Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 stycznia 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 1613/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. J. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia danych osobowych.
W uzasadnieniu orzeczenia Sąd I instancji wskazał, iż przedmiotem skargi J. J. jest decyzja Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych, na mocy której skarżącemu odmówiono uwzględnienia wniosku o udostępnienie danych osobowych członków Spółdzielni Mieszkaniowej "G." w G. J. J. w zaskarżonej decyzji został prawidłowo pouczony o tym, że od wydanej decyzji służy mu prawo złożenia do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 127 § 3 k.p.a.).
Co prawda skarżący złożył w toku postępowania administracyjnego wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a organ po ponownym rozpoznaniu sprawy wydał w dniu [...] września 2009 r. decyzję oznaczoną nr [...], niemniej jednak skarżący jeszcze przed jej wydaniem przedmiotem swojej skargi uczynił decyzję wcześniejszą, tzn. decyzję z dnia [...] sierpnia 2009 r. wydaną przed wyczerpaniem środków zaskarżenia służących przed organem właściwym w sprawie.
Skargę kasacyjną na powyższe postanowienie wniósł J. J., domagając się jego uchylenia, przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 52 § 1 w zw. z art. 3 § 1-2 pkt 4, art. 124 § 1 pkt 6, art. 135 i art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako P.p.s.a. oraz art. 112 k.p.a. przez błędne przyjęcie, że:
- - skarga skarżącego nie podlega z urzędu kontroli orzeczniczej, lecz odrzuceniu pomimo naruszenia przepisów prawa materialnego (art. 104 § 2 k.p.a.) i przepisów postępowania, tj. art. 35 § 3, art. 36 § 1 i art. 112 k.p.a. w części dotyczącej błędnego pouczenia w zaskarżanej decyzji, co do prawa odwołania się strony, nie powiadomienia strony o wszczęciu postępowania odwoławczego, wydanie decyzji "odwoławczej" utrzymującej w mocy zaskarżoną decyzję dopiero wówczas, gdy wnoszona była skarga do WSA;
- - skarga skarżącego nie podlega rozpatrzeniu, ani też zawieszeniu, lecz odrzuceniu z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia, z których skarżący korzystał przez błędne pouczenie i że art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a. obowiązuje również w sytuacji, kiedy strona składa skargę za pośrednictwem organu do WSA, a organ wzrusza bezczynność odwoławczą poprzez wydanie decyzji utrzymującej w mocy zaskarżoną decyzję przed rozpatrzeniem skargi przez sąd.
Odpowiedzi na skargę kasacyjną wnieśli Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych oraz Spółdzielnia Mieszkaniowa "G." w G., wnosząc o jej oddalenie, podzielając argumenty zawarte w uzasadnieniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Stosownie do treści art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Przedmiotem skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego może być zatem decyzja lub postanowienie wydane po rozpoznaniu stosownego środka zaskarżenia służącego skarżącemu w danym postępowaniu administracyjnym. Skarga na decyzję wydaną w pierwszej instancji jest zaś niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
W niniejszej sprawie Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych wydając decyzję z dnia [...] sierpnia 2009 r. działał jako organ pierwszej instancji. Stosownie zaś do treści art. 127 § 1 k.p.a. od decyzji organu pierwszej instancji służy stronie odwołanie. Przy czym wskazać należy, że w sytuacji gdy decyzję w pierwszej instancji wydaje minister lub samorządowe kolegium odwoławcze odwołanie nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 127 § 3 k.p.a.). Przepis ten ma również zastosowanie do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych, bowiem nie ma nad sobą organu nadrzędnego.
Ponadto, treść art. 21 ust. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 ze zm.) wskazuje, że na decyzję będącą rezultatem ponownego rozpatrzenia sprawy przysługuje skarga na sądu administracyjnego. Skargi tej nie można wnieść bez uprzedniego złożenia wniosku do Generalnego Inspektora o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że J. J. w zaskarżonej decyzji został prawidłowo pouczony o przysługującym prawie złożenia do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 127 § 3 k.p.a.). Pomimo prawidłowo sformułowanego pouczenia, skarżący w niniejszej sprawie przedmiotem swojej skargi uczynił decyzję wydaną przez organ I instancji. Oznacza to, że skarga w niniejszej sprawie została złożona przed wyczerpaniem środków zaskarżenia służących w administracyjnym toku instancji.
W związku z niewyczerpaniem trybu przewidzianego w art. 127 § 3 k.p.a., zaistniała przesłanka do odrzucenia skargi przez Sąd pierwszej instancji zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 P.p.s.a.
Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę kasacyjną.