Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 9 lutego 2010 r., sygn. akt I OSK 627/09

Uzasadnienie

WYROKIEM Z DNIA 30 GRUDNIA 2008 R. SYGN. AKT I SA/WA 996/08 WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W WARSZAWIE ODDALIŁ SKARGĘ INSTYTUTU [...][...] W O. – Ś. NA DECYZJĘ MINISTRA INFRASTRUKTURY Z DNIA [...] MAJA 2008 R. NR [...].

ZASKARŻONĄ DECYZJĄ MINISTER INFRASTRUKTURY UTRZYMAŁ W MOCY DECYZJĘ WOJEWODY ŁÓDZKIEGO Z DNIA [...] LUTEGO 2008 R. NR [...] ODMAWIAJĄCĄ WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA W SPRAWIE STWIERDZENIA NIEWAŻNOŚCI DECYZJI KIEROWNIKA WYDZIAŁU GEODEZJI I GOSPODARKI GRUNTAMI URZĘDU DZIELNICOWEGO ŁÓDŹ - ŚRÓDMIEŚCIE Z DNIA [...] GRUDNIA 1988 R. POWYŻSZE ROZSTRZYGNIĘCIE ZOSTAŁO WYDANE W OPARCIU O NASTĘPUJĄCY STAN FAKTYCZNY:

DECYZJĄ Z DNIA [...] GRUDNIA 1988 R. ORGAN I INSTANCJI ORZEKŁ O USTALENIU CENY PAŃSTWOWEGO GRUNTU ODDANEGO W ZARZĄD, POŁOŻONEGO W ŁODZI PRZY UL. [...] - [...], SKŁADAJĄCEGO SIĘ Z DZIAŁKI OZNACZONEJ NR [...] O POWIERZCHNI 8183 M2 ORAZ O USTALENIU DLA UNIWERSYTETU ŁÓDZKIEGO OPŁATY ROCZNEJ ZA ZARZĄD WW. GRUNTU.

INSTYTUT [...][...] W O. – Ś. PISMEM Z DNIA [...] PAŹDZIERNIKA 2007 R. WYSTĄPIŁ DO WOJEWODY ŁÓDZKIEGO O STWIERDZENIE NIEWAŻNOŚCI POWYŻSZEJ DECYZJI KIEROWNIKA WYDZIAŁU GEODEZJI I GOSPODARKI GRUNTAMI URZĘDU DZIELNICOWEGO ŁÓDŹ - ŚRÓDMIEŚCIE Z DNIA [...] GRUDNIA 1988 R. WOJEWODA ŁÓDZKI DECYZJĄ Z DNIA [...] LUTEGO 2008 R. NR [...] ODMÓWIŁ WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA W SPRAWIE STWIERDZENIA NIEWAŻNOŚCI TEJŻE DECYZJI.

W UZASADNIENIU DECYZJI WSKAZAŁ, IŻ INSTYTUT [...][...] W O.-Ś. NIE JEST STRONĄ - W ROZUMIENIU ART. 28 K.P.A. - UPRAWNIONĄ DO WYSTĄPIENIA O STWIERDZENIE NIEWAŻNOŚCI DECYZJI USTALAJĄCEJ NA RZECZ UNIWERSYTETU ŁÓDZKIEGO OPŁATĘ ROCZNĄ Z TYTUŁU USTANOWIONEGO ZARZĄDU NA SPORNEJ NIERUCHOMOŚCI.

WOJEWODA STWIERDZIŁ, ŻE Z DOKUMENTÓW ZGROMADZONYCH W SPRAWIE, W SZCZEGÓLNOŚCI WYROKU SĄDU OKRĘGOWEGO W ŁODZI[...] WYDZIAŁU CYWILNEGO Z DNIA [...] WRZEŚNIA 2005 R., SYGN. AKT [...], WYROKU SĄDU NAJWYŻSZEGO Z DNIA [...] CZERWCA 2006 R., SYGN. AKT [...], WYROKU SĄDU OKRĘGOWEGO W ŁODZI [...] WYDZIAŁU CYWILNEGO Z DNIA [...] MAJA 2007 R., SYGN. AKT [...] ORAZ WYROKU SĄDU APELACYJNEGO W ŁODZI Z DNIA [...] GRUDNIA 2007 R., SYGN. AKT [...] WYNIKA, ŻE INSTYTUT NIE POSIADA TYTUŁU PRAWNEGO DO PRZEDMIOTOWEJ NIERUCHOMOŚCI - ZATEM NIE MA LEGITYMACJI PRAWNEJ DO WNIESIENIA PRZEDMIOTOWEGO ŻĄDANIA.

INSTYTUT WSKAZYWAŁ, IŻ JEGO INTERES PRAWNY WYNIKA Z KONIECZNOŚCI UREGULOWANIA STANU PRAWNEGO NIERUCHOMOŚCI, ZAJMOWANEJ WSPÓLNIE Z UNIWERSYTETEM ŁÓDZKIM I ZABUDOWANEJ PRZEZ INSTYTUT BUDYNKIEM ZAPROJEKTOWANYM NA POTRZEBY DZIAŁALNOŚCI NAUKOWO-BADAWCZEJ. NIE MOŻE TO JEDNAK STANOWIĆ O POSIADANIU PRZEZ INSTYTUT PRZYMIOTU STRONY W NINIEJSZYM POSTĘPOWANIU, GDYŻ JEST TO INTERES FAKTYCZNY, KTÓRY NIE ZOSTAŁ OBJĘTY DYSPOZYCJĄ ART. 28 K.P.A.

