Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 2 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę Zarządu Powiatu K. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia [...] lutego 2014 r. w przedmiocie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd wskazał, że postanowieniem z dnia 30 maja 2014 r. sygn. akt II SA/Gd 257/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił przedmiotową skargę z uwagi na brak przymiotu strony skarżącego w niniejszym postępowaniu. Postanowienie to zostało uchylone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2014 r. sygn. akt I OSK 2089/14. Sąd kasacyjny uznał, że skoro Zarząd Powiatu był adresatem decyzji to uznać go należy za stronę postępowania administracyjnego w myśl art. 28 k.p.a. Legitymacja do działania w postępowaniu rozciągała się także na postępowanie sądowoadministracyjne, stosownie do treści art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.).
Po zwrocie akt, zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 października 14 sierpnia 2014 r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych poprzez nadesłanie odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem w terminie siedmiu dni, od daty otrzymania zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. W zakreślonym terminie pełnomocnik strony skarżącej nadesłał odpis skargi kasacyjnej z dnia 25 czerwca 2014 r., zamiast odpisu skargi. Skoro zatem, pomimo wezwania, skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi, podlegała ona odrzuceniu stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł Zarząd Powiatu K. zarzucając Sądowi naruszenie art. 49 § 1 w związku z art. 47 § 1 p.p.s.a. przez nieuzasadnione wezwanie do uzupełniania braków formalnych skargi, w sytuacji gdy wcześniej podjęte przez Sąd czynności wskazują że barki takie nie występowały, naruszenie art. 49 § 1 i art. 6 w związku z art. 67 § 5 p.p.s.a. przez nieuzasadnione, niepełne niejednoznaczne i wprowadzające w błąd sformułowanie wezwania do usunięcia braków formalnych skargi, naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi mimo nieprawidłowego i nieuzasadnionego wezwania do usunięcia braków formalnych skargi, co spowodowało że termin ten nie zaczął biec, a wezwanie pozbawione było sankcji i w konsekwencji brak było podstaw do odrzucenia skargi, a także naruszenie art. 141 § 4 w związku z art. 166 p.p.s.a. poprzez nieprzedstawienie stanu faktycznego sprawy i niewyjaśnienie przyczyn zastosowania przyjętych podstaw prawnych dla zaskarżonego postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarg kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Jeżeli zaś pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie Sąd wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi z dnia 26 marca 2014 r. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia [...] lutego 2014 r. poprzez nadesłanie jej odpisu poświadczonego za zgodność z oryginałem. W przedmiotowej sprawie udział bierze dwóch uczestników postępowania, zatem niezbędne było nadesłanie do sądu skargi wraz z trzema odpisami (jednym dla organu oraz dwoma dla uczestników postępowania). Na prezentacie sądu znajdującej się na odpowiedzi na skargę znajduje się informacja, że w przesłanych do sądu dokumentach znajduje się skarga oraz jeden jej odpis. Skoro więc do Sądu nadesłany został tylko jeden odpis strona powinna uzupełnić brak formalny skargi poprzez nadesłanie jeszcze jednego odpisu.
Nie można zgodzić się z podnoszonym w skardze kasacyjnej argumentem, że wezwanie to było niejasno sformułowane i nie pozwalało pełnomocnikowi na ustalenie czy Sąd wzywa stronę skarżącą do nadesłania odpisu skargi, czy skargi kasacyjnej. W wezwaniu została dokładnie wskazana data sporządzenia skargi oraz decyzja, która została nią zaskarżona. Taki sposób sformułowania przedmiotowego wezwania należy uznać za prawidłowy. Jego treść nie powinna pozostawiać żadnych wątpliwości szczególnie profesjonalnemu pełnomocnikowi.
Nieskuteczne jest także stwierdzenie, że skoro Sąd I instancji wydał już wcześniej postanowienie o odrzuceniu skargi ze względu na nieposiadanie przez skarżącego przymiotu strony, to jednocześnie uznał on iż brak jest jakichkolwiek innych braków formalnych skargi. Żaden przepis ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie określa bowiem w jakiej kolejności powinny być badane i uzupełnianie braki formalne skargi. W przypadku ustalenia przez sąd, że skarga będzie podlegała odrzuceniu zbędnym jest uzupełnianie jej braków formalnych poprzez nadesłanie odpisu skargi lub uiszczeni należnego wpisu. Jeżeli jednak skarga ma podlegać rozpoznaniu merytorycznemu sąd zobowiązany jest do kontroli formalnej pisma wszczynającego postępowanie jakim jest skarga.
Zasadnie zatem Sąd I instancji badając formalnie skargę dostrzegł, że brak jest jej odpisów w wystarczającej ilości i w prawidłowy sposób wezwał stronę do uzupełnienia tego braku formalnego, a następnie w wyniku jego nieuzupełnienia odrzucił skargę.
Jednocześnie niezbędnym jest wskazanie, ze w związku podjęciem przez Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów w dniu 16 lutego 2016 r. uchwały sygn. akt I OPS 2/15, uznać należy że strona skarżąca nie posiada legitymacji prawnej do brania udziału w niniejszym postępowaniu. Zgodnie bowiem z powołana uchwałą powiat nie ma legitymacji procesowej strony w sprawie o ustalenie wysokości odszkodowania od powiatu za nieruchomość przejętą pod drogę publiczną, która stała się własnością powiatu, jeżeli decyzję wydaje starosta na podstawie art. 12 ust. 4a w związku z art. 11a ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz.U. z 2013 r., poz. 687 ze zm.) oraz art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz.U. z 2015 r., poz. 1445). W niniejszej spawie decyzję z dnia 15 stycznia 2014 ustalającą wysokość odszkodowania oraz nakazującą jego wypłatę Zarządowi Powiatu K. wydał Starosta K. W konsekwencji uznać należy, że powiat K., którego organem jest Zarząd Powiatu K., nie ma legitymacji procesowej strony w przedmiotowej sprawie, co również stanowić powinno przyczynę odrzucenia skargi.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną.