Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 listopada 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 1811/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę T. Z. na uchwałę Rady Izby Notarialnej w Warszawie z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, iż pismem z dnia 27 maja 2013 r. T. Z. wystąpił do Rady Izby Notarialnej w Warszawie z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej uchwały Rady Izby Notarialnej w Warszawie z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...].
W odpowiedzi na powyższy wniosek Rada Izby Notarialnej w Warszawie wydała w dniu [...] czerwca 2013 r. uchwałę nr [...], którą: 1) odmówiła T. Z. przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, 2) odrzuciła wniosek T. Z. o ponowne rozpatrzenie sprawy, zakończonej uchwałą Rady Izby Notarialnej z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...].
W pouczeniu do ww. uchwały zawarta została informacja, że od uchwały przysługuje odwołanie do Krajowej Rady Notarialnej za pośrednictwem Rady Izby Notarialnej w Warszawie w terminie 14 dni od dnia doręczenia.
Przedmiotową uchwałę T. Z. otrzymał 2 lipca 2013 r.
Pismem z dnia 13 sierpnia 2013 r. T. Z. wniósł odwołanie od ww. uchwały do Krajowej Rady Notarialnej za pośrednictwem Rady Izby Notarialnej w Warszawie.
Jednocześnie pismem z dnia 13 sierpnia 2013 r., T. Z. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - za pośrednictwem organu - skargę na wymienioną uchwałę z dnia [...] czerwca 2013 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucając skargę stwierdził, że zaskarżona uchwała zawiera błędne pouczenie co do prawa wniesienia od niej odwołania do Krajowej Rady Notarialnej za pośrednictwem Rady Izby Notarialnej w Warszawie w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Uchwała Rady Izby Notarialnej w Warszawie z dnia [...] czerwca 2013 r. w przedmiocie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy jest rozstrzygnięciem, które nie podlega zaskarżeniu w administracyjnym toku instancji, na które przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący wprawdzie skorzystał z prawa wniesienia na wymienioną uchwałę skargi do WSA w Warszawie, niemniej jednak uczynił to z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a. bowiem ostatni dzień terminu do wniesienia skargi upłynął w dniu 1 sierpnia 2013 r.
Jednocześnie Sąd I instancji zauważył, iż błędne pouczenie zawarte w zaskarżonej uchwale nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia, może stanowić ono podstawę do przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej. W rozpoznawanej sprawie skarżący jednak nie wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Skargę kasacyjną na powyższe postanowienie wniósł T. Z., zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
- 1) art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a." w zw. z art. 111 § 2 k.p.a. poprzez błędne przyjęcie, że skarga na uchwałę Rady Izby Notarialnej w Warszawie z dnia [...] czerwca 2013 r. w przedmiocie wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy została wniesiona z uchybieniem ustawowego trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, podczas gdy ww. skarga została wniesiona z zachowaniem tego terminu;
- 2) art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. w zw. z art. 111 § 1, § 1b i § 2 k.p.a. poprzez bezpodstawne odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej z powodu wniesienia po upływie terminu do jej wniesienia, podczas gdy przedmiotowa skarga została wniesiona z zachowaniem ustawowego trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia;
- 3) art. 133 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 111 § 1b i § 2 k.p.a. poprzez nierozpoznanie sprawy w oparciu o całość akt sprawy, co skutkowało nieuwzględnieniem faktu, że skarżący skorzystał z uprawnienia wynikającego z art. 111 § 1 k.p.a. co do wystąpienia do organu o sprostowanie błędnego pouczenia zawartego w zaskarżonej uchwale, a następnie wniósł skargę w terminie 14 dni od dnia doręczenia postanowienia organu o odmowie sprostowania błędnego pouczenia stosownie do treści art. 111 § 2 k.p.a., w wyniku czego Sąd I instancji błędnie uznał, że przedmiotowa skarga nie została wniesiona z zachowaniem ustawowego trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia.
W oparciu o powyższe zarzuty skarżący kasacyjnie wniósł o:
- 1) uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania;
- 2) rozpoznanie sprawy na rozprawie;
- 3) zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Rada Izby Notarialnej w Warszawie wniosła o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania, podzielając argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga kasacyjna podlega uwzględnieniu.
Zgodnie z treścią art. 111 § 1 k.p.a. "Strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia, co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. (...) Uzupełnienie lub odmowa uzupełnienia decyzji następuje w formie postanowienia" (art. 111 § 1b k.p.a.). "W przypadku wydania postanowienia, o którym mowa w § 1b, termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od dnia jego doręczenia lub ogłoszenia" (art. 111 § 2 k.p.a.).
Jak wynika z powołanych przepisów, konstrukcja orzeczenia o uzupełnieniu lub odmowie uzupełniania decyzji lub postanowienia nie ma samodzielnego bytu prawnego, ale pozostaje częścią aktu administracyjnego, którego uzupełnienia domaga się strona. W związku z tym dzieli ono losy również tego aktu w postępowaniu odwoławczym (zażaleniowym). Z tych też przyczyn na rozstrzygnięcie z art. 111 k.p.a. nie przysługuje zażalenie, a skutkiem procesowym zgłoszenia wniosku o jego wydanie jest przesunięcie początku terminu do wniesienia środka zaskarżenia na dzień doręczenia postanowienia, o którym mowa w art. 111 § 1b k.p.a.
Wskazując na powyższe, zwrócić należy uwagę należy, iż uchwała Rady Izby Notarialnej w Warszawie z dnia [...] czerwca 2013 r. została doręczona stronie skarżącej w dniu 2 lipca 2013 r. Nie oznacza to jednak, iż złożona w dniu 13 sierpnia 2013 r. skarga jest spóźniona. Jak wynika bowiem z akt sprawy, pismem z dnia 15 lipca 2013 r. T. Z. wystąpił do organu z wnioskiem o sprostowanie pouczenia zawartego w uchwale z dnia [...] czerwca 2013 r., w wyniku którego uchwałą z dnia [...] lipca 2013 r. Rady Izby Notarialnej w Warszawie odmówiła sprostowania ww. uchwały. Uchwała ta została doręczone skarżącemu w dniu 31 lipca 2013 r. Zasadnie zatem skarżący kasacyjnie domaga się uwzględnienia tej okoliczności, jako przemawiającej za przyjęciem, iż przedmiotowa skarga została wniesiona w terminie.
Z tych też przyczyn uwzględnieniu podlegał zarzut naruszenia przepisów art. 53 § 1 P.p..s.a. w zw. z art. 111 § 2 k.p.a.
Mając powyższe okoliczności na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 182 § 1 P.p.s.a.
Odnosząc się do wniosku o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego, wskazać należy, iż przepisy art. 203 i 204 P.p.s.a. nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie Sądu I instancji kończące postępowanie w sprawie (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07, ONSAiWSA 2008 r., nr 2, poz. 23).