ODWOŁANIE OD POWYŻSZEJ DECYZJI WNIÓSŁ INSTYTUT [...][...] W O. - Ś. W UZASADNIENIU PODNIÓSŁ, ŻE PRZYMIOT STRONY W NINIEJSZYM POSTĘPOWANIU WYNIKA Z WYROKU SĄDU OKRĘGOWEGO W ŁODZI [...] WYDZIAŁ CYWILNY Z DNIA [...] MAJA 2007 R., SYGN. AKT [...], KTÓRYM ODDALONO POWÓDZTWO O ZOBOWIĄZANIE UNIWERSYTETU ŁÓDZKIEGO DO PRZENIESIENIA NA INSTYTUT ZA WYNAGRODZENIEM PRAWA WŁASNOŚCI SPORNEGO GRUNTU, A TAKŻE Z WYROKU SĄDU APELACYJNEGO W ŁODZI[...] WYDZIAŁ CYWILNY Z DNIA [...] GRUDNIA 2007 R. SYGN. AKT [...] ODDALAJĄCEGO APELACJĘ I WSKAZUJĄCEGO, IŻ INSTYTUT ZOBOWIĄZANY JEST DO WYDANIA PRZEDMIOTOWEJ NIERUCHOMOŚCI UNIWERSYTETOWI ŁÓDZKIEMU. BŁĘDNE BYŁOBY ZATEM PRZYJĘCIE, IŻ POSIADACZ NIERUCHOMOŚCI OBJĘTEJ DECYZJĄ, KTÓREJ UNIEWAŻNIENIA ŻĄDA, NIE JEST UPRAWNIONY DO WYSTĄPIENIA Z TAKIM ŻĄDANIEM.

PO ROZPOZNANIU ODWOŁANIA MINISTER INFRASTRUKTURY DECYZJĄ Z DNIA [...] MAJA 2008 R. UTRZYMAŁ W MOCY DECYZJĘ WOJEWODY ŁÓDZKIEGO Z DNIA [...] LUTEGO 2008 R. W UZASADNIENIU DECYZJI ORGAN DRUGIEJ INSTANCJI PRZYWOŁAŁ ART. 28 K.P.A WSKAZUJĄCY NA POWIĄZANIE OKREŚLONEGO PODMIOTU JAKO STRONY POSTĘPOWANIA Z POSIADANYM PRZEZ NIEGO INTERESEM PRAWNYM. WSKAZAŁ, ŻE W POSTĘPOWANIU ZAKOŃCZONYM DECYZJĄ KIEROWNIKA WYDZIAŁU GEODEZJI I GOSPODARKI GRUNTAMI URZĘDU DZIELNICOWEGO ŁÓDŹ - ŚRÓDMIEŚCIE Z DNIA [...] GRUDNIA 1988 R. USTALAJĄCEJ NA RZECZ UNIWERSYTETU ŁÓDZKIEGO OPŁATĘ ROCZNĄ Z TYTUŁU USTANOWIONEGO ZARZĄDU NA NIERUCHOMOŚCI - STRONĄ POSTĘPOWANIA BYŁ UNIWERSYTET ŁÓDZKI. LEGITYMACJĘ PRAWNĄ DO WYSTĄPIENIA Z WNIOSKIEM O STWIERDZENIE NIEWAŻNOŚCI WW. DECYZJI MA NIE TYLKO STRONA POSTĘPOWANIA ZWYKŁEGO ZAKOŃCZONEGO ZAKWESTIONOWANĄ DECYZJĄ, LECZ TAKŻE INNY PODMIOT, KTÓRY WYKAŻE W SPRAWIE POSIADANIE INTERESU PRAWNEGO LUB OBOWIĄZKU.

JEDNAKŻE W NINIEJSZEJ SPRAWIE INSTYTUT [...] NIE WYKAZAŁ TAKIEGO INTERESU. NIE PRZEDSTAWIŁ ON JAKIEGOKOLWIEK DOKUMENTU POTWIERDZAJĄCEGO POSIADANIE TYTUŁU PRAWNEGO DO PRZEDMIOTOWEJ NIERUCHOMOŚCI. Z AKT SPRAWY WYNIKA, ŻE INSTYTUT NIE UDOWODNIŁ POSIADANIA TEGO PRAWA PRZED SĄDEM CYWILNYM, A POWÓDZTWO INSTYTUTU O UZGODNIENIE TREŚCI KSIĘGI WIECZYSTEJ NR KW [...] Z RZECZYWISTYM STANEM PRAWNYM ZOSTAŁO ODDALONE WYROKIEM SĄDU REJONOWEGO DLA ŁODZI - ŚRÓDMIEŚCIA W ŁODZI Z DNIA [...] KWIETNIA 2005 R. SYGN. AKT [...], ZAŚ SĄD OKRĘGOWY W ŁODZI [...] WYDZIAŁ CYWILNY WYROKIEM Z DNIA [...] WRZEŚNIA 2005 R. SYGN. AKT [...] ODDALIŁ APELACJĘ OD TEGO WYROKU. SKARGA KASACYJNA W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE ZOSTAŁA ODDALONA WYROKIEM SADU NAJWYŻSZEGO Z DNIA [...] CZERWCA 2006 R. SYGN. AKT [...].

ODNOSZĄC SIĘ DO ZARZUTU ODWOŁANIA MINISTER STWIERDZIŁ, ŻE W WYROKACH ZAPADŁYCH W SPRAWIE DOTYCZĄCEJ ZOBOWIĄZANIA UNIWERSYTETU ŁÓDZKIEGO W ŁODZI DO PRZENIESIENIA PRAWA WŁASNOŚCI SPORNEJ DZIAŁKI, POTWIERDZONE ZOSTAŁO, IŻ INSTYTUTOWI [...] ROSZCZENIE TAKIE NIE PRZYSŁUGUJE, A POWOŁANY W ODWOŁANIU OBOWIĄZEK WYDANIA NIERUCHOMOŚCI PRZEZ INSTYTUT JEST JEDYNIE OBOWIĄZKIEM FAKTYCZNYM, ZWIĄZANYM Z ZAJMOWANIEM TEJ NIERUCHOMOŚCI BEZ TYTUŁU PRAWNEGO - NIE JEST NATOMIAST OBOWIĄZKIEM PRAWNYM W ROZUMIENIU ART. 28 K.P.A.

NA POWYŻSZĄ DECYZJĘ SKARGĘ DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W WARSZAWIE WNIÓSŁ INSTYTUT [...][...] W O. - Ś. W SKARDZE ZARZUCIŁ, ŻE DECYZJA MINISTRA INFRASTRUKTURY ZOSTAŁA WYDANA Z NARUSZENIEM PRAWA, KTÓRE MIAŁO WPŁYW NA WYNIK SPRAWY, GDYŻ MINISTER BŁĘDNIE PRZYJĄŁ, IŻ NIE BYŁO PODSTAW DO WSZCZĘCIA I PROWADZENIA POSTĘPOWANIA PRZEZ WOJEWODĘ ŁÓDZKIEGO W SPRAWIE STWIERDZENIA NIEWAŻNOŚCI DECYZJI KIEROWNIKA WYDZIAŁU GEODEZJI I GOSPODARKI GRUNTAMI URZĘDU DZIELNICOWEGO ŁÓDŹ - ŚRÓDMIEŚCIE Z DNIA [...] GRUDNIA 1988 R. W KONSEKWENCJI DOPROWADZIŁO TO DO WYDANIA ZASKARŻONEJ DECYZJI, PODCZAS GDY PRAWIDŁOWA ANALIZA ZEBRANEGO W SPRAWIE MATERIAŁU DOWODOWEGO PROWADZI DO WNIOSKU, IŻ INSTYTUTOWI PRZYSŁUGUJE PRZYMIOT STRONY W NINIEJSZYM POSTĘPOWANIU.

