Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 29 lutego 2007 r. odrzucił skargę Spółdzielni Budowlano - Mieszkaniowej "[...]" na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. W. z dnia [...], nr [...] znak: [...], w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków. Sąd w uzasadnieniu wskazał, że pismem z dnia 22 stycznia 2008 r. wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dokumentu, z którego wynikałoby uprawnienie do reprezentacji skarżącej spółdzielni przez osoby podpisujące w jej imieniu wniesioną skargę, oraz do wyjaśnienia czyj podpis oprócz podpisu prezesa zarządu M. Ż. - P. widnieje pod skargą, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie to zostało zwrócone do Sądu z powodu niepodjęcia w terminie. Z adnotacji Urzędu Pocztowego wynika, iż przesyłka ta prawidłowo była awizowana dwukrotnie. Pismo znajdowało się w placówce pocztowej Warszawa 144, o czym umieszczono zawiadomienie w skrzynce oddawczej. WSA w Warszawie uznał, iż wezwanie Sądu zostało stronie skarżącej doręczone z dniem 11 lutego 2008 r., zatem termin do wykonania wezwania upłynął w dniu 18 lutego 2008 r. Sąd wskazał ponadto, iż skarżąca przesłała żądane dokumenty w dniu 26 lutego 2008 r., jednakże czynność ta nie mogła zostać uznana za skuteczną procesowo z uwagi na uchybienie w/w terminu. Powyższe pismo procesowe nie zawierało prośby o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi, wobec czego Sąd I instancji skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 163, poz. 1270 ze zm. - dalej powoływana jako P.p.s.a.)
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożyła Spółdzielnia Budowlano - Mieszkaniowa "[...]", reprezentowana przez adwokata, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła błędne uznanie, że korespondencja skierowana do skarżącej, wzywająca do usunięcia braków formalnych skargi, została jej doręczona w prawidłowy sposób, co spowodowało odrzucenie skargi i tym samym uniemożliwiło realizację inwestycji. W uzasadnieniu wyjaśniła, że kierowana do strony skarżącej korespondencja nie była doręczana do skrzynki na listy, bowiem doręczenie korespondencji odbywało się poprzez umieszczanie jej we framudze drzwi wejściowych do siedziby Spółdzielni. Autor skargi kasacyjnej podniósł, iż skarżąca awiza dotyczące przedmiotowego wezwania otrzymała dopiero w dniu 21 lutego 2008 r., a więc już po odesłaniu korespondencji przez pocztę do nadawcy. Skarżąca nie miała możliwości odbioru korespondencji (wezwania Sądu), na skutek "wadliwego jej doręczenia", a zatem nie może ponosić konsekwencji wadliwego działania poczty.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna jest znacznie sformalizowanym środkiem zaskarżenia orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych. Powinna ona odpowiadać wymogom formalnym przewidzianym dla każdego pisma w postępowaniu sądowym (art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej P.p.s.a.), a ponadto spełniać wymogi materialne określone dla omawianego środka zaskarżenia (art. 176 tej ustawy). Wśród warunków materialnych (konstrukcyjnych) najważniejsze znaczenie ma przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, gdyż Naczelny Sąd Administracyjny nie jest uprawniony do samodzielnego uzupełniania skargi kasacyjnej. W skardze kasacyjnej należy zatem przytoczyć podstawy kasacyjne wraz z ich uzasadnieniem. Trzeba więc m. in. wskazać konkretny przepis prawa materialnego lub procesowego, który został naruszony. Nie wystarczy przy tym przytoczenie przepisu ustawy stanowiącego podstawę kasacji.
Konieczne jest także sprecyzowanie, do jakiego naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego doszło i na czym ono polegało (por. T. Wiśniewski, Apelacja i kasacja. Nowe środki odwoławcze w postępowaniu cywilnym, Warszawa 1996, s. 139). Za niewystarczające należy uznać ogólnikowe zarzuty pogwałcenia przepisów prawa materialnego lub P.p.s.a., jak i odsyłanie do pism procesowych zawartych w aktach sprawy. Pogląd ten znalazł potwierdzenie w orzecznictwie NSA. W postanowieniu z 15 marca 2004 r., FSK 258/04, (Prz.Podat. 2004, nr 7, poz.
53) podkreślono, że autor skargi ma obowiązek przytoczyć podstawy kasacyjne i uzasadnić je. Autor skargi ma wskazać jaki konkretny przepis postępowania (przez oznaczenie go numerem jednostki systematycznej aktu normatywnego) został naruszony przez orzekający sąd i na czym - jego zdaniem - to naruszenie polegało oraz jaki to mogło mieć wpływ na wynik sprawy.
Przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie jest niezbędne dla wyznaczenia granic skargi kasacyjnej, w ramach których podlega ona rozpoznaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny (art. 183 P.p.s.a). Braki skargi w tym zakresie powodują zatem jej odrzucenie, albowiem przy związaniu Naczelnego Sądu Administracyjnego granicami skargi kasacyjnej (art. 183 § 1 P.p.s.a) uniemożliwiają one merytoryczne rozpoznanie tego środka prawnego. Sąd ten nie może jedynie domyślać się intencji autora skargi kasacyjnej, ani wnioskować, na czym strona skarżąca opiera swoje żądanie rozstrzygnięcia, czy sąd I instancji prawidłowo zastosował prawo.
Skarga kasacyjna wniesienia przez Spółdzielnię Budowlano - Mieszkaniową "[...]" nie spełnia tych wymagań, ponieważ nie przytoczono w niej żadnych podstaw kasacyjnych.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny uznał ją za niedopuszczalną i na podstawie art. 180 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.