Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 13 stycznia 2006 r., sygn. akt II SA/Wa 1002/05 oddalił skargę A. K. wniesioną na decyzję Prezydenta [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego.
Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, że decyzją z dnia 26 listopada 2002 r., dyrektor Przedszkola Publicznego nr [...] w [...] odmówiła A. K. nadania stopnia nauczyciela kontraktowego stwierdzając, że nie ma wymaganych kwalifikacji.
Pismem z dnia 29 sierpnia 2003 r. zastępca Burmistrza [...], do którego nauczycielka wniosła odwołanie, poinformował ją, że po wnikliwym przeanalizowaniu sprawy przekazuje dokumenty do ponownego rozpatrzenia dyrektorowi przedszkola.
Decyzją z dnia 12 września 2003 r. Dyrektor Przedszkola nr [...] w [...], utrzymała w mocy podjętą wcześniej decyzję.
Po rozpatrzeniu odwołania A. K. od powyższej decyzji, Zastępca Burmistrza [...] decyzją z dnia 3 listopada 2003 r. utrzymał ją w mocy. Organ odwoławczy podzielił stanowisko dyrektora przedszkola, że wymieniona nie ma kwalifikacji wymaganych do nadania jej stopnia nauczyciela kontraktowego.
Decyzję tę A. K. zaskarżyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 2 listopada 2004 r., wydanym w sprawie o sygn. akt II SA 4566/03 stwierdził nieważność decyzji Burmistrza [...] z dnia 3 listopada 2003 r. i utrzymanej nią w mocy decyzji dyrektora Przedszkola Publicznego nr [...] w [...] z dnia 12 września 2003 r. W uzasadnieniu wyroku Sąd podkreślił, iż zaskarżona decyzja wydana została przez Zastępcę Burmistrza [...], który nie posiadał upoważnienia do jej wydania, zaś decyzja z dnia 12 września 2003 r. wydana została w sprawie już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją (art. 156 § 1 pkt 3 K.p.a.). Sąd wskazał nadto, iż w obrocie prawnym pozostaje decyzja dyrektora ww. Przedszkola z dnia 26 listopada 2002 r., od której to decyzji złożone zostało odwołanie.
Decyzją z dnia [...] Burmistrz [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję dyrektora Przedszkola Publicznego Nr [...] w [...] o odmowie nadania A. K. stopnia awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego.
Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi A. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze podniesiono zarzut wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem art. 6, 7, 8, 9, 10 § 1, 11, 77 § 1, 80, 86, 107 § 1 i 145 § 1 pkt 4 K.p.a. Skarżąca podniosła, iż posiada wymagania kwalifikacyjne do zajmowania stanowiska nauczyciela w przedszkolu.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Powołanym na wstępie wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podzielił stanowisko organu wyrażone w zaskarżonej decyzji i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) oddalił skargę.
Sąd wskazał, że zgodnie z treścią art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 19, poz. 239 ze zm.), nauczyciele zatrudnieni w dniu wejścia w życie ustawy, tj. w dniu 6 kwietnia 2000 r., na podstawie umowy o pracę, którzy posiadają wymagane kwalifikacje, z tym dniem uzyskują z mocy prawa stopień nauczyciela kontraktowego i stają się nauczycielami zatrudnionymi na podstawie umowy o pracę, odpowiednio na czas określony lub nieokreślony.
Kwalifikacje, o których mowa w art. 7 ust. 3 powołanej ustawy, określone zostały w przepisie art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela (Dz.U. z 1997 r. Nr 56, poz. 357 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dniu wejścia w życie cyt. ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy – Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw oraz w przepisach, wydanego na podstawie art. 9 ust. 2 Karty Nauczyciela, rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 10 października 1991 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli nie mających wyższego wykształcenia (Dz.U. Nr 98, poz. 433 ze zm.). Zdaniem Sądu do oceny kwalifikacji należy stosować przepisy obowiązujące w dniu 6 kwietnia 2000 r., tj. w dniu wejścia w życie przywołanej ustawy z dnia 18 lutego 2000 r., bowiem stopień nauczyciela kontraktowego nabywają z mocy prawa tylko ci nauczyciele, którzy posiadali wymagane kwalifikacje w tym właśnie dniu.
