Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 8.12.2010 r., sygn. akt III SA/Kr 586/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, rozpoznając skargę J. L., uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia [...].04.2010 r., nr [...].
W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał następujące okoliczności faktyczne i prawne:
Decyzją z dnia [...].08.2010 r., nr [...], Burmistrz Miasta i Gminy Nowy Sącz udzielił skarżącemu pomocy w postaci zasiłku celowego w wysokości 50,00 zł "na specjalny zasiłek celowy w wysokości 50,00 zł, realizowany od dnia 20.08.2008 r. przez Ośrodek Pomocy Społecznej w Starym Sączu". Jako przeznaczenie zasiłku celowego wskazano leczenie i zakup lekarstw.
Rozpoznając odwołanie J. L., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu, decyzją z dnia [...].04.2010 r., uchyliło w części decyzję pierwszoinstancyjną, poprzez wykreślenie z sentencji zdania "udzielić pomocy w postaci zasiłku celowego w wysokości 50,00 zł na specjalny zasiłek celowy", zaś w pozostałej części utrzymało ją w mocy. Kolegium podzieliło ustalenia faktyczne dokonane przez organ pierwszej instancji, z których wynika, że J. L. zamieszkuje z matką, a jedynym ich dochodem jest renta matki, wynosząca 713,17 zł. Dochód na osobę w rodzinie wynosi więc 356,59 zł i przekracza tzw. kryterium dochodowe określone w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2008r., Nr 115, poz. 728), jednak w sprawie zachodzą okoliczności szczególne, uzasadniające przyznanie specjalnego zasiłku celowego. Organ zauważył natomiast, że sentencja decyzji pierwszej instancji jest nieczytelna, a ustawa o pomocy społecznej nie przewiduje przyznania zasiłku celowego "na specjalny zasiłek celowy".
Zgodnie z art. 39 tej ustawy w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej może być przyznany zasiłek celowy, zaś art. 41 ustawy stanowi, że w szczególnie uzasadnionych przypadkach osobie albo rodzinie o dochodach przekraczających kryterium dochodowe może być przyznany specjalny zasiłek celowy, o wysokości nie przekraczającej odpowiednio kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej lub rodziny, który nie podlega zwrotowi. Są to więc dwa odrębne świadczenia. Kolegium podkreśliło, że rozstrzygnięcie zawarte w sentencji decyzji musi być tak sformułowane, by wynikało z niego w sposób jednoznaczny jakie obowiązki i prawa zostają nałożone na stronę. Sformułowanie musi być precyzyjne, bez możliwości różnej interpretacji. Mając to na uwadze, organ uchylił decyzję pierwszej instancji w części poprzez wykreślenie zdania: "udzielić pomocy w postaci zasiłku celowego w wysokości 50,00 zł na specjalny zasiłek celowy (...)", tym bardziej, że świadczenie zostało zrealizowane, a strona nie wnosi zarzutów co do wysokości przyznanej pomocy.
Rozpoznając skargę J. L. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, iż zasługuje ona na uwzględnienie, bowiem Kolegium naruszyło przepisy postępowania.
Z uzasadnienia decyzji organu odwoławczego wynika, że motywem uchylenia decyzji pierwszej instancji w części była jej nieczytelność. Jednak, o ile motywy uchylenia w części decyzji I instancji są słuszne, to ostateczne brzmienie sentencji tej decyzji pozostaje nadal niezrozumiałe. Po pominięciu uchylonej części rozstrzygnięcia pozostaje jedynie sformułowanie: "w wysokości 50,00 zł, realizowany od dnia 2008/08/20, przez Ośrodek Pomocy Społecznej w Starym Sączu, S. Batorego 15, 33-340 Stary Sącz, zasiłek celowy specjalny – na leczenie i zakup lekarstw". Tymczasem z art. 107 § 1 K.p.a. wynika, że rozstrzygnięcie, zwane również osnową lub sentencją decyzji, powinno być sformułowane jasno i precyzyjnie, w ten sposób by było zrozumiałe dla stron nawet bez uzasadnienia, które nie zawsze musi być składnikiem decyzji. Z uzasadnienia decyzji drugiej instancji i z protokołu posiedzenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego wynika co prawda cel kwoty przyznanej skarżącemu, niemniej – zgodnie z powołanym przez Sąd orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego – rozstrzygnięcia nie można wyprowadzać z treści uzasadnienia.