INSTYTUT ZAKWESTIONOWAŁ TWIERDZENIA ORGANU DRUGIEJ INSTANCJI, ŻE WSKAZYWANY W POSTĘPOWANIU PRZEZ SKARŻĄCEGO INTERES NIE JEST INTERESEM PRAWNYM. DODAŁ, ŻE Z MATERIAŁU DOWODOWEGO SPRAWY BEZSPORNIE WYNIKA, IŻ INSTYTUT [...] - POPRZEDNIK PRAWNY INSTYTUTU [...] - UZYSKAŁ W DNIU [...] MARCA 1962 R. POZWOLENIE NA WYKONANIE ROBÓT BUDOWLANYCH W POSTACI ROZBUDOWY LABORATORIUM PROMIENIOWANIA KOSMICZNEGO, ZGODNIE Z ZAŁĄCZONYM PROJEKTEM, ZAŚ W DNIU [...] LIPCA 1963 R. POZWOLENIE NA BUDOWĘ LABORATORIUM PODZIEMNEGO. DECYZJE TE ZOSTAŁY DODATKOWO POPARTE PRZEZ DECYZJĘ O LOKALIZACJI SZCZEGÓŁOWEJ NR [...] Z DNIA [...] PAŹDZIERNIKA 1962 R. INSTYTUT [...] ZAKŁAD [...] W DNIU [...] MARCA 1968 R. UZYSKAŁ ZGODĘ NA PROPOZYCJĘ LOKALIZACYJNĄ INWESTORA W POSTACI HALI KOMÓR ISKROWYCH. SKARŻĄCY PODNIÓSŁ TAKŻE, ŻE PISMEM Z DNIA [...] GRUDNIA 1985 R. URZĄD DZIELNICOWY ŁÓDŹ - ŚRÓDMIEŚCIE POINFORMOWAŁ INSTYTUT [...] O ZMIANIE ZASAD USTALANIA NALEŻNYCH OPŁAT ZA KORZYSTANIE Z TERENÓW PAŃSTWOWYCH.

ZATEM, NIE ISTNIAŁY ŻADNE WĄTPLIWOŚCI CO DO TEGO, IŻ INSTYTUT [...] JEST POSIADACZEM CZĘŚCI DZIAŁKI O POWIERZCHNI 1600 M2, OZNACZONEJ NR [...]. TYM SAMYM MA ON INTERES PRAWNY W WYELIMINOWANIU Z OBROTU PRAWNEGO DECYZJI Z DNIA [...] GRUDNIA 1988 R. O USTALENIU NOWYCH OPŁAT ZA ZARZĄD. ZARZĄD TEN W RZECZYWISTOŚCI NIGDY NIE ZOSTAŁ USTANOWIONY NA RZECZ UNIWERSYTETU ŁÓDZKIEGO. NIE TYLKO Z UWAGI NA BRAK STOSOWNEJ DECYZJI, ALE TAKŻE DLATEGO, ŻE NIE MÓGŁ BYĆ USTANOWIONY - GDYŻ CZĘŚĆ DZIAŁKI O POWIERZCHNI 1600 M2 BYŁA I JEST FAKTYCZNIE UŻYTKOWANA PRZEZ INSTYTUT.

SKARŻĄCY STWIERDZIŁ PONADTO, ŻE SPOCZYWAJĄCY NA NIM OBOWIĄZEK WYDANIA SPORNEJ CZĘŚCI NIERUCHOMOŚCI WYNIKA Z ART. 222 § 1 KC - JEST TO ZATEM OBOWIĄZEK PRAWNY, A NIE FAKTYCZNY.

PONADTO, DECYZJA Z [...] GRUDNIA 1988 R. GODZI W JEGO PRAWO DO POSIADANIA NIERUCHOMOŚCI I TO NIE TYLKO GRUNTU, ALE RÓWNIEŻ WZNIESIONYCH NA NIM NANIESIEŃ BUDOWLANYCH (ZARÓWNO PODZIEMNYCH JAK I NAZIEMNYCH).

W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ MINISTER INFRASTRUKTURY WNIÓSŁ O JEJ ODDALENIE UZNAJĄC, ŻE ZARZUTY PODNIESIONE W SKARDZE NIE STANOWIĄ NOWYCH OKOLICZNOŚCI W SPRAWIE, LECZ ZNANE BYŁY ORGANOWI W PRZEPROWADZONYM POSTĘPOWANIU.

PISMEM Z DNIA [...] SIERPNIA 2008 R. UNIWERSYTET ŁÓDZKI WNIÓSŁ O ODDALENIE SKARGI PODNOSZĄC, ŻE PRZYWOŁYWANE PRZEZ SKARŻĄCEGO DOKUMENTY, TJ. DECYZJE LOKALIZACYJNE, BYŁY WYDAWANE W OPARCIU O USTAWĘ O PLANOWANIU PRZESTRZENNYM I NIE MOGĄ STANOWIĆ DOWODU, IŻ SKARŻĄCY POSIADAŁ KIEDYKOLWIEK TYTUŁ PRAWNY DO NIERUCHOMOŚCI.

