Uzasadnienie
Pismem z 1 grudnia 2023 r. R.L. (dalej: "skarżący kasacyjnie"), reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 29 września 2023 r., sygn. akt II SA/Po 252/23.
Następnie, pismem z 5 lutego 2024 r., skarżący kasacyjnie oświadczył, że cofa ww. środek zaskarżenia i wnosi o umorzenie postępowania w sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm. dalej: "ppsa"), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten w związku z art. 193 ppsa stosuje się odpowiednio w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Jak wskazano w piśmiennictwie (vide: B. Dauter [w:] A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 60), odpowiednie stosowanie art. 60 ppsa oznacza, że sąd administracyjny drugiej instancji jest związany wnioskiem dotyczącym cofnięcia skargi kasacyjnej, z uwagi na art. 183 § 1 zdanie pierwsze ppsa. Wynikająca z art. 183 § 1 ppsa zasada dyspozycyjności sprawia więc, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne.
Z uwagi na powyższe należało na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 i art. 193 ppsa umorzyć postępowanie kasacyjne i orzec jak w postanowieniu.