materiale sprawy znajdowało się pismo E. S. z dnia [...] maja 2011 r., w którym działając na podstawie art. 4 ust. 3 ustawy Prawo prasowe żądał doręczenia w formie pisemnej, w terminie trzech dni, odmowy udostępnienia informacji, o które, jak twierdził, zwrócił się emailem z dnia [...] lutego i dnia [...] kwietnia 2011 r. w zakresie: – planu pracy Rady Miasta i poszczególnych Komisji stałych lub informacji o terminie przyjęcia takich planów pracy; – odpisów wszystkich uchwał podjętych przez Radę Miasta na sesji w dniu [...] grudnia 2010 r.; – informacji na temat argumentacji za podjęciem uchwały o wyrażeniu zgody na zakup pięciu udziałów w [...] z o.o. w Chorzowie od wspólnika Huty "[...]" w upadłości likwidacyjnej; – informacji o ustalonej lub szacowanej cenie nabycia pięciu udziałów w [...] Spółka z o.o. w Chorzowie; – adresów email osób wybranych do Rady Miasta Chorzowa; – protokołów sesji Rady Miasta z dnia [...] marca 2011 r.; – statystyki aktywności radnych poprzedniej kadencji, ze wskazaniem imiennym aktywności poszczególnych radnych, tj. ilości wystąpień, złożonych interpelacji, dyżurów, informacji o obecności i nieobecności radnych na sesjach Rady Miasta i posiedzeniach komisji.
Nadto, skarżący domagał się udostępnienia zbiorczego sprawozdania z działalności Rady poprzedniej kadencji, o ile takie istnieje, i aktualnej informacji o stanie bezpieczeństwa w Chorzowie.
W piśmie z dnia [...] maja 2011 r. Przewodniczący Rady Miasta Chorzowa, w odpowiedzi na wniosek E.S. z dnia [...] maja 2011 r. poinformował skarżącego, iż podtrzymuje swoje stanowisko zawarte w piśmie z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...], a protokoły sesji Rady Miasta udostępniane są w Biuletynie Informacji Publicznej w ciągu 7 dni po przyjęciu ich przez Radę zgodnie z § 53 Statutu Miasta, natomiast wnioskowany protokół z dnia [...] marca 2011 r. nie został jeszcze przyjęty przez Radę Miasta.
W odpowiedzi na skargę, Prezydent Miasta Chorzów wniósł o odrzucenie skargi zarzucając, iż skarżący określony, jako "[...].pl-portal [...]" nie posiada zdolności sądowej.
Ustosunkowując się natomiast do stanowiska skargi, organ alternatywnie wystąpił z wnioskiem o oddalenie skargi kwestionując otrzymanie wniosku z dnia [...] lutego 2011 r. Potwierdził natomiast otrzymanie poczty elektronicznej z dnia [...] lutego 2011r., w której skarżący domagał się:
- 1. aktualnej informacji o stanie bezpieczeństwa w Chorzowie,
- 2. planu pracy Komisji Praworządności i Bezpieczeństwa,
- 3. protokołu z sesji Rady Miasta Chorzowa z dnia [...] marca 2011r.,
- 4. statystyki aktywności radnych poprzedniej kadencji ze wskazaniem imiennym aktywności poszczególnych radnych i zbiorczego sprawozdania z działalności Rady poprzedniej kadencji, a nadto przesłania protokołów z sesji niezwłocznie po ich zakończeniu.
Organ oświadczył, iż nie posiada informacji, o których mowa w punkcie 4 i 5 wniosku skarżącego, a protokoły z sesji udostępniane są w Biuletynie Informacji Publicznej w ciągu 7 dni po przyjęciu przez Radę, zgodnie ze Statutem Miasta Chorzów przyjętym Uchwałą nr XLII/803/09 jako prawo miejscowe.
