Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z 18 listopada 2020 r. oddalił skargę F. z siedzibą w M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z [...] kwietnia 2020 r. w przedmiocie wyłączenia gruntów rolnych i leśnych z produkcji rolniczej. Od powyższego wyroku skarżąca wywiodła skargę kasacyjną, w której zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków z uwagi na wysokość należności wynikającej z zaskarżonej decyzji, której uiszczenie spowoduje utratę płynności finansowej i likwidację firmy powiązanej z utratą zatrudnienia przez pracowników.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej: ppsa, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 ppsa po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.
Rozpoznawany wniosek został oparty na argumentacji wskazującej, że uiszczenie kwoty wynikającej z zaskarżonego aktu administracyjnego spowoduje utratę płynności finansowej firmy grożącą upadłością działalności i koniecznością zwolnienia zatrudnionych pracowników. Stanowisko to zostało poparte oświadczeniem Biura Rachunkowego [...] z [...] stycznia 2021 r. W tym miejscu należy wyjaśnić, że stanowisko strony ani wspomniane oświadczenie są niewystarczające do ustalenia, czy w sprawie ziściły się przesłanki udzielenia ochrony tymczasowej. Do wniosku nie zostały bowiem załączone dokumenty księgowe obrazujące sytuację finansową skarżącej, takie jak np. rachunek zysków i strat, czy wyciąg z rachunku bankowego skarżącej. Sam fakt, że skarżąca w przeszłości zaciągała kredyty na finansowanie określonych aspektów prowadzonej działalności gospodarczej czy wpływy i rozchody pieniężne nie pozwala na uznanie, że skarżąca nie dysponuje oszczędnościami, z których może pokryć należność wynikającą z zaskarżonej decyzji.
Sytuacja taka uniemożliwia Sądowi przyjęcie, że wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków. Dodatkowo należy wskazać, że przewidywane przez stronę uchylenie zaskarżonej decyzji ze względu na błędne wyliczenia zawarte w tej decyzji nie przemawia za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego. Okoliczność bowiem spodziewanego czy wysokiego prawdopodobieństwa uchylenia zaskarżonej decyzji w wyniku merytorycznego rozpoznania sprawy nie stanowi okoliczności, która w świetle treści art. 61 § 3 ppsa przemawia za wstrzymaniem wykonania aktu administracyjnego.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ppsa, orzekł jak w postanowieniu.