Uzasadnienie
Decyzją z dnia (...) października 2009 r. nr (...) Komendant Wojewódzki Policji we W., po rozpoznaniu odwołania L. W. od rozkazu personalnego Komendanta Miejskiego Policji w L. z dnia (...) sierpnia 2009 r. nr (...) w sprawie zwolnienia ze służby w Policji, uchylił zaskarżony rozkaz personalny w części dotyczącej określenia daty zwolnienia, ustalił datę zwolnienia ze służby na dzień (...) listopada 2009 r., w pozostałym zakresie kwestionowany rozkaz utrzymał w mocy.
Decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 24 października 2009 r.
Na tę decyzję w dniu 26 listopada 2009 r. pełnomocnik skarżącego złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zaskarżonym postanowieniem z dnia 12 stycznia 2010 r., sygn. akt IV SA/Wr 618/09, odrzucił skargę stwierdzając, że została ona wniesiona po terminie.
Sąd wskazał, że akt sprawy wynika, iż zaskarżoną decyzję (zawierającą prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie jej zaskarżenia) doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 24 października 2009 r., zatem termin do jej wniesienia upływał w dniu 23 listopada 2009 r. Tymczasem skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 26 listopada 2009 r., a więc po upływie terminu do jej wniesienia. W tej sytuacji Sąd uznał, że skargę należało uznać za spóźnioną.
Od tego postanowienia L. W. złożył skargę kasacyjną, wnosząc o jego uchylenie w części odrzucenia skargi i przekazanie Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Wniesiono także o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie art. 58 § 1 pkt w związku z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), polegające na odrzuceniu skargi L. W. z uwagi na przekroczenie 30 – dniowego terminu do jej wniesienia, gdy tymczasem skarga ta została wniesiona z zachowaniem tegoż terminu.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, że Sąd błędnie określił datę doręczenia zaskarżonej decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia (...) października 2009 r. Sąd uznał, że datą tą jest 24 października 2009 r., a w istocie doręczenia dokonano w dniu 29 października 2009 r., co potwierdza załączone do niniejszej skargi kasacyjnej pismo Poczty Polskiej SA. Urząd Pocztowy (...)
W związku z tym skarżący kasacyjnie stwierdził, że skarga kasacyjna została wniesiona z zachowaniem ustawowego terminu przewidzianego do jej złożenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 53 w związku z art. 54 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
W niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął, że zaskarżoną decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia (...) października 2009 r., doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 24 października 2009 r., gdyż taka data wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych rozpoznawanej sprawy. Natomiast data 29 października 2009 r., na którą to datę powołano się w skardze kasacyjnej, nie jest datą odbioru przedmiotowej decyzji, lecz datą nadania zwrotnego poświadczenia odbioru do Komendy Wojewódzkiej Policji we W. W związku z tym uznać należy, że skoro przedmiotową decyzję doręczono w dniu 24 października 2009 r., a skargę złożono w urzędzie pocztowym w dniu 26 listopada 2009 r., to ustawowy 30 – dniowy termin do złożenia skargi został przekroczony.
Tym samym Sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił skargę L. W., jako złożoną po terminie.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 182 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.
Naczelny Sad Administracyjny nie orzekł o kosztach, gdyż przepisy art. 209 i 210 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, mają zastosowanie tylko do kosztów postępowania między stronami. Natomiast wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną, należne od Skarbu Państwa (art. 250 wskazanej ustawy), przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258 - 261 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stosownie do § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), pełnomocnik skarżącego powinien złożyć wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu stosowne oświadczenie, o jakim mowa w tym przepisie.