Do odpowiedzi na skargę załączono, skierowane do skarżącego, pismo Przewodniczącego Rady Miasta Chorzowa z dnia [...] maja 2011 r. Pismo to zawierało następujące informacje: plan pracy Komisji Praworządności i Bezpieczeństwa jest przedstawiony w Protokole nr [...], który znajduje się w Biuletynie Informacji Publicznej; Komisja Praworządności i Bezpieczeństwa zajmowała się do tej pory stanem bezpieczeństwa w dzielnicy Chorzów II, a protokoły dostępne są w Biuletynie Informacji Publicznej; protokoły sesji Rady Miasta udostępnia się w Biuletynie Informacji Publicznej w ciągu 7 dni po przyjęciu ich przez Radę. Protokół sesji z dnia [...] marca 2011 r. zostanie przyjęty na najbliższej sesji Rady Miasta; statystyk aktywności radnych nie prowadzi się, a protokoły poprzedniej kadencji są dostępne w Biuletynie Informacji Publicznej; zbiorcze sprawozdanie z działalności Rady Miasta z poprzedniej kadencji jest dostępne w Biuletynie Informacji Publicznej.
Obecny na rozprawie przez Wojewódzkim Sądem Administracyjnym skarżący oświadczył, iż skarga została wniesiona przez niego, jako E. S. – redaktora portalu internetowego. Potwierdził otrzymanie pisma Przewodniczącego Rady Miasta z dnia [...] maja 2011 r. Pismo to, jego zdaniem, nie zawiera odpowiedzi na pytania zadane w poszczególnych wnioskach. Skarżący wyjaśnił, iż, jego zdaniem, Rada Miasta prowadzi statystyki aktywności radnych, a protokoły z sesji publikowane są w Biuletynie Informacji Publicznej z dużym opóźnieniem, natomiast zbiorcze protokoły z działalności Rady mają formę rozproszoną. Zakwestionował również odpowiedź na pytanie o aktualny stan bezpieczeństwa w Chorzowie i plan pracy Komisji Praworządności jako zbyt ogólnikową.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyjaśnił, że czynności z zakresu udostępnienia informacji publicznej podlegają kognicji sądów administracyjnych i uznał, że wniesiona w tym zakresie skarga zasługuje na uwzględnienie.
Następnie, z powołaniem się na orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego (wyrok NSA z dnia 24 maja 2006 r., l OSK 601/05, LEX nr 236545), WSA W Gliwicach zwrócił uwagę, że niepodjęcie przez podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej stosownych czynności, tj. nieudostępnienie informacji oraz niewydanie decyzji o odmowie jej udzielenia w terminie wskazanym w art. 13 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198) oznacza, że pozostaje on w bezczynności.
Z kolei termin określony w art. 13 ust. 2 cytowanej ustawy wynosi – z wyjątkami w nim wymienionymi – 14 dni od dnia złożenia wniosku.
Dalej Sąd I instancji wyjaśnił sposób i zakres kontroli legalności działalności organu w postępowaniu wszczętym wnioskiem o dostęp do informacji publicznej. W takiej sytuacji, zadaniem WSA w Gliwicach, sąd administracyjny musi ustalić, czy zarówno od strony podmiotowej, jak i przedmiotowej znajduje zastosowanie ustawa o dostępie do informacji publicznej i czy organ, zobowiązany do podjęcia określonych czynności na gruncie wskazanego aktu prawnego, nie wykonuje ich w terminie określonym przez te przepisy. Skarga na bezczynność ma bowiem na celu spowodowanie działania oczekiwanego od organu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej. Brak tego działania skutkuje koniecznością nakazania organowi załatwienia sprawy w terminie określonym w ustawie o dostępie do informacji publicznej, co następuje w treści wyroku sądu administracyjnego.
