Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Z. Z. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] grudnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku, z uwagi na fakt, że skarga została wniesiona z przekroczeniem trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, albowiem została ona przekazana organowi przez sąd administracyjny w dniu 6 października 2008 r., podczas gdy ustawowy termin upłynął w dniu 2 lipca 2008 r..
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożył Z. Z. zaskarżając to postanowienie w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił on naruszenie przepisów postępowania - art. 58 § 1 pkt. 2 i art. 53 § 1 P.p.s.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Skarżący podniósł, że wbrew treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia w rzeczywistości Z. Z. nie doręczono decyzji z dnia [...] grudnia 2007 r., a tylko od doręczenia decyzji rozpoczyna bieg 30-dniowy termin do wniesienia skargi.
W konkluzji skargi kasacyjnej skarżący wniósł o:
- 1. uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania;
- 2. zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
W rozpoznawanej sprawie poza sporem pozostaje brak dowodu doręczenia skarżącemu decyzji Prezesa ZUS z dnia [...] grudnia 2007 r.
Odrzucając skargę Sąd Instancji przyjął domniemanie, że skoro Z. Z. pismem z dnia [...] czerwca 2008 r. (data wpływu [...] czerwca 2008 r.) zwrócił się do Sądu Okręgowego w Płocku o przyznanie świadczenia w drodze wyjątku, to należy uznać, iż decyzję Prezesa ZUS z dnia [...] grudnia 2008 r. otrzymał najpóźniej w dniu 2 czerwca 2008 r., to termin do złożenia skargi upłynął najpóźniej w dniu 2 lipca 2008 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oparł się zatem na domniemaniu, które budzi wątpliwości w świetle zgromadzonego materiału dowodowego, a to w świetle następujących dokumentów.
Skarżący doprecyzowując pismo z dnia [...] czerwca 2008 r. nie wymienia decyzji Prezesa ZUS z dnia [...] grudnia 2007 r. jako objętej swoim odwołaniem (k. 33 akt [...]). Powyższe potwierdza treść wniosku pełnomocnika ZUS z dnia [...] lipca 2008 r., (złożone na k. 34 w/wym. akt).
W aktach sprawy Sądu Okręgowego w Płocku brak jest w ogóle decyzji Prezesa ZUS z dnia [...] grudnia 2007 r.
Także z protokołu rozprawy przed tym sadem przeprowadzonej w dniu 26 września 2008 r. nie wynika, że pismo skarżącego z dnia [...] czerwca 2008 r. skierowane do Prezesa Sądu Okręgowego w Płocku stanowiło skargę na decyzję Prezesa ZUS z dnia [...] grudnia 2007 r.
Mając na uwadze powyższe oraz brak dowodu doręczenia skarżącemu decyzji Prezesa ZUS z dnia [...] grudnia 2007 r. należy zgodzić się z autorem skargi kasacyjnej, że "wszelkie niejasności i kwestie wątpliwe powinny być zawsze oceniane na korzyść tej strony procesu, która domaga się ochrony jej praw w postępowaniu przed sądem administracyjnym, a to z uwagi na negatywne konsekwencje procesowe (odrzucenie skargi)".
O zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego Sąd nie orzekał, ponieważ w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada wynikająca z art. 199 P.p.s.a., że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Oznacza to, że co do zasady stronie, która poniosła koszty postępowania nie przysługuje zwrot kosztów. Wyjątki od tej zasady określa art. 200-204 P.p.s.a. Dlatego też w art. 209 P.p.s.a. przyjęto unormowanie, iż wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę (art. 200) oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203, i art. 204 P.p.s.a. Tak więc w innych przypadkach Sąd nie rozstrzyga o zwrocie kosztów postępowania. O kosztach postępowania kasacyjnego sąd orzeka jedynie wówczas, gdy rozpoznaje skargę kasacyjną od wyroku, ponieważ przepisy art. 203 i art. 204 P.p.s.a. wiążą zwrot kosztów postępowania kasacyjnego z wyrokiem sądu pierwszej instancji oddalającym lub uwzględniającym skargę, co nie ma miejsca w przypadku rozpoznawania skargi kasacyjnej od postanowienia odrzucającego skargę