Jak stanowił art. 9 ust. 1 pkt 1 Karty Nauczyciela, stanowisko nauczyciela może zajmować osoba, która posiada wyższe wykształcenie z odpowiednim przygotowaniem pedagogicznym lub ukończyła zakład kształcenia nauczycieli i podejmuje pracę na stanowisku, do którego są to wystarczające kwalifikacje. Z kolei w myśl § 3 pkt 2 powołanego rozporządzenia wykonawczego Ministra Edukacji Narodowej, kwalifikacje do zajmowania stanowiska nauczyciela w przedszkolu posiada osoba legitymująca się dyplomem ukończenia studiów wyższych zawodowych na kierunku (specjalności) zgodnym lub zbliżonym z nauczanym przedmiotem lub rodzajem prowadzonych zajęć i przygotowaniem pedagogicznym. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kierunku (specjalności) studiów zbliżonym do nauczanego przedmiotu lub rodzaju prowadzonych zajęć – należy przez to rozumieć kierunek (specjalność) dający dostateczną wiedzę merytoryczną z ich zakresu. Ustalenie, czy dany kierunek (specjalność) studiów jest zbliżony z nauczanym przedmiotem lub rodzajem prowadzonych zajęć, dokonuje dyrektor szkoły, a w odniesieniu do dyrektora szkoły – organ sprawujący nadzór pedagogiczny (§ 1 pkt 3 rozporządzenia).
Dyrektorzy szkół oraz organy, o których mowa w art. 9b ust. 4 pkt 2-4 Karty Nauczyciela, wydadzą nauczycielom akty nadania odpowiedniego stopnia awansu zawodowego w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie cyt. ustawy, zmieniającej ustawę – Karta Nauczyciela oraz niektóre inne ustawy (art. 7 ust. 9 cyt. ustawy).
Do nauczycieli zatrudnionych w przedszkolach stosuje się odpowiednio przepisy art. 7 ust. 1-6 i ust. 9 ustawy zamieniającej (art. 7 ust. 10). Zgodnie z art. 9b ust. 7 pkt 1 Karty Nauczyciela, organem wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego w sprawach, o których mowa w ust. 4 pkt 1 oraz ust. 6 jest w stosunku do dyrektora szkoły – organ prowadzący szkołę.
Sąd badając kwestię właściwości organów wskazał, że organem właściwym do wydania decyzji w przedmiocie nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego w przedszkolu, na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy – Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw, jest dyrektor przedszkola, w którym zatrudniony był w dniu 6 kwietnia 2000 r., tj. w dniu wejścia w życie tej ustawy, na podstawie umowy o pracę, nauczyciel ubiegający się o wydanie aktu nadania ww. stopnia awansu zawodowego. Organem wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego, jest organ wykonujący zadania i kompetencje organu prowadzącego przedszkole, którym to organem w odniesieniu do Przedszkola Publicznego nr [...] w [...] jest Prezydent [...], co wynika między innymi z przepisu art. 3 pkt 5, art. 5 ust. 3 oraz ust. 5 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.). Przepis art. 5 ust. 5 tej ustawy stanowi bowiem, iż zakładanie i prowadzenie publicznych przedszkoli należy do zadań własnych gmin, zaś w myśl art. 3 pkt 5 ustawy, przez organ prowadzący szkołę lub placówkę należy rozumieć jednostkę samorządu terytorialnego.
W przypadku szkół i placówek prowadzonych przez jednostki samorządu terytorialnego, zadania i kompetencje organu prowadzącego określone w art. 9b ust. 7 pkt 1 Karty Nauczyciela wykonuje odpowiednio wójt, burmistrz, prezydent miasta, starosta, marszałek województwa (art. 91 d pkt 3 Karty Nauczyciela).
Decyzja organu pierwszej instancji z dnia 26 listopada 2002 r. wydana została przez dyrektora Przedszkola Publicznego nr [...] w [...] – a więc przez organ właściwy do jej wydania. Decyzja organu drugiej instancji wydana została przez Burmistrza [...]. W decyzji tej organ odwoławczy nie powołał się na upoważnienie do wydawania decyzji, udzielone mu w oparciu o przepis art. 268a Kodeksu postępowania administracyjnego przez organ wykonujący zadania i kompetencje organu prowadzącego przedmiotowe przedszkole, tj. przez Prezydenta [...]. Jak jednak ustalono w toku postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, w dniu 22 stycznia 2003 r. Prezydent [...] wydał zarządzenie nr 81/2003, mocą którego upoważnił A. B. – Burmistrza [...] do wydawania decyzji administracyjnych dotyczących ustalania stopni awansu zawodowego nauczycieli zatrudnionych w przedszkolach, szkołach i placówkach oświatowych prowadzonych do 27 października 2002 r. przez Gminę [...] na ternie [...]. Upoważnienie to wydane zostało między innymi na podstawie art. 91 d pkt 2 i 3 oraz art. 9b ust. 4 ustawy - Karta Nauczyciela oraz art. 7 i art. 10 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy – Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw.
