Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 14 stycznia 2010 r., sygn. akt II SA/Ol 1049/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę Prokuratora Rejonowego w Suwałkach na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Olsztynie z dnia [...] października 2009r., nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie.
Skargę kasacyjną od powyższego orzeczenia wniósł Prokurator Rejonowy w Suwałkach.
Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię, tj. art. 122 ust. 1 pkt 3b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym oraz § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami.
Pismem z dnia 10 lutego 2011 r. Prokurator Rejonowy w Suwałkach cofnął wniesioną skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a).
W przedmiotowej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw, aby uznać cofnięcie skargi kasacyjnej za niedopuszczalne. Czynność ta nie zmierza bowiem do obejścia prawa, a także nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w z. z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.