W UZASADNIENIU WYROKU ODDALAJĄCEGO SKARGĘ WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W WARSZAWIE, NA PODSTAWIE ART. 28 K.P.A., BIORĄC POD UWAGĘ STANOWISKA WYRAŻONE W ORZECZNICTWIE SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH ORAZ LITERATURZE STWIERDZIŁ, ŻE SKARŻĄCY INSTYTUT NIE POSIADAŁ INTERESU PRAWNEGO DO WYSTĄPIENIA Z WNIOSKIEM O STWIERDZENIE NIEWAŻNOŚCI DECYZJI, GDYŻ W PROWADZONYM POSTĘPOWANIU NIE PRZEDSTAWIŁ ŻADNYCH DOKUMENTÓW ŚWIADCZĄCYCH, IŻ DYSPONUJE TYTUŁEM PRAWNORZECZOWYM DO PRZEDMIOTOWEJ NIERUCHOMOŚCI - BĘDĄC JEJ WŁAŚCICIELEM LUB UŻYTKOWNIKIEM WIECZYSTYM - A TYLKO Z TEGO FAKTU SKARŻĄCY MÓGŁBY WYWODZIĆ SWÓJ INTERES PRAWNY W ZŁOŻENIU WNIOSKU O STWIERDZENIE NIEWAŻNOŚCI DECYZJI, USTALAJĄCEJ NA RZECZ UNIWERSYTETU ŁÓDZKIEGO OPŁATĘ ZA ZARZĄD TEJ NIERUCHOMOŚCI. W POSTĘPOWANIU DOTYCZĄCYM USUNIĘCIA NIEZGODNOŚCI TREŚCI KSIĘGI WIECZYSTEJ Z RZECZYWISTYM STANEM PRAWNYM SKARŻĄCY INSTYTUT NIE WYKAZAŁ, IŻ DYSPONOWAŁ PRAWEM RZECZOWYM DO SPORNEJ NIERUCHOMOŚCI.

SĄD ZGODZIŁ SIĘ ZE STANOWISKIEM WYRAŻONYM W WYROKU SĄDU APELACYJNEGO W ŁODZI [...] WYDZIAŁ CYWILNY Z DNIA [...] GRUDNIA 2007 R., SYGN. AKT [...]. SĄD TEN UZNAŁ, ŻE POMIMO TEGO, IŻ INSTYTUT [...] POWOŁYWAŁ SIĘ NA PRZYSŁUGUJĄCE MU PRAWO UŻYTKOWANIA WIECZYSTEGO DO PRZEDMIOTOWEJ NIERUCHOMOŚCI NA PODSTAWIE USTAWY Z DNIA 25 LIPCA 1985 R. O JEDNOSTKACH BADAWCZO – ROZWOJOWYCH – TO USTALENIA SĄDU POZWALAJĄ STWIERDZIĆ, ŻE INSTYTUT NIE UZYSKAŁ DECYZJI O PRZEKSZTAŁCENIU ZARZĄDU GRUNTU POŁOŻONEGO W ŁODZI PRZY UL. [...] W UŻYTKOWANIE WIECZYSTE. TAKIE STANOWISKO PODTRZYMAŁ SĄD NAJWYŻSZY W WYROKU Z DNIA [...] CZERWCA 2006 R., SYGN. AKT. [...].

SĄD PODZIELIŁ TAKŻE STANOWISKO ORGANU ADMINISTRACJI, NEGUJĄCE TWIERDZENIA SKARŻĄCEGO, IŻ NA MOCY DECYZJI PREZYDIUM RADY NARODOWEJ M. ŁODZI NR [...] Z DNIA [...] PAŹDZIERNIKA 1962 R. UZYSKAŁ ON TYTUŁ DO CZĘŚCI PRZEDMIOTOWEGO GRUNTU. ZAUWAŻYŁ BOWIEM, ŻE DECYZJA TA WYDANA ZOSTAŁA W OPARCIU O PRZEPISY USTAWY O PLANOWANIU I ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM. NIE NARUSZA ONA PRAW OSÓB TRZECICH, A TYM SAMYM NIE TWORZY NOWEGO STANU NA PŁASZCZYŹNIE PRAW RZECZOWYCH DO PRZEDMIOTOWEJ NIERUCHOMOŚCI.

ODNOSZĄC SIĘ DO ZARZUTU SKARGI, IŻ DECYZJA Z 1988 R. GODZI W PRAWO INSTYTUTU DO POSIADANIA NIERUCHOMOŚCI - NIWECZĄC JEGO PRAWO DO POSIADANIA NIE TYLKO GRUNTU, ALE RÓWNIEŻ WZNIESIONYCH NA GRUNCIE NANIESIEŃ BUDOWLANYCH, SĄD STWIERDZIŁ, ŻE NIE MÓGŁ ON ZOSTAĆ UWZGLĘDNIONY W POSTĘPOWANIU SĄDOWO – ADMINISTRACYJNYM. ROZLICZENIE NAKŁADÓW POCZYNIONYCH PRZEZ INSTYTUT NA PRZEDMIOTOWĄ NIERUCHOMOŚĆ MA CHARAKTER WYŁĄCZNIE CYWILNOPRAWNY I MOŻE BYĆ DOCHODZONE W POSTĘPOWANIU PRZED SĄDEM POWSZECHNYM.

REASUMUJĄC SĄD STWIERDZIŁ, ŻE SKARŻĄCY INSTYTUT NIE WYKAZAŁ, ŻE MA TYTUŁ PRAWNORZECZOWY DO SPORNEJ NIERUCHOMOŚCI, PRZEZ CO NIE UDOWODNIŁ POSIADANIA INTERESU PRAWNEGO, O KTÓRYM MOWA W ART. 28 K.P.A. NATOMIAST DOWIÓDŁ ON TYLKO POSIADANIE INTERESU FAKTYCZNEGO. NATOMIAST ORGANY ORZEKAJĄCE W SPRAWIE, WNIKLIWIE I WSZECHSTRONNIE ROZPATRZYŁY STAN FAKTYCZNY SPRAWY ORAZ SZCZEGÓŁOWO WYJAŚNIŁY MOTYWY, JAKIMI SIĘ KIEROWAŁY PRZY ROZSTRZYGANIU SPRAWY.

