Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 30 października 2007 r. sygn. akt IV SA/Wr 454/07 odrzucił skargę [...] sp. z o.o. z siedzibą w B. na postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy w W. z dnia [...] Nr [...], w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
W uzasadnieniu wskazano, że z uwagi na wniesienie przez Spółkę skargi, która została podpisana przez osobę występującą w jej imieniu - Dyrektora ds. [...] skarżącej, J. P. - bez wymaganego pełnomocnictwa, wezwano najpierw skarżącą Spółkę do przesłania umocowania.
Pismem z dnia 30 września 2007 r. [...] sp.z o.o. przesłała do Sądu kserokopię upoważniającą J. P. do reprezentowania Spółki w związku z wszelkimi sprawami pracowniczymi, a w szczególności do podpisywania w imieniu pracodawcy - "[...]" - umów, na podstawie których wykonywana jest praca przez pracowników [...] oraz aneksów do tych umów, podpisywania wszelkich innych dokumentów związanych ze sprawami pracowniczymi, oraz reprezentowania Spółki przed właściwymi organami w związku z kwestiami pracowniczymi, w szczególności przed Państwową Inspekcją Pracy oraz właściwym Urzędem Pracy.
Zdaniem Sądu I instancji z powyższego pisma nie wynika jednak by J. P. umocowany był do składania skargi w imieniu "[...] spółka z o.o." w postępowaniu sądowoadministracyjnym toczącym się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Spółka nie przesłała także żadnego dokumentu (wyciągu z KRS lub statutu Spółki) określającego sposób reprezentacji strony skarżącej, stąd należało uznać, że strona nie uzupełniła do dnia wydania postanowienia braków skargi.
[...] sp. z. o.o. z siedzibą w B. złożyła skargę kasacyjną od powyższego postanowienia zarzucając naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "P.p.s.a.), poprzez bezzasadne przyjęcie, że skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi w sytuacji, gdy wezwanie do usunięcia braku w postaci pełnomocnictwa nie zostało skierowane do pełnomocnika skarżącego, ale samego skarżącego, co czyni zasadnym zarzut, że Sąd nie dokonał prawidłowego wezwania do usunięcia braków formalnych, a tym samym nie powstała okoliczność przewidziana w art. 58 § 1 ust. 3 P.p.s.a. w postaci nieusunięcia braków formalnych skargi poprzez brak dołączenia pełnomocnictwa do działania w sprawie ze strony J. P..
W oparciu o powyższe Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Argumentacja skargi kasacyjnej sprowadza się w istocie do stanowiska, iż J. P., podpisujący w imieniu Spółki skargę, w ogóle nie otrzymał wezwania do usunięcia jej braków i o takim wezwaniu nie miał żadnej wiedzy. Tym samym nie miał też możliwości usunięcia wskazanych braków. Spowodowało to, że pełnomocnik nie mógł doręczyć Sądowi stosownego pełnomocnictwa.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionej.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., kórego naruszenie zarzuca strona - sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.
W niniejszej sprawie - jak wskazał już Sąd I instancji - skargę w imieniu Spółki podpisał J. P. Dyrektor [...] [...] Sp. z. o.o. bez załączenia jakiegokolwiek umocowania w tym zakresie. Stąd Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wezwał do usunięcia braków formalnych skargi poprzez "złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS, statut...)", w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało zaadresowane na siedzibę Spółki, zgodnie z adresem wskazanym w skardze.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie Spółka - z zachowaniem siedmiodniowego terminu - przesłała kopię upoważnienia J. P. do reprezentowania Spółki w sprawach pracowniczych przed właściwymi organami. Pismo to zostało podpisane przez prawnika Spółki. Tym samym nie wywiązano się z nałożonego przez Sąd obowiązku wykazania umocowania do wniesienia skargi, ani nie przedstawiono dokumentów wskazujących sposób reprezentacji Spółki, takich jak statut, czy KRS.
Należy zatem podzielić stanowisko Sądu I instancji, iż z uwagi na nieuzupełnienie w zakreślonym terminie braków formalnych skargi podlegała ona odrzuceniu w trybie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Za niezasadne należy bowiem uznać stanowisko skarżącej Spółki, iż pełnomocnik podpisany pod wniesioną w niniejszej sprawie skargą nie miał możliwości ustosunkowania się do wezwania i nadesłania stosownego pełnomocnictwa. Doręczenie wezwania nastąpiło na adres wskazany przez tegoż pełnomocnika, tj. adres Spółki, której pracownikiem, pozostaje J. P.. W terminie zakreślonym zresztą przez Sąd, Spółka ustosunkowała się do wskazanego wezwania przesyłając kopię upoważnienia wraz z pismem podpisanym przez prawnika [...] sp. z o.o. Nie można zatem przyjąć, że J. P. będący pracownikiem Spółki, a dokładniej Dyrektorem ds. [...] nie miał możliwości wywiązania się z przedstawionego wezwania. Zważywszy zaś, że na wezwanie to odpowiedział prawnik Spółki, zasadnym pozostaje przyjęcie, że doręczenie wezwania nastąpiło prawidłowo.
Na marginesie należy zaznaczyć, że żądany już przez Sąd I instancji odpis z Krajowego Rejestru Sądowego, został doręczony przez Spółkę dopiero po ponownym jej wezwaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny. Nawet przy składaniu rozpoznawanej skargi kasacyjnej [...] sp. z o.o. nie dołożyło na tyle staranności, aby ten odpis złożyć do Sądu.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 P.p.s.a. orzekł jak wyżej.