Następnie w dniu 14 lutego 2003 r. Prezydent [...] ponownie upoważnił A. B. do wydawania decyzji administracyjnych w zakresie uprawnień organu prowadzącego. Jako podstawę upoważnienia przywołano między innymi przepis art. 9b ust. 7 w związku z art. 91d pkt 2 i 3 ustawy – Karta Nauczyciela. Analiza powyższych upoważnień prowadzi do wniosku, iż A. B. legitymował się w dniu [...], tj. w dacie wydania zaskarżonej decyzji, upoważnieniem do jej wydania, udzielonym na podstawie art. 268a Kodeksu postępowania administracyjnego. Przepis art. 9b ust. 7 ustawy – Karta Nauczyciela określa bowiem organy wyższego stopnia w rozumieniu K.p.a.
Skoro zatem zaskarżona decyzja wydana została przez osobę upoważnioną do jej wydania Sąd uznał, że wydana została przez organ właściwy. Decyzja administracyjna nie jest nieważna z tego tylko powodu, że została podpisana przez burmistrza dzielnicy bez wyraźnego powołania się na odpowiednie upoważnienie Prezydenta [...]. Niemniej jednak podkreślić należy, iż w systemie organów miasta stołecznego [...] burmistrz dzielnicy nie jest upoważniony do wydawania decyzji administracyjnych bez wyraźnego upoważnienia, wydanego na podstawie art. 268a k.p.a. oraz art. 39 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym. Zwrócić też należy uwagę na niestaranny i chaotyczny sposób udzielania przez Prezydenta [...] upoważnień do wydawania decyzji administracyjnych dotyczących ustalania stopnia awansu zawodowego nauczycieli, co w efekcie spowodowało znaczne przedłużenie przedmiotowego postępowania administracyjnego.
Dokonując merytorycznej oceny zaskarżonej decyzji Sąd pierwszej instancji stwierdził, że skarżąca legitymowała się w dniu 6 kwietnia 2000 r. dyplomem ukończenia studiów wyższych zawodowych na kierunku pedagogiki w zakresie pedagogiki opiekuńczo-wychowawczej.
W dniu 1 października 1999 r. skarżąca zawarła umowę o pracę na czas nieokreślony w Przedszkolu Publicznym nr [...] w [...], na stanowisku nauczyciela w pełnym wymiarze zajęć dydaktyczno-wychowawczych.
Nie ulega zatem wątpliwości, iż skarżąca nie legitymowała się w dniu 6 kwietnia 2000 r. dyplomem ukończenia studiów wyższych zawodowych na kierunku zgodnym z nauczanym przedmiotem. Pytanie zatem, czy skarżąca legitymowała się w tym dniu dyplomem ukończenia studiów wyższych zawodowych na kierunku zbliżonym z nauczanym przedmiotem lub rodzajem prowadzonych zajęć i przygotowaniem pedagogicznym. Jak już była o tym mowa powyżej, ustalenia, czy dany kierunek studiów jest zbliżony z nauczanym przedmiotem lub rodzajem prowadzonych zajęć dokonywał dyrektor szkoły (przedszkola), w którym dany nauczyciel był zatrudniony (§ 1 pkt 3 rozporządzenia wykonawczego MEN z dnia 10 października 1991 r.). Jak wynika z akt administracyjnych sprawy oraz z akt osobowych skarżącej, dyrektor przedszkola nie dokonał do dnia 6 kwietnia 2000 r. ustalenia co do zbliżoności ukończonego kierunku studiów z nauczanym przedmiotem lub rodzajem prowadzonych przez skarżącą zajęć. Ustalenie to dokonane zostało dopiero w toku postępowania administracyjnego w dniu 14 stycznia 2003 r. Dyrektor Publicznego Przedszkola nr [...] w [...] na podstawie wglądu do indeksu skarżącej stwierdziła, że w programie nauczania nie było żadnego przedmiotu dotyczącego wychowania przedszkolnego, co wyklucza ustalenie, że kierunek studiów ukończony przez skarżącą jest zbliżony do rodzaju prowadzonych zajęć.
