Uzasadnienie
W. N. wniósł w dniu 15 grudnia 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze stanowiska i przeniesienia do rezerwy kadrowej. Skarżący zażądał uchylenia obydwu decyzji w części określającej okres jego przebywania w rezerwie kadrowej.
Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę W. N. Jak wskazał Sąd art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2008 r. Nr 141, poz. 892 ze zm.), stanowi, że skarga do właściwego sądu administracyjnego nie może być wniesiona na decyzje w sprawach wyznaczenia, przeniesienia i zwolnienia ze stanowiska służbowego oraz przeniesienia do rezerwy kadrowej lub do dyspozycji. Wobec powyższego Sąd stwierdził, że w związku z dyspozycją art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych skarga W. N. o uchylenie zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji w przedmiocie zwolnienia ze stanowiska i przeniesienia do rezerwy kadrowej w części określającej okres przebywania w rezerwie kadrowej jest niedopuszczalna i podlega obligatoryjnemu odrzuceniu. Wynika to z faktu wyłączenia w ogóle możliwości skontrolowania przez sąd administracyjny decyzji w przedmiocie zwolnienia ze stanowiska i przeniesienia do rezerwy kadrowej. Tym bardziej wyłączona jest możliwość kontroli zaskarżonej decyzji w części.
Od powyższego postanowienia W. N. wniósł skargę kasacyjną, zarzucając mu naruszenie art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Mając powyższe na uwadze skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że przepis art. 8 ust. 2 pkt 1 w/w ustawy nie wymienia czasookresu przebywania w dyspozycji jak i w rezerwie kadrowej, gdyż kwestie powyższe reguluje art. 20 ust. 2 oraz art. 45 ust. 2a ustawy. Nie można zgodzić się z Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, że skoro spraw kadrowych nie rozpatruje sąd administracyjny to i części tych spraw - również nie. Podstawą statuującą okres przebywania w rezerwie kadrowej są przepisy dalsze, nie mieszczące się w zakazie art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przedmiotem skargi W. N. jest decyzja Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...], utrzymująca w mocy decyzję z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze stanowiska i przeniesienia do rezerwy kadrowej. Jednym z elementów powyższej decyzji było określenie okresu przebywania skarżącego w rezerwie kadrowej.
Zgodnie z art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, skarga do właściwego sądu administracyjnego nie może być wniesiona na decyzje w sprawach wyznaczenia, przeniesienia i zwolnienia ze stanowiska służbowego oraz przeniesienia do rezerwy kadrowej lub do dyspozycji. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że prawidłowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że skarga na przedmiotową decyzję Ministra Obrony Narodowej jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Odnoszą się do argumentów podniesionych w skardze kasacyjnej należy stwierdzić, że nie zasługują one na uwzględnienie. Zgodzić się bowiem należy z interpretacją powyższego przepisu dokonaną przez Sąd I instancji, iż skoro ustawodawca wyłączył możliwość złożenia skargi w sprawie przeniesienia do rezerwy kadrowej lub do dyspozycji to również brak jest możliwości zaskarżenia decyzji orzekających w tym przedmiocie w części dotyczącej okresu w jakim żołnierz ma przebywać w rezerwie kadrowej lub w dyspozycji.
W takiej sytuacji należy stwierdzić, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo orzekł o odrzuceniu skargi W. N. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] listopada 2008 r., nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze stanowiska i przeniesienia do rezerwy kadrowej. Podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia art. 20 ust. 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych regulującego okres przebywania żołnierza w rezerwie kadrowej okazał się więc być nieuzasadniony.
Z tego względu na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę kasacyjną należało oddalić.