Natomiast w przypadku, gdy organ załatwi sprawę po myśli właściwych przepisów w czasie pomiędzy wniesieniem skargi, a wydaniem przez sąd administracyjny wyroku w sprawie powinien znaleźć zastosowanie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. W tej części rozważań, Sąd I instancji oparł się na ocenie prawnej wyrażonej w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r. (sygn. akt I OPS 6/08, LEX nr 463487). W uchwale tej NSA stwierdził, iż przepis art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a ma zastosowanie, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu – w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy – organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności.
Zestawiając powyższe uwagi z ustalonym w sprawie stanem faktycznym, Sąd I instancji ustalił, że do dnia wniesienia skargi zobowiązany do załatwienia sprawy organ ani nie udzielił skarżącemu żądanych informacji, ani też nie wydał decyzji o odmowie udzielenia informacji.
Nadto, wedle Sądu I instancji, w sprawie bezspornym jest, że po dacie wniesienia skargi na bezczynność organu, w piśmie z dnia [...] maja 2011 r., doręczonym skarżącemu w dniu 17 czerwca 2011 r., organ tylko częściowo załatwił sprawę. Udzielił bowiem odpowiedzi w zakresie żądania:
- 1. aktualnej informacji o stanie bezpieczeństwa w Chorzowie;
- 2. planu pracy Komisji Praworządności i Bezpieczeństwa;
- 3. protokołu z sesji Rady Miasta Chorzowa z dnia [...] marca 2011r.;
- 4. statystyki aktywności radnych poprzedniej kadencji ze wskazaniem imiennym aktywności poszczególnych radnych,
- 5. zbiorczego sprawozdania z działalności Rady poprzedniej kadencji.
W ocenie WSA w Gliwicach, okoliczność udzielenia żądanych informacji w wyżej opisanym zakresie czyni postępowanie sądowe bezprzedmiotowym, a organ w tej części żądania nie pozostaje już w bezczynności. Taki sposób rozstrzygnięcia sprawy wynika, zdaniem Sądu I instancji, z faktu, iż zamieszczenie informacji na stronie internetowej Biuletynu Informacji Publicznej zwalnia zobowiązany podmiot od obowiązku udzielenia żądanych wiadomości na wniosek, a prawidłowość takiego stanowiska w sposób jednoznaczny potwierdza treść przepisu art. 7 ust. 1 pkt 1 i art. 10 ust. 1 powołanej ustawy, w myśl którego udostępnienie informacji publicznej następuje albo przez umieszczenie stosownych dokumentów na stronie internetowej Biuletynu Informacji Publicznej, albo przez udostępnienie danych na wniosek.
Jednocześnie Sąd I instancji wyjaśnił, że jakość prowadzenia stron Biuletynu Informacji Publicznych, a także czas ukazywania się tam informacji, nie należy do zagadnień objętych kognicją sądów administracyjnych w ramach skarg na bezczynność. Nadto, jak podkreślił Sąd I instancji, skarżący, poza swymi twierdzeniami, nie złożył przeciwdowodu pozwalającego zakwestionować wiarygodność udzielonej mu odpowiedzi, w zakresie braku prowadzenia przez Radę Miasta statystyk aktywności radnych. Przekazanie tej informacji skarżącemu stanowi o wymaganej reakcji na złożony wniosek.
Jednakże, w ocenie Sądu I instancji, z akt sprawy wynika, że odpowiedź organu zawarta w piśmie z dnia [...] maja 2011 r. nie załatwiała całości sprawy. Wniosek skarżącego obejmował bowiem jeszcze żądanie odnoszące się do:
- – planu pracy Rady Miasta i poszczególnych Komisji stałych lub informacji o terminie przyjęcia takich planów pracy;- odpisów wszystkich uchwał podjętych przez Radę Miasta na sesji w dniu [...] grudnia 2010r.;
- – informacji na temat argumentacji za podjęciem uchwały o wyrażeniu zgody na zakup pięciu udziałów w [...] Spółka z o.o. w Chorzowie od wspólnika Huty "[...]" w upadłości likwidacyjnej;
- – informacji o ustalonej lub szacowanej cenie nabycia pięciu udziałów w [...] Spółka z o.o. w Chorzowie;
- – informacji o adresach email osób wybranych do Rady Miasta Chorzowa.
