Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postawieniem z dnia 4 lutego 2009 r., sygn. akt II SAB/Bd 41/08 odrzucił skargę T. G. na bezczynność Głównego Geodety Kraju w Warszawie w przedmiocie wydania rozstrzygnięcia.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podał, iż pismem z dnia [...] sierpnia 2008 r. T. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Głównego Geodety Kraju w Warszawie w przedmiocie wydania rozstrzygnięcia.
Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę T. G. z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych.
Sąd uznał, że sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm)
Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności nie podejmuje jej w przewidzianym prawem terminie. Sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów wyłącznie w zakresie postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem: decyzji administracyjnych, postanowień w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty oraz postanowień w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, bądź innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Sąd pierwszej instancji wskazał, że Główny Geodeta Kraju nie ma jakichkolwiek prawnych możliwości wpływania na decyzje podejmowane przez Starostę A. w jakimkolwiek zakresie czy to wypłaty odszkodowania czy też wydawania przez niego aktów prawnych, a tym samym nie był zobowiązany do wydania aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożył T. G. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania - art. 3 §2 pkt 8 i art. 4 P.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi bez zbadania jej zarzutów merytorycznych.
Wskazując na powołaną podstawę skargi kasacyjnej skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 4 lutego 2009 r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temu Sądowi wraz z zasądzeniem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu.
W motywach skargi kasacyjnej skarżący podniósł, iż skoro Główny Geodeta Kraju wdał się w spór w jego sprawie wydając w dniu [...] września 2008 r. postanowienie, to w tym zakresie Sąd pierwszej instancji powinien rozpoznać sprawę merytorycznie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z ustawą z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej P.p.s.a.) niedopuszczalność skargi z powodu braku właściwości sądu administracyjnego następuje wówczas gdy:
- 1) skarga dotyczy aktu lub czynności nieobjętych zakresem właściwości sądu administracyjnego (art. 3 § 2 i 3),
- 2) skarga została wniesiona w sprawie wyłączonej z zakresu właściwości tego sądu (art. 5 ustawy procesowej),
- 3) skarga została wniesiona w sprawie podlegającej kognicji sądu powszechnego.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi kontrola sądu administracyjnego obejmuje także bezczynność organu administracji publicznej. Niespornym jest, że zaskarżenie bezczynności dopuszczalne jest w takim zakresie w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie decyzji, postanowienia albo innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej. Bezczynność zachodzi wówczas gdy w ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie i mimo ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie stosownego aktu lub nie podjął odpowiedniej czynności. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu jest przede wszystkim wystąpienie podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec żądania strony (por. postanowienie NSA z dnia 22 marca 2005 r. sygn. akt OSK 1208/04).
Zażalenie złożone przez T. G. do Głównego Geodety Kraju w dniu [...] sierpnia 2008 r. (data wpływu), zostało rozpatrzone przez ten organ, który w dniu [...] września 2008 r. wydał postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa Kujawsko - Pomorskiego z dnia [...] sierpnia 2008 r., znak: [...] dotyczące przekazania według właściwości Staroście A. do załatwienia podania skarżącego z dnia [...] sierpnia 2008 r. Tym samym został dochowany przez organ administracji publicznej miesięczny termin załatwienia sprawy, o którym mowa w art. 35 §3 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Skarga T. G. rozpatrywana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy dotyczyła bezczynności Głównego Geodety Kraju w zakresie wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie wypłaty przez Starostę A. na rzecz Skarżącego odszkodowania.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego stan faktyczny niniejszej sprawy nie pozwala na wniesienie skargi na bezczynność Głównego Geodety Kraju w Warszawie. Żaden przepis prawa bowiem nie nakłada na wymieniony organ obowiązku wydawania decyzji czy jakichkolwiek aktów administracyjnych mających za przedmiot kontrolę działalności Starosty A., a podlegających następnie kontroli sądowoadministracyjnej.
W związku z powyższym Sąd pierwszej instancji prawidłowo stwierdził, że skargę na bezczynność Głównego Geodety Kraju należy uznać za niedopuszczalną na podstawie art. 58 §1 pkt. 1 w sytuacji, gdy dotyczy ona sprawy nie podlegającej właściwości sądu administracyjnego.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.