Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 3 marca 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1495/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną przez T. W. decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] września 2008 r., nr [...] w przedmiocie ochrony danych osobowych oraz stwierdził m.in., że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości.
Powyższy wyrok stał się przedmiotem skargi kasacyjnej, złożonej przez spółkę [...] Sp. z o.o., uczestniczki postępowania na prawach strony.
W dniu 2 czerwca 2009 r. (data wpływu 3 czerwca 2009 r.) T. W. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego pismo stanowiące wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] września 2008 r., nr [...] w przedmiocie danych osobowych.
Składając przedmiotowy wniosek T. W. podniósł, iż wnosi "o niezwłoczne wydanie decyzji w postępowaniu administracyjnym nakazującej uniemożliwienia dostępu do moich danych osobowych i wizerunku przetwarzanego na stronach portalu "[...]" przez naruszający moje prawa portal w związku z niebezpieczeństwem wyrządzenia znaczne szkody powodującej trudne do odwrócenia skutki, do czasu wydania prawomocnej decyzji administracyjnej lub prawomocnego wyroku sądowego".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie
Istota problemu w niniejszej sprawie sprowadza się do rozważenia kwestii dopuszczalności rozpoznania w postępowaniu kasacyjnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej przez wnioskodawcę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego decyzji w przypadku, w którym Sąd ten uwzględnił jego skargę.
W przypadku uwzględnienia skargi, Sąd na podstawie art. 152 P.p.s.a. ma obowiązek określić, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynności nie mogą być wykonane. Rozstrzygnięcie to, które niewątpliwie ma ten sam skutek co wstrzymanie wykonania aktu lub czynności na podstawie art. 61 § 2 i § 3 P.p.s.a., traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku.
W rozpoznawanej sprawie wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 3 marca 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1495/08 nie uzyskał waloru prawomocności na skutek złożenia od wyżej wymienionego orzeczenia skargi kasacyjnej przez uczestnika na prawach strony – [...] Sp. z o.o.
Skoro więc na podstawie art. 152 P.p.s.a. rozstrzygnięcie czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane traci moc dopiero z chwilą uprawomocnienia się wyroku, za niedopuszczalne należy uznać, by Naczelny Sąd Administracyjny przed rozpoznaniem skargi kasacyjnej, wypowiadał się w postępowaniu wpadkowym w kwestii, która została już przesądzona w zaskarżonym do tego Sąd wyroku Sądu pierwszej instancji. Naczelny Sąd Administracyjny jest bowiem związany oceną prawną wyrażoną przez Sąd pierwszej instancji trybie art. 152 P.p.s.a.
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie ma rozbieżności co do problemu wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w przypadku uwzględnienia skargi. W postanowieniu z dnia 9 sierpnia 2005 r. (sygn. akt II FSK 885/05 z dnia 9 sierpnia 2005 r.) Naczelny Sąd Administracyjny wyraził wprost pogląd, że przepis art. 152 P.p.s.a. wyłącza możliwość odpowiedniego stosowania przepisów art. 61 § 3 - § 5 P.p.s.a. przed Naczelnym Sądem Administracyjnym na podstawie art. 193 P.p.s.a., tylko w odniesieniu do tych spraw, w których Sąd pierwszej instancji uwzględnił skargę i wypowiedział się, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane. Powyższy pogląd został zaakceptowany w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07.
Na marginesie należy zauważyć, że aby stwierdzić, czy zachodzi zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków przez zaskarżony akt, Naczelny Sąd Administracyjny musiałby odejść od kontroli orzeczenia Sądu pierwszej instancji i dokonać oceny zgodności z prawem działania administracji, a zwłaszcza skutków tego działania. Przyznanie Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu takiego uprawnienia wymagałoby, tak jak w wypadku art. 188 P.p.s.a., wyraźnej wypowiedzi ustawodawcy (por. glosa do powołanego postanowienia z dnia 9 sierpnia 2005, publ. w OSP 2006, nr 3, poz. 29).
W konsekwencji należy uznać, że Naczelny Sąd Administracyjny nie jest uprawniony do merytorycznej oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w przypadku pozytywnego dla wnioskodawcy rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji stwierdzającego, że przedmiotowa decyzja nie podlega wykonaniu w całości
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.