W tej części rozpoznawanej sprawy Sąd I instancji podzielił stanowisko skarżącego, iż ani pismo z dnia [...] maja 2011 r. ani też wcześniejsze pismo z dnia [...] maja 2011 r., odwołujące się do pisma z dnia [...] stycznia 2011 r., nie odnosi się w najmniejszym nawet zakresie do wskazanych wyżej, pozostałych żądanych informacji.
Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, żądane informacje mieszczą się w przedmiotowym zakresie ustawy o dostępie do informacji publicznej, jako że dotyczą spraw publicznych w rozumieniu jej art. 6 ust.
- 2. Przewodniczący Rady Miasta Chorzowa jest nadto podmiotem obowiązanym do udzielenia informacji publicznej w myśl art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy.
W konsekwencji Sąd I instancji uznał, że z uwagi na brak reakcji organu jaka wymagana jest zgodnie z dyspozycją art. 7 ust. 1 pkt 1 lub 2 przywoływanej ustawy, względnie art. 16 tego aktu (w przypadku ustalenia, że żądane informacje objęte są w całości lub części ochroną danych), konieczne stało się, obok częściowego umorzenia postępowania sądowego, także orzeczenie na podstawie art. 149 P.p.s.a i zobowiązanie organu do załatwienia sprawy w powyższym nierozpatrzonym przez organ zakresie.
Odnosząc się natomiast do wniosku o odrzuceniu skargi zawartego w odpowiedzi na skargę WSA w Gliwicach zauważył, iż skarga została złożona i podpisana przez E. S., tj. podmiot, któremu zgodnie z treścią art. 2 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej przysługuje legitymacja materialnoprawna na gruncie tego aktu prawnego. Przepis art. 21 tego aktu odsyła bowiem w sprawach skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej do przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W myśl zaś art. 50 § 1 P.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, a interes prawny skarżącego wywodzi się z jego prawa do uzyskania informacji publicznej, zagwarantowanej każdej osobie fizycznej w przywołanym wyżej art. 2 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł Przewodniczący Rady Miasta Chorzów, reprezentowany przez radcę prawnego.
Skarżący kasacyjnie wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości, rozpoznanie skargi E. S. i jej oddalenie. Wystąpił też o zasądzenie od skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, wg norm przepisanych.
Zaskarżonemu wyrokowi wnoszący skargę kasacyjną zarzucił naruszenie przepisu prawa materialnego, a mianowicie art. 7 ust. 1 oraz art. 10 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez błędną wykładnię, tj. przyjęcie, że dane umieszczone w Biuletynie Informacji Publicznej winny być udostępniane na wniosek.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej, jej autor, podniósł, iż zaskarżony wyrok jest nieprawidłowy, ponieważ wszystkie informacje, o udostępnienie których wnosił skarżący zostały opublikowane w Biuletynie Informacji Publicznej. Z kolei organ, pismem z dnia [...] maja 2011 r., ale również i wcześniejszymi pismami stanowiącymi odpowiedzi na wnioski skarżącego, informował go o tym fakcie, przy czym organ jednocześnie stwierdził, że pismo z dnia [...] maja 2011 r. zawierało wyliczenie niektórych informacji znajdujących się w Biuletynie Informacji Publicznej.
Wnoszący skargę kasacyjną zwrócił uwagę, że zarówno plan pracy Rady Miasta, plan pracy poszczególnych Komisji, odpisy wszystkich uchwał podjętych na sesji Rady w dniu [...] grudnia 2010 r. oraz informacje o cenie nabycia udziałów opublikowane zostały w BIP. W zakresie żądania przedstawienia informacji o adresach mailowych osób wybranych do Rady Miasta Chorzów skarżący kasacyjnie organ powołał się na treść punktu 9 pisma z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...], twierdząc, że to w tym właśnie piśmie skarżący uznał, że wykaz radnych wraz z danymi kontaktowymi publikowany jest w Biuletynie.
