Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 29 lutego 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 2052/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę I. B. wniesioną na postanowienie Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego.
W uzasadnieniu orzeczenia Sąd wskazał, że zarządzeniem z dnia 23 stycznia 2008 r. (doręczonym w dniu 28 stycznia 2008 r.) wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Zakreślony termin upływał w dniu 4 lutego 2008 r., a skarżąca uiściła wpis z uchybieniem terminu, tj. w dniu 5 lutego 2008 r. Tym samym czynność ta, jako dokonana po terminie, nie mogła odnieść zamierzonego przez stronę skutku i dlatego na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnemu (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) skarga podlegała odrzuceniu.
Skargę kasacyjną od postanowienia skierowaną do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła skarżąca I. B., reprezentowana przez pełnomocnika. Skarżąca na podstawie art. 174 pkt 2 P.p.s.a. zarzuciła naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz art. 3 w zw. z art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżąca wskazała, że wbrew stanowisku Sądu uiściła wpis sądowy w zakreślonym terminie, tj. w dniu 4 lutego 2008 r.
W konkluzji skargi kasacyjnej skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna posiada usprawiedliwione podstawy.
Stosownie do art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny związany jest granicami skargi kasacyjnej, a z urzędu bierze pod uwagę tylko nieważność postępowania. Oznacza to, że Sąd ten, o ile nie zachodzi nieważność postępowania, może poruszać się tylko w granicach zakreślonych skargą kasacyjną i rozpatrywać tylko te zarzuty, które w niej zostały przedstawione.
Strona skarżąca oparła wniesioną w sprawie skargę kasacyjną o podstawę przewidzianą w art. 174 pkt 2 P.p.s.a., tj. o zarzut naruszenia przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, w szczególności art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a.
Stosownie do treści art. 219 § 2 P.p.s.a., opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. W niniejszej sprawie skarżąca dokonała wpłaty w kwocie 100 zł przekazem pocztowym, nadanym w terminie otwartym do uiszczenia wpisu sądowego. Na potwierdzenie wywiązania się przez skarżącą z obowiązku uiszczenia wpisu od złożonej skargi przedstawiono kopię dowodu wpłaty dokonanego w Urzędzie Pocztowym. Oznaczenie na przelewie właściwej nazwy odbiorcy (Wojewódzki Sąd Administracyjny) oraz numeru konta bankowego odbiorcy zgodnego z tym, który został podany w wezwaniu Sądu z dnia 23 stycznia 2008 r. nie pozostawia wątpliwości, że należny wpis został uiszczony w terminie. Wpłacona gotówką kwota przekazu została następnie przez Pocztę Polską przelana na rachunek bankowy WSA w Warszawie, jednak obciążenie rachunku nastąpiło z uchybieniem wyznaczonego terminu (tj. 5 lutego 2008 r.), co w konsekwencji spowodowało odrzucenie skargi I. B..
W orzecznictwie zarówno Sądu Najwyższego, jak też Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalił się pogląd, zgodnie z którym, jeżeli opłata sądowa została uiszczona przez dokonanie wpłaty w jednostce organizacyjnej "Poczty Polskiej", to decydujące znaczenie dla oceny zachowania siedmiodniowego terminu będzie miała data odnotowana na dowodzie potwierdzenia wpłaty. Dowód potwierdzenia nadania wpłaty ma moc dokumentu urzędowego (zob. postanowienie SN z dnia 13 lutego 1998 r., sygn. akt III RN 118/97, opubl. w: OSNAP 1998, nr 24, poz. 699; postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2005 r., sygn. akt I FZ 617/05, niepubl. oraz postanowienie NSA z dnia 18 stycznia 2008 r., sygn. akt I FSK 1338/06, niepubl.).
W tej sytuacji, wobec potwierdzenia przez skarżącą, że należna kwota została przez nią nadana przekazem pocztowym w terminie otwartym do uiszczenia wpisu sądowego (tj. 4 lutego 2008 r.), należy uznać, iż Sąd pierwszej instancji z naruszeniem art. 220 § 3 P.p.s.a. błędnie odrzucił skargę I. B., jako nieopłaconą w terminie.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 w zw. z art. 182 § 1 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.