Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 8 grudnia 2016 r., sygn. akt I OSK 609/15

Uzasadnienie

Przedmiotem skargi kasacyjnej, wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi, jest wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 9 grudnia 2014 r., sygn. akt II SA/Łd 907/14, którym uwzględniono skargę M. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...], wydaną w przedmiocie ustalenia opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej.

W skardze kasacyjnej organu, opartej na obu podstawach z art. 174 P.p.s.a., zarzucono:

na podstawie kasacyjnej naruszenia prawa materialnego:

1. - naruszenie art. 2 i art. 32 ust. 2 Konstytucji RP na skutek niewłaściwego zastosowania;
2. - naruszenie art. 106 ust. 5 w zw. z art. 61 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2013 r., poz. 182; obecnie: Dz. U. z 2016 r., poz. 930 ze zm.), dalej: u.p.s przez błędną wykładnię i przyjęcie, że norma ta ma charakter konstytutywny i stanowi przeszkodę do wydania decyzji z mocą wsteczną;
3. - naruszenie art. 59 ust. 1 w zw. z art. 61 ust. 2 pkt 2 i ust. 3 u.p.s. przez błędną wykładnię i przyjęcie, że wydanie decyzji konkretyzującej obowiązek ponoszenia kosztów pobytu osoby uprawnionej w domu pomocy społecznej uzależnione jest od zawarcie umowy cywilnoprawnej;
4. - naruszenie art. 109 u.p.s. przez błędną wykładnię dopuszczającą pominięcie obowiązku ustawowego łożenia na utrzymanie ww. osoby.

Na podstawie kasacyjnej naruszenia przepisów postępowania zarzucono:

1. - naruszenie art. 145 § 1 pkt 1a P.p.s.a. przez jego niewłaściwe zastosowanie;
2. - naruszenie art. 135 P.p.s.a. przez jego niewłaściwe zastosowanie w sytuacji, gdy w obiegu prawnym pozostaje decyzja o ustaleniu odpłatności.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

W niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do zawieszenia postępowania.

Wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 grudnia 2016 r., sygn. akt I OSK 1131/15, na podstawie art. 187 § 1 P.p.s.a. przestawił składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego następujące zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości:

1. 1. czy obowiązek ponoszenia przez osoby wskazane w art. 61 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2016 r., poz.930) opłat za pobyt w domu pomocy społecznej umieszczonej w nim osoby powstaje z mocy prawa, czy też na mocy decyzji administracyjnej wydanej na podstawie art. 59 ust. 1 tej ustawy?
2. 2. w przypadku udzielenia na pytanie postawione w pkt 1 odpowiedzi wskazującej na konieczność wydania decyzji, czy decyzja ta może obejmować okres sprzed daty jej wydania?

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

W ocenie Sądu kasacyjnego udzielenie odpowiedzi na zadane pytanie będzie miało znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy ze skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi od opisanego wyżej wyroku WSA w Łodzi z dnia 9 grudnia 2014 r. Skarga kasacyjna organu dotyczy bowiem wątpliwości co do trybu postępowania w przypadku nakładania w postępowaniu administracyjnym obowiązku ponoszenia przez członków rodziny osoby umieszczonej w domu pomocy społecznej odpłatności za ten pobyt.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 P.p.s.a., postanowił z urzędu zawiesić postępowanie sądowe do czasu udzielenia przez NSA odpowiedzi w sprawie o sygn. akt I OSK 1131/15.