Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 lutego 2013 r. działający za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika M. Z. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 listopada 2012 r., sygn. akt I SA/Wa 1387/12 w sprawie ze skargi M. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego.
Następnie pismem z dnia 28 lutego 2013 r. pełnomocnik M. Z. cofnął w jego imieniu powyższą skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: P.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie Sąd nie znalazł podstaw aby uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne.
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W myśl art. 193 P.p.s.a. jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym.
Mając powyższe na uwadze, ze względu na cofnięcie skargi kasacyjnej przez pełnomocnika M. Z., należało umorzyć postępowanie sądowe wszczęte tą skargą.
W takim stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.