Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 10 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 537/13

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska
Rozpoznanie
w dniu 10 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Miasta Stołecznego Warszawy – Zarządu Transportu Miejskiego o wstrzymaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 listopada 2012 r. sygn. akt I SA/Wa 845/12
Sprawa
w sprawie ze skargi [...] S.A. w Warszawie na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] marca 2012 r., nr [...] w przedmiocie ograniczenia korzystania z nieruchomości

Sentencja

postanawia:

  1. odrzucić wniosek

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 14 listopada 2012 r., sygn. akt I SA/Wa 845/12, uchylił decyzję Wojewody z dnia [...] marca 2012 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty Otwockiego z dnia [...] grudnia 2011 r., w przedmiocie ograniczenia korzystania z nieruchomości.

Skargę kasacyjną na przedmiotowy wyrok wniósł uczestnik postępowania – Miasto Stołeczne Warszawa – Zarząd Transportu Miejskiego, reprezentowany przez radcę prawnego, w której zawarto również wniosek o wstrzymanie wykonania tegoż wyroku.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.), dalej: P.p.s.a., po przekazaniu skargi sądowi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, za wyjątkiem wskazanym w tym przepisie.

Z przyjętej wykładni powołanego przepisu wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dopuszczalne jest również na etapie postępowania kasacyjnego (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07; ONSAiWSA 2007 nr 4, poz. 77). Przepis ten odnosi się jednak wyłącznie do aktów lub czynności wydanych przez organy administracji publicznej i w żadnym razie nie dotyczy wyroków sądów administracyjnych. Celem instytucji prawnej uregulowanej w art. 61 § 3 P.p.s.a., jest wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, a więc zapewnienie skarżącemu ochrony tymczasowej w toku postępowania sądowego przed następstwami wadliwych aktów lub czynności organów administracji publicznej, których wykonanie może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Stosowanie art. 61 § 3 P.p.s.a. w toku postępowania kasacyjnego może dotyczyć wyłącznie aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 P.p.s.a. Oznacza to, że powołany przepis nie znajduje zastosowania do wyroków sądów administracyjnych.

Na marginesie należy przypomnieć pełnomocnikowi uczestnika postępowania, że w sytuacji, gdy od wyroku Sądu I instancji została wniesiona skarga kasacyjna, to wyrok ten jest nieprawomocny i nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia.

Naczelny Sąd Administracyjny, mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 i art. 193 P.p.s.a. odrzucił wniosek jako niedopuszczalny.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 23 października 2014 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.