Skoro zatem, nie zostało przez dyrektora przedmiotowego przedszkola ustalone, iż kierunek studiów ukończony przez skarżącą jest zbliżony z nauczanym przedmiotem lub rodzajem prowadzonych przez nią zajęć, to brak było podstaw do wydania skarżącej aktu nadania stopnia nauczyciela kontraktowego w trybie art. 7 ust. 3 w związku z art. 7 ust. 9 i ust. 10 cyt. ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy – Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja z dnia [...], utrzymująca w mocy decyzję dyrektora Przedszkola Publicznego nr [...] w [...] o odmowie nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego jest zgodna z prawem.
Sąd stwierdził, że nie zasługuje na uwzględnienie zarzut, iż sam fakt zawarcia ze skarżącą umowy o pracę na czas nieokreślony stanowi potwierdzenie, że posiada ona wymagane kwalifikacje do wykonywania zawodu nauczyciela w przedszkolu. Karta Nauczyciela dopuszczała bowiem możliwość zawarcia umowy o pracę z nauczycielem niespełniającym wszystkich warunków określonych w art. 10 ust. 2, w tym nieposiadających wymaganych kwalifikacji do zajmowania danego stanowiska (art. 10 ust. 3 Karty Nauczyciela). Nauczyciele, którzy w dniu wejścia w życie ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw, nie posiadali wymaganych kwalifikacji, a byli zatrudnieni na podstawie umowy o pracę w wymiarze co najmniej ½ obowiązkowego wymiaru zajęć, uzyskiwali z dniem 6 kwietnia 2000 r. stopień nauczyciela stażysty.
Na uwzględnienie w ocenie Sądu nie zasługiwał także zarzut naruszenia przepisów K.p.a. w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Sad stwierdził, ze postępowanie w niniejszej sprawie było prowadzone w sposób wadliwy, jednakże wady te zostały już ocenione przez Sąd w wyroku wydanym w dniu 2 listopada 2004 r., co doprowadziło do wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji dotkniętych wadami kwalifikowanymi. W ocenie Sądu, organ zebrał i rozpatrzył w sposób prawidłowy cały zgromadzony w sprawie materiał dowodowy i dał temu wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Od powyższego wyroku skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła A. K[...]. Zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię poprzez przyjęcie, że brak było podstaw do nadania skarżącej stopnia nauczyciela kontraktowego w trybie art. 7 ust. 3 w zw. z art. 7 ust. 9 i ust. 10 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy – Karty Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw, bowiem dyrektor Przedszkola Publicznego nr [...] w [...] w dniu 14 stycznia 2003 r. ustaliła w toku postępowania administracyjnego, że kierunek studiów ukończonych przez skarżącą nie jest zbliżony do rodzaju prowadzonych zajęć.
W uzasadnianiu skargi kasacyjnej skarżąca wskazała, że zasadniczą kwestią jest czy ocena kwalifikacji odbyła się w myśl przepisów § 3 rozporządzenia MEN z dnia 10 października 1991 r. podczas przyjęcia jej do pracy, bowiem zgodnie z art. 9 Karty Nauczyciela stanowisko nauczyciela może zajmować osoba, która m.in. posiada odpowiednie kwalifikacje. Argumentem potwierdzającym, odpowiednie kwalifikacje skarżącej do pracy w przedszkolu jest fakt, że w literaturze fachowej uznaje się za zbliżone kierunki: pedagogika wczesnoszkolna, pedagogika przedszkolna, nauczanie początkowe i pedagogika opiekuńczo-wychowawcza. Ponadto Sąd nie wziął pod uwagę, że ocena dokonana w toku postępowania administracyjnego po ok. 3 latach, może nie być w pełni obiektywna. Po pierwsze, oceny dokonywała już inna osoba, która w tym czasie rozpoczęła pełnienie funkcji dyrektora w przedszkolu. Co więcej, ocena dokonywana w 2003 r. powinna uwzględniać aktualny stan na dzień oceny czyli także wziąć pod uwagę ukończone studia magisterskie i wszystkie kursy zawodowe odbyte w trakcie świadczenia pracy na stanowisku nauczyciela.
