Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 17 listopada 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną J.W., reprezentowanego przez adwokata z urzędu M.G., wniesioną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 25 lutego 2009 r., sygn. akt II SA/OI 534/08, którym oddalona została skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie.
W wydanym wyroku Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł co do wniosku pełnomocnika skarżącego ustanowionego z urzędu o przyznaniu mu wynagrodzenia za wykonaną pomoc prawną, należnego mu od Skarbu Państwa, gdyż stosownie do art. 250, 258 § 2 pkt 8 i § 3 oraz art. 259 i 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) następuje to przed wojewódzkim sądem administracyjnym, który jest w tym przedmiocie Sądem pierwszej instancji. Jak wynika z treści § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) pełnomocnik skarżącego winien złożyć temu Sądowi stosowne oświadczenie, o jakim mowa w tym przepisie. Podkreślenia wymaga, iż w uzasadnieniu powyższego wyroku Naczelny Sąd Administracyjny zawarł stosowne pouczenie co do postępowania w kwestii wynagrodzenia pełnomocnika działającego w ramach przyznanego stronie prawa pomocy.
Z uwagi na powyższe, wniosek o uzupełnienie wyroku z dnia 17 listopada 2009 r. w zakresie orzeczenia o wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu, skierowany do Naczelnego Sądu Administracyjnego, podlegał odrzuceniu jako niedopuszczalny, o czym Sąd ten orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 w zw. z art. 64 § 3 i art. 157 § 2 oraz art. 166 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.