Natomiast w końcowej części uzasadnienia skargi kasacyjnej Przewodniczący Rady Gminy przyznał, że wprawdzie faktycznie nie udzielił skarżącemu informacji, że każda z żądanych przez niego informacji publicznych znajduje się Biuletynie Informacji Publicznej, to jednak żaden przepis prawa nie nakłada na organ tego rodzaju obowiązku.
W piśmie procesowym z dnia 29 lutego 2012 r. E. S. wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej i podkreślił, iż w dacie wydania orzeczenia przez WSA w Gliwicach żadna informacja publiczna, w zakresie wskazanym w wyroku z dnia 24 listopada 2011 r. nie została opublikowana w BIP. Poza adresami e-mail radnych, które opublikowano w BIP już po wydaniu orzeczenia przez Sąd I instancji, skarżący nie doszukał się pozostałych wnioskowanych informacji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie występują, enumeratywnie wyliczone w art. 183 § 2 ustawy, przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego. Dlatego też, przy rozpoznawaniu sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej.
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Odnosząc się do zarzutu naruszenia prawa materialnego, tj. art. 7 ust. 1 oraz art. 10 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez ich błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że dane umieszczone w Biuletynie Informacji Publicznej winny być udostępnione na wniosek, wskazać należy, iż WSA w Gliwicach zobowiązał Przewodniczącego Rady Miasta Chorzów do załatwienia wniosku E. S. z dnia [...] maja 2011 r. w zakresie informacji objętej akapitami od 1 do 5 w terminie 14 dni.
Wniosek, do załatwienia którego zobowiązano organ dotyczył:
- 1. informacji o planie pracy Rady Miasta Chorzów i poszczególnych komisji stałych lub informacji o terminie przyjęcia takich planów pracy;
- 2. odpisów wszystkich uchwał podjętych przez Radę Miasta na sesji w dniu [...] grudnia 2010 r.
- 3. argumentacji za podjęciem uchwały o wyrażeniu zgody na zakup pięciu udziałów w [...] Spółka z o.o. w Chorzowie od wspólnika Huty "[...]" w upadłości likwidacyjnej,
- 4. informacji o ustalonej lub szacowanej cenie nabycia pięciu udziałów w [...] Spółka z o.o. w Chorzowie,
- 5. informacji o adresach email osób wybranych do Rady Miasta Chorzów.
Sąd I instancji, zobowiązując Przewodniczącego Rady Miasta Chorzów do załatwienia wniosku z dnia [...] maja 2011 r., wyjaśnił, iż odpowiedź zawarta w piśmie z dnia [...] maja 2011 r. nie załatwiała w całości sprawy, ani bowiem pismo z dnia [...] maja 2011 r., ani też wcześniejsze pismo z dnia [...] maja 2011 r., odwołujące się do pisma z dnia [...] stycznia 2011 r., nie odnosi się w najmniejszym nawet zakresie do wskazanych wyżej, żądanych informacji.
Autor skargi kasacyjnej upatruje naruszenia przepisu art. 7 ust. 1 oraz art. 10 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej w nałożeniu przez Sąd I instancji obowiązku rozpatrzenia wniosku z dnia [...] maja 2011 r., pomimo iż żądane we wniosku informacje zawarte są w Biuletynie Informacji Publicznej. Pełnomocnik podkreśla, iż pismem z dnia [...] maja 2011 r. oraz wcześniejszymi pismami stanowiącymi odpowiedzi na wnioski skarżącego o udostępnienie informacji publicznej, skarżący był informowany, że żądane przez niego dane publikowane są w BIP. Pismo z dnia [...] maja 2011 r. zawierało natomiast wyliczenie niektórych informacji znajdujących się w Biuletynie.