OD POWYŻSZEGO WYROKU WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W WARSZAWIE INSTYTUT [...][...] W O.– Ś. WNIÓSŁ SKARGĘ KASACYJNĄ ZASKARŻAJĄC GO W CAŁOŚCI I ZARZUCAJĄC NARUSZENIE PRZEZ BŁĘDNĄ WYKŁADNIĘ BĄDŹ NIE ZASTOSOWANIE:

1. - ART. 157 § 2 I 3, ART. 28 ORAZ ART. 62 K.P.A. W ZWIĄZKU Z BEZPODSTAWNYM UZNANIEM PRZEZ WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W ZASKARŻONYM WYROKU, ŻE SKARŻĄCY NIE POSIADAŁ INTERESU PRAWNEGO DO WYSTĄPIENIA Z WNIOSKIEM O STWIERDZENIE NIEWAŻNOŚCI DECYZJI KIEROWNIKA WYDZIAŁU GEODEZJI I GOSPODARKI GRUNTAMI URZĘDU DZIELNICOWEGO ŁÓDŹ - ŚRÓDMIEŚCIE NR [...] Z DNIA [...] GRUDNIA 1988 ROKU, BOWIEM INSTYTUT NIE PRZEDSTAWIŁ ŻADNYCH DOKUMENTÓW ŚWIADCZĄCYCH, IŻ DYSPONUJE TYTUŁEM PRAWNORZECZOWYM DO PRZEDMIOTOWEJ NIERUCHOMOŚCI ORAZ, ŻE NA PODSTAWIE USTAWY Z DNIA 25 LIPCA 1985 ROKU O JEDNOSTKACH BADAWCZO-ROZWOJOWYCH - NIE UZYSKAŁ DECYZJI O PRZEKSZTAŁCENIU ZARZĄDU GRUNTU POŁOŻONEGO W ŁODZI, PRZY UL. [...] W UŻYTKOWANIE WIECZYSTE, NIE ODNOSZĄC SIĘ DO PRZYCZYN NIE UZYSKANIA TEJ DECYZJI;
2. - NARUSZENIE ART. 1, ART. 4, USTAWY Z DNIA 25 LIPCA 1985 ROKU O JEDNOSTKACH BADAWCZO – ROZWOJOWYCH (DZ. U. Z 1985 ROKU NR 36, POZ. 170) ORAZ ART. 38 UST. 2, ART. 87 UST 1 I 2 ORAZ ART. 47 UST. 1 USTAWY Z DNIA 29 KWIETNIA 1985 ROKU O GOSPODARCE GRUNTAMI I WYWŁASZCZANIU NIERUCHOMOŚCI (DZ., U. NR 22, POZ. 99 Z PÓŹN. ZMIANAMI) W ZWIĄZKU Z § 5 UST 1 ROZPORZĄDZENIA RADY MINISTRÓW Z DNIA 16 WRZEŚNIA 1985 ROKU W SPRAWIE SZCZEGÓŁOWYCH ZASAD I TRYBU ODDAWANIA W ZARZĄD ORAZ UŻYTKOWANIE

NIERUCHOMOŚCI PAŃSTWOWYCH, PRZEKAZYWANIA TYCH NIERUCHOMOŚCI MIĘDZY PAŃSTWOWYMI

JEDNOSTKAMI ORGANIZACYJNYMI I DOKONYWANIA ROZLICZEŃ Z TEGO TYTUŁU (DZ. U. NR 47, POZ. 40 Z PÓŹN. ZMIANAMI) W ZWIĄZKU Z ART. 62 K.P.A. POPRZEZ CAŁKOWITE POMINIECIE TYCH PRZEPISÓW PRZY USTALANIU INTERESU PRAWNEGO SKARŻĄCEGO W WYELIMINOWANIU Z OBROTU DECYZJI PODWAŻAJĄCEJ NIE TYLKO STATUS PRAWNY INSTYTUTU, ALE TAKŻE POZBAWIAJĄCEJ SKARŻĄCEGO MOŻLIWOŚCI OBRONY SWYCH PRAW, A PRZEDE WSZYSTKIM MOŻLIWOŚCI NABYCIA PRAW I OBOWIĄZKÓW W ZAKRESIE ZARZĄDU TĄ CZĘŚCIĄ DZIAŁKI NR [...], KTÓRA W DACIE TWORZENIA ZAKŁADU [...] W ŁODZI, NA PODSTAWIE

DECYZJI O LOKALIZACJI SZCZEGÓŁOWEJ NR [...] Z DNIA [...] PAŹDZIERNIKA 1962 ROKU, WYDANEJ PRZEZ PREZYDIUM RADY NARODOWEJ ŁODZI WYDZIAŁ BUDOWNICTWA, STANOWIŁA CZĘŚĆ WYPOSAŻENIA JEDNOSTKI ORGANIZACYJNEJ, PRZEKAZANA ZOSTAŁA W TRWAŁY ZARZĄD NA CELE STATUTOWE ÓWCZESNEGO INSTYTUTU [...] W O. – Ś., POZOSTAJĄCYM W ŚCISŁEJ WSPÓŁPRACY Z ZAKŁADEM FIZYKI UNIWERSYTETU ŁÓDZKIEGO, NARUSZENIE ART. 161 § I 2 W ZWIĄZKU Z ART. 7 K.P.A. POPRZEZ NIE WYJAŚNIENIE STANU FAKTYCZNEGO W NIEZBĘDNYM DLA ROZSTRZYGNIĘCIA SPRAWY ZAKRESIE, A W SZCZEGÓLNOŚCI Z POMINIĘCIEM INTERESU PRAWNEGO SKARŻĄCEGO, KTÓREGO DZIAŁALNOŚĆ STATUTOWA ORAZ PROWADZONE BADANIA NAUKOWE SĄ SZCZEGÓLNIE WAŻNE DLA GOSPODARKI NARODOWEJ I INTERESÓW PAŃSTWA, A ICH NIEUWZGLĘDNIENIE, GOSPODARKĘ I INTERESY PAŃSTWA NA POWAŻNE SZKODY.

STRONA SKARŻĄCA WNIOSŁA O UCHYLENIE ZASKARŻONEGO WYROKU I PRZEKAZANIE SPRAWY DO PONOWNEGO ROZPOZNANIA WOJEWÓDZKIEMU SĄDOWY ADMINISTRACYJNEMU W WARSZAWIE ORAZ O ZASĄDZENIE OD STRONY PRZECIWNEJ ZWROTU KOSZTÓW POSTĘPOWANIA, Z UWZGLĘDNIENIEM KOSZTÓW ZASTĘPSTWA SĄDOWEGO.

