Uzasadnienie
Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 17 grudnia 2013 r., sygn. akt II SA/Sz 1064/13, oddalno skargę W. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Szczecińskiego Centrum Świadczeń, działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta Szczecina, z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego W. M. z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawnym bratem B. M., PESEL [...], w okresie od 1 lipca 2013 r. na czas nieokreślony.
Skargę kasacyjną od tego wyroku wniósł W. M., reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu r.pr. J. K.. Pismem z dnia 27 lutego 2014 r. skarżący cofnął skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).
Podstawą do cofnięcia skargi kasacyjnej jest zdanie pierwsze art. 60 w zw. z art. 193P.p.s.a. Również zdanie drugie art. 60 P.p.s.a. ma zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym. Natomiast zdanie trzecie tego przepisu, traktujące o uznaniu cofnięcia skargi za niedpopuszczalne, nie może być stosowane w odniesieniu do skargi kasacyjnej (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, str. 572 – 573, wyd. Wolters Kluwer Polska Sp. z o.o., Warszawa 2009). Skoro bowiem NSA na mocy art. 183 § 1 P.p.s.a. związany jest granicami skargi kasacyjnej, to tym bardziej wiąże go "brak“ skargi kasacyjnej, czyli stan po jej cofnięciu. Wynikająca z art. 183 § 1 zasada dyspozycyjności sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne i to bez zgody strony przeciwnej.
W związku z tym, że ustanowiony w sprawie pełnomocnik skarżącego, zgodnie z oświadczeniem mocodawcy z dnia 26 lutego 2014 r., dokonał w dniu 27 lutego 2014 r. cofnięcia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 17 grudnia 2013 r., Naczelny Sąd Administracyjny umorzył postępowanie kasacyjne w tej sprawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł w postanowieniu o przyznaniu pełnomocnikowi skarżącego wynagrodzenia na zasadzie prawa pomocy, gdyż przepisy art. 209 i art. 210 p.p.s.a. mają zastosowanie tylko do kosztów postępowania między stronami. Natomiast wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną, należne od Skarbu Państwa (art. 250 p.p.s.a.), przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym przepisami art. 258 - 261 p.p.s.a.