Rozpatrując ten zarzut, trzeba zauważyć, że zaskarżony wyrok oparty został na przepisie art. 149 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności, lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.
Oznacza to, że Sąd I instancji ustalił, iż w sprawie Przewodniczący Rady Miasta Chorzów pozostawał bezczynny wobec wniosku skarżącego o udzielenie informacji publicznej. Ustalenie to jest wiążące, ponieważ w skardze kasacyjnej nie został postawiony zarzut naruszenia przez Sąd I instancji przepisów P.p.s.a., skutkujący wadliwym ustaleniem przez Sąd stanu faktycznego sprawy, podczas gdy, jak to zaznaczono na wstępie rozważań, stosownie do art. 183 § 1 ustawy P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania (por. wyrok NSA z dnia 7 grudnia 2010 r., I OSK 1736/10).
W ugruntowanym już orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że ustalenia faktyczne nie mogą być podważane poprzez postawienie Sądowi zarzutów naruszenia przepisów prawa materialnego. W kontekście takich poglądów można, zatem wyprowadzić wniosek, że błędne zastosowanie (bądź niezastosowanie) przepisów materialnoprawnych każdorazowo pozostaje w ścisłym związku z ustaleniami stanu faktycznego sprawy.
W konsekwencji oznaczać to będzie zasadniczo brak możliwości skutecznego powoływania się na zarzut wadliwego zastosowania prawa materialnego w sytuacji, gdy nie zakwestionowano równocześnie ustaleń stanu faktycznego, na których oparto skarżone rozstrzygnięcie.
Stanowisko zbieżne z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny prezentował zresztą w licznych swych rozstrzygnięciach, akcentując, jak w wyroku z dnia 13 października 2004 r., sygn. FSK 548/04 (Lex nr 147685), że "brak skutecznego zarzutu podważającego ocenę legalności w sprawie ustalenia stanu faktycznego wyklucza możliwość oceny zarzutów naruszenia prawa materialnego", czy też w wyroku z dnia 14 października 2004 r., sygn. FSK 568/04 (ONSAiWSA z 2005 r., nr 4, poz. 67), że "nie można w sposób skuteczny stawiać zarzutu nietrafnego zastosowania normy prawa materialnego, gdy z uzasadnienia skargi wynika, że wadliwie ustalone zostały okoliczności stanu faktycznego, bez wskazania przy tym, jakie normy postępowania zostały naruszone przez Sąd w procesie kontroli legalności decyzji" (por. także wyroki NSA z dnia: 20 stycznia 2006 r., sygn. I FSK 507/05, Lex nr 187513; 1 grudnia 2005 r., sygn. I FSK 397/05, Lex nr 187443; z dnia 27 października 2005 r., sygn. I FSK 130/05, Lex nr 187787; 8 lipca 2005 r., sygn. I FSK 29/05, Lex nr 172998; 1 lipca 2005 r., sygn. FSK 2680, Lex nr 173052; 6 kwietnia 2005 r., sygn. FSK 692/04, Lex nr 154853).
Z tych względów powołanie w skardze kasacyjnej zarzutu naruszenia przez Sąd I instancji wyłącznie przepisów prawa materialnego – art. 7 ust. 1 i art. 10 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej nie może doprowadzić do podważenia stanowiska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach co do pozostawania organu w bezczynności, tym bardziej, iż pełnomocnik organu w skardze kasacyjnej przyznaje, iż organ nie wskazał skarżącemu, odnośnie każdej z żądanych informacji, że znajduje się ona w Biuletynie Informacji Publicznej.
Rozstrzygnięcie Sądu I instancji uznać należy zatem za prawidłowe.
Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania administracyjnego Sąd orzekł na podstawie art. 204 pkt 2 P.p.s.a.