W UZASADNIENIU SKARGI KASACYJNEJ WSKAZANO, ŻE WYDANY WYROK NIE ZAWIERA USTALEŃ CO DO TEGO, CZY ORGANY ADMINISTRACJI ORZEKAJĄC W NINIEJSZEJ SPRAWIE NIE NARUSZYŁY PRAWA W STOPNIU MOGĄCYM MIEĆ WPŁYW NA WYNIK SPRAWY. ZGODNIE Z UTRWALONYM ORZECZNICTWEM, STRONĄ POSTĘPOWANIA W SPRAWIE STWIERDZENIA NIEWAŻNOŚCI DECYZJI JEST NIE TYLKO STRONA POSTĘPOWANIA ZWYKŁEGO ZAKOŃCZONEGO WYDANIEM KWESTIONOWANEJ DECYZJI, A INTERES PRAWNY NIE JEST KATEGORIĄ ABSTRAKCYJNĄ. NIE ISTNIEJĄ PONADTO JEDNOZNACZNE I UNIWERSALNE ZASADY W ZAKRESIE POSIADANIA PRZYMIOTU STRONY I INTERESU PRAWNEGO NA TLE ART. 28 K.P.A., KTÓRE MOŻNA BYŁOBY ZASTOSOWAĆ AUTOMATYCZNIE W KAŻDEJ SPRAWIE O STWIERDZENIE NIEWAŻNOŚCI DECYZJI ADMINISTRACYJNEJ.

NIE MOŻNA TAKŻE WYPOWIADAĆ SIĘ O ISTNIENIU BĄDŹ NIEISTNIENIU INTERESU PRAWNEGO W KONKRETNEJ SPRAWIE BEZ WSZECHSTRONNEGO ZBADANIA PRAWDOPODOBNEGO WPŁYWU DECYZJI NA SFERĘ PRAW STRONY SKARŻĄCEJ, CO MIAŁO MIEJSCE W POSTĘPOWANIU PROWADZONYM PRZEZ WOJEWODĘ ŁÓDZKIEGO I MINISTRA INFRASTRUKTURY. POWYŻSZE ISTOTNE BRAKI POSTĘPOWANIA ORGANÓW W ZAKRESIE DOKŁADNEGO WYJAŚNIENIA STANU FAKTYCZNEGO W DACIE WYDANIA DECYZJI ORAZ POMINIĘCIE KWESTII WPŁYWU DECYZJI NA PRAWA SKARŻĄCEGO NIE ZOSTAŁY DOSTRZEŻONE I WŁAŚCIWIE OCENIONE PRZEZ WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W WARSZAWIE W RAMACH SPRAWOWANEJ KONTROLI ZGODNOŚCI Z PRAWEM.

ZE ZGROMADZONEGO W SPRAWIE MATERIAŁU DOWODOWEGO ZDANIEM STRONY SKARŻĄCEJ WYNIKA, ŻE W DACIE WYDANIE ZASKARŻONEJ DECYZJI, TJ. W DNIU [...] GRUDNIA 1988 ROKU ŻADNA ZE STRON NIE POSIADAŁA TYTUŁU PRAWNEGO DO NIERUCHOMOŚCI, ANI DECYZJI O ZARZĄDZIE. DZIAŁKA NR [...] STANOWIŁA W TYM CZASIE PRZEDMIOT WŁASNOŚCI ZGROMADZENIA [...], PRZY CZYM JEJ CZĘŚĆ O POWIERZCHNI OK. 1600 M2, NA PODSTAWIE DECYZJI O LOKALIZACJI SZCZEGÓŁOWEJ NR [...] Z DNIA [...] PAŹDZIERNIKA 1962 ROKU, PRZEKAZANA ZOSTAŁA W OBOWIĄZUJĄCYM WÓWCZAS TRYBIE W TRWAŁY ZARZĄD NA RZECZ ÓWCZESNEGO INSTYTUTU [...] W O.- Ś., CELEM BUDOWY PAWILONU I LABORATORIUM PODZIEMNEGO ZAKŁADU [...] NA TERENIE ŁODZI, Z KTÓREGO MOGLI KORZYSTAĆ TAKŻE PRACOWNICY Z UNIWERSYTETU ŁÓDZKIEGO W RAMACH PROWADZONEJ WSPÓŁPRACY NAUKOWEJ. W ROKU 1988 UNIWERSYTET ŁÓDZKI KORZYSTAŁ Z PRZEKAZANEGO PRZEZ ZARZĄD MIEJSKI W ŁODZI GŁÓWNY URZĄD MIESZKANIOWY W 1945 ROKU BUDYNKU ZGROMADZENIA [...] PRZY UL. [...], WRAZ RUCHOMOŚCIAMI.

MAJĄC NA WZGLĘDZIE STATUS PRAWNY KAŻDEJ ZE STRON ORAZ OPISANY WYŻEJ STAN FAKTYCZNY DOTYCZĄCY WSPÓLNEGO UŻYTKOWANIA DZIAŁKI NR [...], W OCENIE STRONY SKARŻĄCEJ KAŻDEJ ZE STRON PRZYSŁUGIWAŁO PRAWO DO UBIEGANIA SIĘ O WYDANIE DECYZJI W PRZEDMIOCIE ZARZĄDU WYDZIELONYMI CZĘŚCIAMI TEJ NIERUCHOMOŚCI NA PODSTAWIE POWOŁANYCH PRZEPISÓW USTAWY Z DNIA 29 KWIETNIA 1985 ROKU O GOSPODARCE GRUNTAMI I WYWŁASZCZENIU NIERUCHOMOŚCI, POSTĘPOWANIE W PRZEDMIOCIE ZARZĄDU WINNO BYĆ PROWADZONE PRZEZ ORGAN ADMINISTRACJI NA PODSTAWIE ART. 62 I NAST. KPA., SKARŻĄCY POWINIEN BYĆ STRONĄ W TYM POSTĘPOWANIU, WYDAJĄC W DNIU [...] GRUDNIA 1988 ROKU, BEZ WIEDZY I UDZIAŁU W TYM POSTĘPOWANIU INSTYTUTU [...], DECYZJI W SPRAWIE USTALENIA NOWYCH OPŁAT ZA ZARZĄD, KTÓRY NIE ZOSTAŁ USTANOWIONY, URZĄD DZIELNICOWY ŁÓDŹ – ŚRÓDMIEŚCIE WYDZIAŁ GEODEZJI I GOSPODARKI GRUNTAMI WSPÓLNY DLA WSZYSTKICH DZIELNIC M. ŁODZI, POZBAWIŁ STRONĘ SKARŻĄCĄ MOŻLIWOŚCI UBIEGANIA SIĘ O WYDANIE DECYZJI W PRZEDMIOCIE ZARZĄDU PRZYDZIELONEJ MU WIELE LAT WCZEŚNIEJ CZĘŚCI DZIAŁKI NR [...] NA REALIZACJĘ ZADAŃ STATUTOWYCH ORAZ POZBAWIŁ SKARŻĄCEGO MOŻLIWOŚCI OBRONY SWYCH PRAW, CZEGO DOWÓD STANOWIĄ NIEKORZYSTNE WYROKI SĄDOWE ZNAJDUJĄCE SIĘ W AKTACH SPRAWY.

