Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 14 stycznia 2008 r., sygn. akt II SA/Kr 1131/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę T. L. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] sierpnia 2007 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Starosty Tatrzańskiego z dnia [...] maja 2007 r., przyznającą skarżącemu odszkodowanie w kwocie [...] zł za udział wynoszący ¼ w całości działki nr [...] o powierzchni [...] ha, położonej w Zakopanem, przy ul. [...], przejętej pod drogę publiczną.
Wyrok został wydany w następujących okolicznościach sprawy:
Wnioskiem z dnia [...] grudnia 2005 r. skarżący wystąpił do Starosty Tatrzańskiego o ustalenie odszkodowania za wskazaną wyżej działkę gruntu o numerze [...], przejętą decyzją Wojewody Małopolskiego z dnia [...] października 2006 r. przez Województwo Małopolskie z dniem [...] stycznia 1999 r. pod drogę wojewódzką nr [...]. Z ustaleń organów wynikało, że skarżący jest od [...] marca 2001 r. właścicielem całej działki nr [...], w tym także działki nr [...], która w dniu [...] stycznia 1999 r. była współwłasnością w 1/2 części K. O., a po ¼ części skarżącego i M. L. Sporządzony w toku postępowania administracyjnego operat szacunkowy określił wartość działki nr [...] na kwotę [...] zł. W oparciu o te ustalenia Starosta Tatrzański na podstawie przepisów art. 129, 130 i 132 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. (Dz. U. z 2004 r., nr 261, poz. 2603 ze zm.) oraz art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. nr 133, poz. 872 ze zm.), zwanej dalej przepisami wprowadzającymi, orzekł o należnym skarżącemu odszkodowaniu. W uzasadnieniu wyjaśnił, że kwotę odszkodowania ustalono proporcjonalnie do udziału skarżącego, według stanu na dzień 31 grudnia 1998 r.
W odwołaniu skarżący zakwestionował stanowisko organu I instancji, gdyż na koniec 1998 r. działka nr [...] stanowiła jednolitą całość i dopiero [...] marca 2001 r. została podzielona na działki nr [...] (stanowiącą współwłasność T. i M. L.) oraz [...] (własność K. O.). W związku z budową chodnika z działki nr [...] wyodrębniono działkę nr [...] a z działki nr [...] działkę nr [...]. Tym samym odszkodowanie powinno obejmować utraconą część nieruchomości skarżącego a nie jego udział w całości działki.
Wojewoda Małopolski utrzymując w mocy decyzję organu I instancji podzielił jego argumentację.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, na których oparto rozstrzygnięcie administracyjne oraz nie uwzględnienie wszystkich okoliczności sprawy, a w szczególności stanu własności spornej nieruchomości, jaki kształtował się w okresie od 31 grudnia 1998 r. do chwili ustalenia odszkodowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę, nie dopatrując się ani naruszenia przepisów prawa materialnego ani przepisów postępowania.
W skardze kasacyjnej, na podstawie kasacyjnej naruszenia przepisów postępowania zarzucono naruszenie przepisów art. 133 § 1 i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., przez pominięcie części materiału dowodowego obrazującego okoliczności wywłaszczenia nieruchomości stanowiącej działkę nr [...], zaś na podstawie kasacyjnej naruszenia praw materialnego zarzucono błędną interpretację przepisów art. 73 § 1, 4 i 5 Przepisów wprowadzających przez przyjęcie, że skarżącemu należy się wyłącznie udział w działce nr [...] z pominięciem również wywłaszczonej działki nr [...].
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W sprawie o sygnaturze akt I OSK 313/08 Naczelny Sąd Administracyjny postanowił na podstawie art. 187 § 1 P.p.s.a. przedstawić składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozstrzygnięcia budzące poważne wątpliwości następujące zagadnienie prawne:
"czy osobą uprawnioną do odszkodowania i złożenia wniosku, o którym mowa w art. 73 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. nr 133, poz. 872 ze zm.) jest wyłącznie osoba, która była właścicielem nieruchomości zajętej pod drogę publiczną w dniu 1 stycznia 1999 r., czy także osoba, która po dniu 1 stycznia 1999 r., ale przed wydaniem decyzji na podstawie art. 73 ust. 3 tej ustawy, nabyła taką nieruchomość w drodze umowy w formie aktu notarialnego i została wpisana jako właściciel nieruchomości w księdze wieczystej, w trybie art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz. U. nr 124, poz. 1361 ze zm.).
W ocenie Sądu udzielenie odpowiedzi na wskazane pytanie prawne będzie miało istotne znaczenie dla rozpoznania przedmiotowej skargi kasacyjnej.
Mając na uwadze podniesione wyżej względy, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 131 i art. 193 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił z urzędu zawiesić postępowanie sądowe do czasu udzielenia odpowiedzi przez skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego na pytanie prawne zadane w sprawie o sygn. I OSK 313/08.