Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 17 lipca 2013 r., I OSK 642/13 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 stycznia 2013 r. sygn. akt II SAB/Kr 184/12 w sprawie ze skargi I. B. na bezczynność T. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Wnioskiem z dnia 20 września 2013 r. pełnomocnik I. B. zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o uzupełnienie powyższego wyroku poprzez zawarcie w nim rozstrzygnięcia w przedmiocie zwrotu skarżącej kosztów procesu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 19 listopada 2012 r., II FPS 4/12 uznał, iż art. 204 i art. 205 § 2 - 4 w związku z art. 207 § 1 P.p.s.a. wraz z właściwymi przepisami odrębnymi, do których odsyła art. 205 § 2 i 3 tej ustawy, stanowią podstawę do zasądzenia zwrotu kosztów za wniesienie sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika odpowiedzi na skargę kasacyjną.
W uchwale tej wyjaśniono ponadto, że nie stanowi odpowiedzi na skargę kasacyjną w rozumieniu art. 179 P.p.s.a. pismo procesowe strony, wniesione po upływie terminu zakreślonego w tym przepisie. NSA powołał się w tym zakresie na wyrok SN z 2 marca 2010 r., II PK 241/09, Lex nr 589976 oraz wyrok NSA z 16 lipca 2008 r., II OSK 859/07, Lex nr 484868.
Skoro w niniejszej sprawie odpis skargi kasacyjnej doręczony został pełnomocnikowi skarżącej w dniu 25 lutego 2013 r. (karta 61 akt), a pismo w którym sformułowano wniosek o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego zostało nadane w dniu 10 lipca 2013 r., a zatem po upływie terminu zakreślonego w art. 179 P.p.s.a., to wniosek o zasądzenie tych kosztów nie zasługiwał na uwzględnienie. Tym samym nie ma podstaw prawnych do uzupełnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lipca 2013 r.
Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 193 p.p.s.a. w zw. z art. 157 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.