W OCENIE STRONY SKARŻĄCEJ WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W WARSZAWIE NIE DOSTRZEGŁ, ŻE ORZECZENIA SĄDÓW W SPRAWACH CYWILNYCH, JAK RÓWNIEŻ UZYSKANIE WPISU RZEKOMYCH PRAW UNIWERSYTETU DO KSIĘGI WIECZYSTEJ, BYŁY WYŁĄCZNIE KONSEKWENCJĄ BEZPODSTAWNEGO UZYSKANIA PRZEZ UNIWERSYTET ŁÓDZKI DECYZJI O USTALENIU WYSOKOŚCI OPŁAT ZA ZARZĄD CAŁEJ DZIAŁKI NR [...]. SKARŻĄCY STWIERDZIŁ, ŻE NIE WYJAŚNIENIE STANU FAKTYCZNEGO W ZAKRESIE NIEZBĘDNYM DLA ROZSTRZYGNIĘCIA NINIEJSZEJ SPRAWY, A ZWŁASZCZA Z POMINIĘCIEM INTERESU PRAWNEGO SKARŻĄCEGO JEST SPRZECZNE Z INTERESEM SPOŁECZNYM, ZAGRAŻA PROWADZONEJ PRZEZ I[...] DLA POTRZEB GOSPODARKI NARODOWEJ DZIAŁALNOŚCI NAUKOWO-BADAWCZEJ I INTERESOM PAŃSTWA, TAKŻE NA ARENIE MIĘDZYNARODOWEJ.

ODMOWA WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA O UNIEWAŻNIENIE DECYZJI Z DNIA [...] GRUDNIA 1988 ROKU OZNACZAĆ BĘDZIE M.IN. UTRATĘ DOSTĘPU I PROWADZENIA BADAŃ O ZNACZENIU MIĘDZYNARODOWYM W JEDYNYM ISTNIEJĄCYM W POLSCE LABORATORIUM PODZIEMNYM.

NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:

SKARGĘ KASACYJNĄ NALEŻAŁO ODDALIĆ.

Zgodnie z treścią art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), dalej cytowanej w skrócie jako "P.p.s.a.", skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:

1. 1) na naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie,
2. 2) na naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Skarga w rozpoznawanej sprawie została oparta na obu tych podstawach kasacyjnych, ale w istocie jej zarzuty sprowadzają się do błędnej wykładni i niewłaściwego zastosowania przepisów postępowania w zakresie dotyczącym prawidłowego ustalenia stron postępowania, którego przedmiotem jest stwierdzenie nieważności decyzji ustalającej cenę państwowego gruntu oddanego w zarząd.

W orzecznictwie sądów administracyjnych oraz w doktrynie jednolicie wiąże się kwestię uprawnienia do występowania w postępowaniu administracyjnym w charakterze strony z koniecznością wykazania własnego interesu prawnego, wyznaczonego granicami wynikającymi nie tylko z przepisu art. 28 k. p. a., ale i z konkretnego przepisu prawa materialnego.

Przede wszystkim wskazania wymaga, że stroną postępowania administracyjnego jest, zgodnie z art. 28 k. p. a., każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo każdy, kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 28 czerwca 2001 r., sygn. akt II SA/Gd 2188/99, stwierdził, że interes prawny wyraża się w możliwości zastosowania normy prawa administracyjnego materialnego w konkretnej sytuacji konkretnego podmiotu prawa. Stwierdzenie istnienia interesu prawnego sprowadza się w takim wypadku do ustalenia prawdopodobnego związku o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawa administracyjnego materialnego a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa, polegającą na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację tego podmiotu w zakresie prawa administracyjnego. W orzecznictwie przyjęto, że interes prawny, którego istnienie warunkuje przyznanie osobie przymiotu strony w określonej sprawie, musi bezpośrednio dotyczyć sfery prawnej podmiotu (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 maja 1984 r., II SA 789/84 niepubl.).

Podobnie w wyroku NSA z dnia 22 lutego 1984 r., sygn. I SA 1748/83 (niepubl.) stwierdzono, że pojęcie strony, jakim posługuje się art. 28 k. p. a., a następnie pozostałe przepisy tego kodeksu, może być wyprowadzone tylko z administracyjnego prawa materialnego, tj. z konkretnej normy prawnej, która może stanowić podstawę do sformułowania interesu lub obowiązku obywateli. Mieć interes prawny w postępowaniu administracyjnym znaczy to samo, co ustalić przepis prawa powszechnie obowiązującego, na którego podstawie można skutecznie żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś potrzeby albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu sprzecznego z potrzebami danej osoby.

Dodać tu trzeba, że to na organie spoczywa obowiązek ustalenia kręgu osób mających interes prawny do wystąpienia z wnioskiem w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.

Dokonana przez organy administracyjne w niniejszej sprawie ocena, oparta o przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, jest w pełni prawidłowa.

Należy bowiem podzielić stanowisko Sądu I instancji, że skarżący Instytut nie posiadał interesu prawnego do wystąpienia z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji. W prowadzonym postępowaniu nie przedstawił bowiem żadnych dokumentów świadczących, iż dysponuje tytułem prawnorzeczowym do przedmiotowej nieruchomości - będąc jej właścicielem lub użytkownikiem wieczystym - a tylko z tego faktu skarżący mógłby wywodzić swój interes prawny w złożeniu wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji, ustalającej na rzecz Uniwersytetu Łódzkiego opłatę za zarząd tej nieruchomości. W postępowaniu dotyczącym usunięcia niezgodności treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym skarżący Instytut nie wykazał, iż dysponował prawem rzeczowym do spornej nieruchomości.