Naruszenie przez Kolegium art. 107 § 1 K.p.a. uzasadniało, zdaniem Sądu I instancji, uchylenie decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.".
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu, prawidłowo reprezentowane, domagając się uchylenia zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, ewentualnie oddalenia skargi oraz zasądzenia kosztów postępowania. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit c. P.p.s.a. w zw. z art. 107 § 1 K.p.a. poprzez przyjęcie, że brzmienie sentencji zaskarżonej decyzji Kolegium jest niezrozumiałe i cel kwoty jaka mu została przyznana wynika jedynie z uzasadnienia decyzji i z protokołu posiedzenia Kolegium, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, podczas gdy w istocie rozstrzygnięcie to zawiera elementy wskazujące zarówno na rodzaj przyznanego świadczenia, jego przeznaczenie oraz wysokość jak i termin jego wypłaty, a co za tym idzie treść rozstrzygnięcia jest zrozumiała i jego treści nie trzeba wyprowadzać z uzasadnienia decyzji.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej jej autor podkreślił, że zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych rozstrzygnięcie sformułowane musi być w taki sposób, aby możliwe było wykonanie decyzji, dobrowolnie lub z zastosowaniem środków egzekucji administracyjnej. W ocenie Kolegium sentencja decyzji, która pozostała po zreformowaniu rozstrzygnięcia przez SKO, wskazuje zarówno na charakter przyznanego świadczenia, jak i cel na jaki je przyznano.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną J. L. podniósł, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie słusznie uznał, iż brzmienie zaskarżonej decyzji jest niezrozumiałe.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: wniesiona w przedmiotowej sprawie skarga kasacyjna nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 107 § 1 K.p.a. jednym z elementów, jakie obligatoryjnie muszą zostać zawarte w decyzji, jest jej rozstrzygnięcie. Rozstrzygnięcie to, zamieszczone w sentencji decyzji, sformułowane musi być w sposób klarowny i nie budzący wątpliwości co do treści wydanego aktu, musi ono także pozwolić na wykonanie decyzji bez konieczności ustalania jej treści z uzasadnienia. Tego warunku nie spełniała decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia [...].04.2010 r. Zauważyć bowiem trzeba, iż decyzją tą uchylono w części decyzję Burmistrza Miasta i Gminy Nowy Sącz z dnia [...].08.2010 r. wydanej po rozpatrzeniu wniosku J. L., której treść brzmiała "udzielić pomocy w postaci zasiłku celowego w wysokości 50,00 zł na:
- - Specjalny zasiłek celowy w wysokości 50,00 zł, realizowany od dnia 2008/08/20, przez Ośrodek Pomocy Społecznej w Starym Sączu, S. Batorego 15, 33-340 Stary Sącz".
Decyzją Kolegium wykreślono z treści decyzji pierwszoinstancyjnej zdanie "udzielić pomocy w postaci zasiłku celowego w wysokości 50,00 zł, na specjalny zasiłek celowy". Zatem po wykreśleniu powyższego fragmentu treść decyzji Burmistrza, po słowie "POSTANAWIAM" brzmiała "w wysokości 50,00 zł, realizowany od dnia 2008/08/20, przez Ośrodek Pomocy Społecznej w Starym Sączu, S. Batorego 15, 33-340 Stary Sącz". Zdanie to pozbawione jest właściwie jakiegokolwiek sensu, a tym bardziej nie można uznać go za prawidłowe sformułowanie rozstrzygnięcia podjętego przez organ administracji, nie wskazuje ono bowiem w żaden sposób na to jakiego rodzaju świadczenie przyznane zostało skarżącemu, ani też na jaki cel miałoby ono być wykorzystane. Z powyższego zdania wynika jedynie wysokość zasiłku oraz to, który organ miałby to świadczenie realizować i od jakiej daty. Tak sformułowana sentencja decyzji nie może być w żadnym przypadku uznana za prawidłową, a tym samym nie można przyjąć, aby zaskarżona w sprawie decyzja odpowiadała wymogom wynikającym z art. 107 § 1 K.p.a., na co słusznie zwrócił uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, nakazując aby Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu, rozpoznając ponownie sprawę, sformułowało sentencję decyzji w sposób prawidłowy, nie budzący wątpliwości i odpowiadający wymogom art. 107 § 1 K.p.a.
Mając na uwadze powyższe i uznając zaskarżony wyrok za wydany zgodnie z prawem, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.