W konkluzji skargi kasacyjnej A. K. wniosła na podstawie art. 188 P.p.s.a. o uchylenie zaskarżonego wyroku i rozpoznanie skargi przez Naczelny Sąd Administracyjny oraz zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego w postępowaniu kasacyjnym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna złożona w niniejszej sprawie zarzuca zaskarżonemu wyrokowi wyłącznie naruszenie prawa materialnego – art. 7 ust. 3 w zw. z art. 7 ust. 9 i ust. 10 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy – Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 19, poz. 239 ze zm.) poprzez błędną wykładnię, iż skarżąca nie spełnia warunków do nadania jej stopnia nauczyciela kontraktowego.
Zgodnie z przytoczonymi przepisami nauczyciele zatrudnieni w dniu wejścia w życie ustawy na podstawie umowy o pracę, którzy posiadają wymagane kwalifikacje, z tym dniem uzyskują z mocy prawa stopień nauczyciela kontraktowego i stają się nauczycielami zatrudnionymi na podstawie umowy o pracę odpowiednio na czas określony lub nieokreślony.
Dyrektorzy szkół oraz organy, o których mowa w art. 96 ust. 4 pkt 2-4 ustawy wymienionej w art. 1 wydadzą nauczycielom akty nadania odpowiedniego stopnia awansu zawodowego w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.
Przy czym na mocy art. 7 ust. 10 ww. ustawy, przepisy ust. 1-6 i 9 stosuje się do nauczycieli zatrudnionych m.in. w przedszkolach.
Ustalony w postępowaniu sądowym stan faktyczny nie jest w skardze kasacyjnej kwestionowany, a ma on zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia rozpoznawanej sprawy.
W świetle tych ustaleń skarżąca na dzień wejścia w życie ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy – Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych ustaw, tj. na dzień 6 kwietnia 2000 r. posiadała ukończone wyższe studia zawodowe z zakresu pedagogiki opiekuńczo-wychowawczej.
Stosownie do § 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 10 października 1991 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli nie mających wyższego wykształcenia (Dz.U. Nr 98, poz. 433 ze zm.) kwalifikacje do zajmowania stanowiska w przedszkolach posiada osoba legitymująca się dyplomem ukończenia studiów wyższych zawodowych na kierunku (specjalności) zgodnym lub zbliżonym z nauczanym przedmiotem lub rodzajem prowadzonych zajęć i przygotowaniem pedagogicznym.
Wyższe studia zawodowe ukończone przez skarżącą nie spełniają warunku o jakim mowa w przywołanym wyżej przepisie, bowiem nie były zgodne lub zbliżone z nauczanym przedmiotem lub rodzajem prowadzonych zajęć. W aktach sprawy znajduje się opinia dyrektora przedszkola, a więc osoby uprawnionej z mocy § 1 pkt 3 rozporządzenia do ustalenia, czy dany kierunek jest zbliżony z nauczanym przedmiotem lub rodzajem prowadzonych zajęć, z której wynika, że studia ukończone przez skarżącą nie obejmowały w swoim programie przedmiotu dotyczącego wychowania przedszkolnego, co w sposób oczywisty wyklucza akceptację zbliżoności.
W tych niekwestionowanych w skardze kasacyjnej okolicznościach faktycznych Sąd I instancji dokonał poprawnej wykładni art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy – Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw, uznając, iż na dzień 6 kwietnia 2000 r. skarżąca nie posiadała wymaganych kwalifikacji do uzyskania stopnia nauczyciela kontraktowego.
Wprawdzie z uzasadnienia skargi kasacyjnej wynika, że skarżąca podważa prawidłowość oceny dokonanej przez dyrektora przedszkola, że kierunek ukończonych przez nią studiów nie jest zbliżony do rodzaju prowadzonych zajęć, jednakże wobec niepostawienia w skardze kasacyjnej zarzutu naruszenia przez Sąd I instancji przepisów postępowania – art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi D(z.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Naczelny Sąd Administracyjny będąc związany granicami skargi kasacyjnej – art. 183 § 1 P.p.s.a., obligowany był do uznania za wiążącą w sprawie ocenę okoliczności faktycznych dokonaną w zaskarżonym wyroku.
Z oceny tej wynika zaś, że zgromadzony materiał dowodowy w pełni uprawniał do stwierdzenia, że kierunek studiów zawodowych ukończonych przez skarżącą nie był zgodny z rodzajem prowadzonych zajęć.
W konsekwencji takiej oceny (nie podważonej w skardze kasacyjnej) chybiony staje się zarzut naruszenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przepisów prawa materialnego powołanych w skardze kasacyjnej.
Z tych względów na podstawie art. 184 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.