Nieposiadanie interesu prawnego oznaczało w istocie brak legitymacji prawnej do wystąpienia z przedmiotowym żądaniem. O posiadaniu interesu prawnego przez Instytut nie może przesądzać wspólne zajmowanie spornej nieruchomości z Uniwersytetem Łódzkim. Wszelkie inne uprawnienia, jakie z tego stosunku wynikały dla skarżącego Instytutu, mają charakter pochodny (wtórny), a o interesie tego podmiotu można mówić jedynie w kategoriach interesu faktycznego, a nie prawnego. Obowiązek wydania nieruchomości przez Instytut jest jedynie obowiązkiem faktycznym, związanym z zajmowaniem tej nieruchomości bez tytułu prawnego, nie jest natomiast obowiązkiem w rozumieniu art. 28 k.p.a.

Przywołane w skardze kasacyjnej przepisy art. 1, art. 4, ustawy z dnia 25 lipca 1985 roku o jednostkach badawczo – rozwojowych (Dz. U. z 1985 roku Nr 36, poz. 170) oraz art. 38 ust. 2, art. 87 ust 1 i 2 oraz art. 47 ust. 1 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 roku o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz., U. Nr 22, poz. 99 z późn. zmianami) w związku z § 5 ust 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 września 1985 roku w sprawie szczegółowych zasad i trybu oddawania w zarząd oraz użytkowanie nieruchomości państwowych, przekazywania tych nieruchomości między państwowymi jednostkami organizacyjnymi i dokonywania rozliczeń z tego tytułu (Dz. U. Nr 47, poz. 40 z późn. zmianami) w związku z art. 62 k.p.a. i zarzut całkowitego ich pominięcia przy ustalaniu interesu prawnego Skarżącego pozostają bez wpływu na ocenę podstawy materialnoprawnej, kreującej własną sytuację prawną skarżącego oraz tym bardziej nie stwarzają możliwości skonstruowania związku o charakterze materialnoprawnym, koniecznego dla skutecznego podniesienia zarzutu pominięcia go w postępowaniu administracyjnym, jako podmiotu, posiadającego przymiot strony.

Zasadnie Sąd I instancji podzielił stanowisko Sądu Apelacyjnego w Łodzi [...] Wydział Cywilny z dnia [...] grudnia 2007 r., sygn. akt [...] podtrzymane przez Sąd Najwyższy w wyroku z dnia [...] czerwca 2006 r., sygn. akt. [...], zgodnie z którym pomimo tego, iż Instytut [...] powoływał się na przysługujące mu prawo użytkowania wieczystego do przedmiotowej nieruchomości na podstawie ustawy z dnia 25 lipca 1985 r. o jednostkach badawczo – rozwojowych, Instytut nie uzyskał decyzji o przekształceniu zarządu gruntu położonego w Łodzi przy ul. [...] w użytkowanie wieczyste.

SŁUSZNIE SĄD PODZIELIŁ TAKŻE STANOWISKO ORGANU ADMINISTRACJI, NEGUJĄCE TWIERDZENIA SKARŻĄCEGO, IŻ NA MOCY DECYZJI PREZYDIUM RADY NARODOWEJ M. ŁODZI NR [...] Z DNIA [...] PAŹDZIERNIKA 1962 R. UZYSKAŁ ON TYTUŁ DO CZĘŚCI PRZEDMIOTOWEGO GRUNTU. ZAUWAŻYŁ BOWIEM, ŻE DECYZJA TA WYDANA ZOSTAŁA W OPARCIU O PRZEPISY USTAWY O PLANOWANIU I ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM. NIE NARUSZA ONA PRAW OSÓB TRZECICH, A TYM SAMYM NIE TWORZY NOWEGO STANU NA PŁASZCZYŹNIE PRAW RZECZOWYCH DO PRZEDMIOTOWEJ NIERUCHOMOŚCI. PONADTO JAK SŁUSZNIE ZAUWAŻYŁ SĄD I INSTANCJI, ROZLICZENIE NAKŁADÓW POCZYNIONYCH PRZEZ INSTYTUT NA PRZEDMIOTOWĄ NIERUCHOMOŚĆ MA CHARAKTER WYŁĄCZNIE CYWILNOPRAWNY I MOŻE BYĆ DOCHODZONE W POSTĘPOWANIU PRZED SĄDEM POWSZECHNYM.

W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM NIE ZASŁUGUJE NA UWZGLĘDNIENIE ZARZUT, ŻE WYDANY WYROK NIE ZAWIERA USTALEŃ CO DO TEGO, CZY ORGANY ADMINISTRACJI NIE NARUSZYŁY W POSTĘPOWANIU PRAWA W STOPNIU MOGĄCYM MIEĆ WPŁYW NA JEGO WYNIK. ORGANY WSZECHSTRONNIE I WYCZERPUJĄCO ZBADAŁY WPŁYW WYDANEJ DECYZJI NA SFERĘ UPRAWNIEŃ SKARŻĄCEGO INSTYTUTU ORAZ PRZEDSTAWIONY W SPRAWIE MATERIAŁ DOWODOWY. SZCZEGÓŁOWO RÓWNIEŻ WYJAŚNIŁY MOTYWY, JAKIMI KIEROWAŁY SIĘ PRZY ROZSTRZYGANIU SPRAWY.

Powyższe konstatacje nie pozwalają na wyciągnięcie innego wniosku jak ten, że stroną w takim postępowaniu jest wyłącznie Uniwersytet Łódzki, a niewzięcie udziału w takim postępowaniu przez skarżący Instytut nie stanowi naruszenia przepisów postępowania, ani tym bardziej nie stanowi kwalifikowanego naruszenia prawa, jakiego wymaga przepis art. 156 § 1 k. p. a. Nie sposób bowiem pominąć i tej okoliczności, że postępowanie w sprawie toczyło się w trybie nadzwyczajnym, dotyczącym stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji administracyjnej. Powołany przepis wymaga dla jego zastosowania rażącego naruszenia prawa, czego w skardze kasacyjnej nie wykazano i - podobnie jak w całym postępowaniu administracyjnym, jak i w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym - nie podniesiono żadnych argumentów, które pozwalałyby na przyjęcie, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną doszło do rażącego naruszenia przepisów postępowania, od czego, jak wyżej wskazano, uzależniona jest możliwość podważenia decyzji w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 156 k. p. a.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p. p. s. a., oddalił skargę kasacyjną.