Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 7.02.2005 r. sygn. akt 2 II SA 1182/03, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzje tegoż Kolegium z dnia [...] nr [...], którymi stwierdzono nieważność decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia 12.08.1999 r. w sprawie zmiany klasyfikacji samochodu osobowego zarejestrowanego na rzecz J. D. na samochód ciężarowy specjalizowany uniwersalny. Samorządowe Kolegium uznało, iż decyzja rażąco narusza art. 68 ust. 9 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. Nr 98, poz. 602 ze zm.), bowiem warunkiem dokonania zmiany w dowodzie rejestracyjnym pojazdu zarejestrowanego jako osobowy, po dokonaniu w nim przez jego właściciela prowadzącego działalność gospodarczą – zmian konstrukcyjnych jest przedstawienie przez niego nowego świadectwa homologacji na dany typ pojazdu, a J. D. przedstawiła tylko dodatkowe badania techniczne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zarzucił organowi naruszenie art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., brak ustaleń mających istotne naruszenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Sąd stwierdził, że pierwszej rejestracji pojazdu sprowadzonego ze Stanów Zjednoczonych, dokonano na podstawie świadectwa stwierdzającego prawo własności pojazdu, dowodu odprawy celnej, zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym, w którym określono rodzaj pojazdu jako osobowy, natomiast nie przedstawione zostało świadectwo homologacji, które określałoby rodzaj pojazdu i wobec tego uznanie przez Kolegium, że do zmiany klasyfikacji tego pojazdu niezbędne było przedstawienie nowego świadectwa było przekonanie, skoro organ nie ustalił jakie świadectwo homologacji posiadał samochód przy sprowadzeniu go z zagranicy.
Skargę kasacyjną od tego wyroku wniosło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], domagając się uchylenia wyroku i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania i zarzucając naruszenie art. 68 ust. 9 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 515 ze zm.) przez błędną jego wykładnię oraz naruszenie przepisów postępowania – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności art. 145 § 1 pkt c przez nieuzasadnione przyjęcie, że decyzję wydano z innym naruszeniem przepisów postępowania jeśli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, art. 133 § 1 poprzez pominięcie przy rozstrzyganiu sprawy części materiału dowodowego, który miał wpływ na treść rozstrzygnięcia, art. 141 § 4 zd. 2 i art. 153, poprzez niezawarcie w wyroku wskazań co do dalszego postępowania. W uzasadnieniu skargi podkreślono, że art. 68 ust. 9 ustawy o ruchu drogowym wymaga aby zmiana w dowodzie rejestracyjnym, rodzaju i przeznaczenia pojazdu z osobowego na ciężarowy specjalizowany, odbyła się na podstawie nowego świadectwa homologacji, a powołując się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (w tym uchwały z 23.10.2000 r. OPK 7/00). Podniesiono także, że organy rejestrowe przy pierwszej rejestracji nie zażądały od właściciela świadectwa homologacji, gdyż nie był wymagany przy niej, ani kolejnych rejestracjach.
Nadto stwierdzono, iż poza powołaniem art. 7 i art. 77 § 1 kpa, Sąd nie podał na czym polegało naruszenie prawa, ani nie uznał wytycznych co do dalszego postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, rozpoznawał skargę na decyzję wydaną w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji w sprawie zmiany rejestracji pojazdu. Wobec tego powinien był ocenić zasadność rozstrzygnięcia organów w świetle art. 68 ust. 9 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym. Postępowanie nadzorcze sprowadza się bowiem do tego, że organ nadzoru bada czy orzeczenie wydane w postępowaniu zwykłym jest zgodne, czy też narusza i to w sposób rażący przepisy prawa, będące podstawą rozstrzygnięcia. Tak zakreślone ramy postępowania nadzorczego, nie nakazują organowi nadzoru przeprowadzenie postępowania dowodowego, jakie prowadzone jest w postępowaniu zwykłym. Ocena organu nadzoru sprowadza się do tego, czy materiał dowodowy zgromadzony w postępowaniu zwykłym stanowi podstawę do zapadłego w nim rozstrzygnięcia.
W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny zarzucił organowi nadzoru nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego, a tym samym naruszenie art. 7 i 77 § 1 k.p.a., polegające na tym, iż organ ten nie wykazał w postępowaniu nadzorczym pierwotnego świadectwa homologacji pojazdu, z którego wynikałby typ pojazdu. Sąd podkreślił, że przy pierwszej rejestracji pojazdu sprowadzonego z zagranicy, został on zarejestrowany jako samochód osobowy, ale wobec braku świadectwa homologacji w istocie nie wiadomo czy taki właśnie typ z niego wynikał, a wobec tego żądanie nowego świadectwa homologacji było przedwczesne. Jednakże przedmiotem postępowania nadzorczego nie była decyzja dot. pierwszej rejestracji pojazdu, ale zmiany i organ oceniał czy na podstawie dokumentacji przedłożonej do wniosku o zmianę rejestracji, można było dokonać tej zmiany w świetle art. 68 ust. 9 cyt. ustawy – Prawo o ruchu drogowym.
Zgodzić się zatem należy z zarzutem skargi kasacyjnej, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny naruszył art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), uchylając decyzję wydaną w postępowaniu nadanym z powodu naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, podczas gdy powinien był ocenić zaskarżoną decyzję w świetle art. 68 ust. 9 ustawy – Prawo o ruchu drogowym.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 185 § 1 i art. 203 pkt 2 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.