Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 26 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę R.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białej Podlaskiej z dnia [...] kwietnia 2013 r. w przedmiocie skierowania na badanie sprawności w zakresie kierowania pojazdami.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł R.G. Pismem z dnia 5 października 2015 r. skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. We wniosku wyjaśnił, że wykonywana przez niego praca kierownika projektu związana jest z częstymi wyjazdami służbowymi, a jego pracodawca wymaga dużej mobilności od pracownika zatrudnionego na tym stanowisku. Skarżący podkreślił, że wykonanie zaskarżonej decyzji wiązałoby się z niemożnością użytkowania pojazdu służbowego, a w konsekwencji prowadziłoby do utraty zaufania pracodawcy oraz prawdopodobnej utraty pracy, co bez wątpienia stanowi trudny do odwrócenia skutek. Podkreślił także, że już sama konieczność uczestniczenia w szkoleniu i egzaminie na prawo jazdy wiązałaby się z koniecznością wzięcia urlopu "w tym roku już bezpłatnego co jest bardzo źle widziane w obecnej sytuacji" jego pracodawcy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie zaś z art. 193 p.p.s.a. jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Wnosząc o wstrzymanie wykonania aktu strona jest zobowiązana do uprawdopodobnienia, że takie wykonanie spowoduje wyrządzenie znacznej szkody, tj. takiej której rozmiary są większe niż zwykle wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju, lub też spowoduje powstanie trudnych do odwrócenia skutków, czyli skutków których odwrócenie jest trudniejsze niż zwykle w tego rodzaju przypadkach. Podkreślić trzeba, że oceniając zasadność wniosku, sąd powinien wziąć pod uwagę, nie tylko okoliczności podniesione w tym wniosku, ale także okoliczności całej sprawy.
Podnoszone w rozpoznawanym wniosku okoliczności nie mogą zostać uznane za uprawdopodobniające wystarczająco, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje powstanie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Argumentacja skarżącego odnosi się bowiem przede wszystkim do sytuacji, w której zostanie on pozbawiony możliwości kierowania pojazdem mechanicznym. Zaś zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja Starosty Bialskiego z dnia 7 stycznia 2013 r. wydane zostały na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2012 r. poz. 1137 ze zm.), czyli przepisu zgodnie z którym kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy. Zatem wykonanie tej decyzji nie będzie prowadziło bezpośrednio do utraty przez skarżącego uprawnień do kierowania pojazdami. Odnosząc się zaś do konieczności wzięcia urlopu w celu partycypowania w odpowiednim szkoleniu, a następnie egzaminie, podkreślić należy, że szkolenia organizowane są w różnych terminach i skarżącemu zapewne uda się znaleźć taki, który będzie prowadzony w innym terminie niż w godzinach jego pracy. Sam egzamin odbywa się zaś w ciągu jednego dnia, i wydaje się że konieczność wzięcia jednego dnia urlopu, nawet bezpłatnego, nie spowoduje zwolnienia skarżącego z pracy. Trudno zaś zgodzić się z twierdzeniem, że samo skierowanie na egzamin kwalifikujący do kierowania pojazdami automatycznie spowoduje utratę przez skarżącego zaufania pracodawcy czy też będzie ono bezpośrednią przyczyną zwolnienia go z pracy.
Dodatkowo wskazać należy, że oceniając przedmiotowy wniosek Sąd brał pod uwagę inne okoliczności sprawy, nie tylko podnoszone przez wnioskodawcę. Przede wszystkim potrzebę zagwarantowania bezpieczeństwa na drogach publicznych, które to bezpieczeństwo było naruszane przez skarżącego czego efektem są posiadane przez niego punkty karne. W konsekwencji, Sąd uznał, że skarżący nie wykazał w sposób wystarczający zaistnienie w sprawie okoliczności pozwalających na wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Mając powyższe na uwadze, z braku przesłanek z art. 61 § 3 i 5 w związku z art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek.